Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

27.01.2015.

NADA U POBJEDU VRIJEDNOSTI KOJE KRASE SAMO IDEOLOGIJE OKRENUTE LjUDIMA

Nada u pobjedu vrijednosti koje krase samo ideologije okrenute ljudima


Predrag Blagovcanin

Autor
26.1.2015.



Nada u pobjedu vrijednosti koje krase samo ideologije okrenute ljudima

Predizborna obećanja lidera Syrize Aleksisa Tsipasa o napuštanju politike štednje koje je Europska unija nametnula članicama eurozone koje su se našle u financijskim problemima te o organiziranju velike “dužničke konferencije” na kojoj bi se dogovorio otpis velikog dijela grčkog duga u državi izmučenoj i destabiliziranoj višegodišnjom krizom i nametnutim mjerama štednje osigurale su Syrizi 149 mjesta u grčkom parlamentu, samo dva manje nego što im je bilo potrebno za apasolutnu većinu.

Rezultati izbora održanih jučer i pobjeda radikalno lijeve političke partije Syriza u ostatku Evrope i Evropske unije izazvala je strah od eventualnih širih posljedica koje bi rezultati izbora u Grčkoj mogli imati na ostatak eurozone i na europske ekonomiju u cjelini.

zlatko dizdarevic

Zlatko Dizdarević

Novinar, publicist i diplomat Zlatko Dizdarević smatra da je izborna pobjeda Syrize jedan od “zemljotresnih” događaja za Evropu, eurozonu, te da će pobjeda ljevice u Grčkoj svoje refleksije imati i na širim prostorima.

“Riječ je o prvom “institucionalnom” otporu jednom prilično rigidnom političko-ekonomskom konceptu i doktrini, posebno njegovoj izvedbi koja je evidentno postala primarno vođena korporativno-finansijskim interesima i logici, a na uštrb građanina, rada i elementarnih humanističkih postulata i vrijednosti. Ta već podugo trajuća realnost probudila je ne samo  potisnuti građanski bunt već će, po logici prirodnih tokova ojačati i desnu ekstremnu reakciju kojoj su se u zadnjih nekoliko godina priklanjali mnogi od onih što su se osjetili  izdanim od neosjetljive, izbirokratizirane i tuđim interesima podređene  evropske oligarhije.”

Nada osiromašenim i poniženim

Izbornu pobjedu Sryize, Dizdarević vidi kao nadu osiromašenim i poniženim te kao odgovor duha mediteranske Evrope, sebičnoj Evropi centra. Međutim Zlatko Dizdarević ističe zabrinutost govoreći o sposobnosti lidera Syrize u borbi sa sebičnom birokratskom i finansijskom elitom.

“Znajući na koje su se sve načine pritiskivali i lomili pokreti koji su iskakali iz koordinatnog sistema brutalnog kapitalizma po svijetu, ne isključujem mogućnost “kontra-napada Carstva”, ukoliko rukovodstvo Syrize ne pronađe put na kojem će ostati dosljedni  svom osnovnom izbornom obećanju ali i pravcu  bez ambicija da se upuštaju sami u otvoreni obračun sa “Carstvom”. U svakom slučaju, događaj je poruka i više je nego poticajan za mnoge u svijetu, i na strani eksploatisanih i eksploatatora”, istakao je Dizdarević.

bajtal

prof. dr. Esad Bajtal

Pobjeda ideje socijalne jednakosti, ljudskog dostojanstva i solidarnost

Prof. dr. Esad Bajtal pobjedu radikalne ljevice u Grčkoj vidi prvenstveno kao pobjedu ideje socijalne jednakosti, ljudskog dostojanstva i solidarnosti, odnosno seta vrijednosti koje krase samo ideologije okrenute ljudima i čovjeku kao elementarnom faktoru one društvene zajednice koja sebe uređuje na principima ravnopravnosti i uzajamnog uvažavanja ljudi bez obzira na sve njihove idejne-, klero-, etno- i druge životno nebitne razlike.

“Nakon ove i ovako snažne lijeve pobjede, jutrošnja Grčka, bar nama, građanima BiH, šalje simbolički ohrabrujuću poruku da se ne predajemo i da, svemu uprkos, još ima nade za ideološki i aksiološki vrednije političke opcije od političko-prevarantske etno-mizerije koja nas, sve zajedno i bez razlike, ljudski, moralno, pa čak i biološki doslovno, satire i zatire već više od dvije decenije.”

Pobjedu radikalne ljevice i Aleksisa Tsipasa prof. dr. Bajtal vidi kao priliku da se i naše društvo konačno probudi, upravo kao grčko.

„Ostaje nam još samo da tragamao za istinskom bh-ljevicom, ljevicom zajedništva, jer su dosadašnje nominalno lijeve, a suštinski etno-razjedinjene stranke već poodavno etički i vrijednosno izdale ne samo nas, građane, nego i same sebe. Svoju temeljnu ideju – solidarnosti čovjeka s čovjekom i naroda s narodom, bez koje ovdje nema ljudske budućnosti“, smatra Bajtal.

kazaz

prof.dr. Enver Kazaz

Kvalifikacija Syrize kao radikalno lijeve partije pokazuje strah neoliberalne Evrope

Govoreći o podjedi Syrize na jučerašnjim izborima prof. dr. Enver Kazaz istakao je da je Syriza kao politički fenemen precjenjena u ljevičarskim krugovima te da sama činjenica o klasifikaciji Syrize kao radikalno lijeve političke organizacije pokazuje strah neoliberalne ideologije i neoliberalne Evrope od svakog alternetivnog političkog projekta.

„Syriza je kao politički fenomen precjenjena u ljevičarskim krugovima. Možemo reći da je Syriza prošla nekoliko atribucija od svoje pojave do danas. Prva je bila da se radi o revolucionarnoj političkoj partiji koja će restaurirati socijalizam i biti jezgra za rušenje neoliberalnog projekta. Danas se o Syrizi govori znatno opreznije čak joj neki analitičari upisuju i grčko-centriranost, da ne kažemo preveliku orjentiranost ka grčkoj naciji pa i nacionalizmu. Druga kvalifikacija Syrize danas je da je ona u svojim stajalištima evoluirala od radikalne ljevice ka nekoj vrsti socijalno vrlo angažirane lijeve partije. Činjenica da Syrizu često klasificiraju kao radikalnu lijevu partiju dovoljno pokazuje strah neoliberalne ideologije i neoliberalne Evrope od svakog alternativnog političkog projekta.“

Prof. Kazaz smatra da Syriza neće uspjeti ostvariti svoj politički projekat niti će uspjeti natjerati međunarodne finansijske institucije i globalni kapital na promjenu odnosa prema državama koje su u dužničkom ropstvu. Međutim, pobjeda Syrize po mišljenu prof. Kazaza je pokazala nužnost povratka ljevice u konzervativno-centarlističko polje evropske politike.

„Promjene koje Syriza zagovara i predizborna obećanja značila bi da Syriza sruši neoliberalni ideološki projekat, a njegova mogućnost evoluiranja, njegova snaga je tako velika da ju je moguće srušiti samo revolucionarno, oružanim postupcima. Drugi postupci evolucije tog projekta bojim se da nisu mogući. Syriza je prihvatila načela igre, da unutar parlamentarne demokratije mijenja stvari. Sama činjenica da mijenjate stvari unutar parlamentarne demokratije znači da apriori prihvatate vladajuću ideologiju. Bez obzira koliko navijao za to da Grčka proglasi bankrot i dovede u pitanje međunarodni monetarni fond, svjetsku banku i bankarski princip Evropske unije i da tim bankrotom obesmisli taj neoliberalni kapitalizam. Kad bi se takav jedan scenario dogodio onda bih bio siguran da je Syriza ozbiljna politička organizacija. Bojim se da je vlast toliko primamljiva da ćemo već sutra gledati Syrizu kako smanjuje svoje zahtjeve jer su pristali na igru u kojoj ljevica mora da gubi.“

Govoreći o refleksijama izborne pobjeda Syrize na jačanje lijevo orijentisanih političkih partija u Evropi poput Podemosa u Španiji i Lijevog fronta u Francuskoj kao i mogućnosti uticaja na jačanje ljevice na Balkanu prof. Kazaz smatra da će zagovornici Syrize i ljubitelji koji su je oduševljeno dočekivali sada prijeći u drugu fazu. Fazu razočarenja njenim političkim potezima. Jer biti na vlasti i biti u opoziciji jednostavno nije ista stvar.

„Bit će to veliko razočarenje za istinsku ljevicu u Evropi koja je u ovom trenutku veoma mala. Ne mislim pritom na lažnu ljevicu odnosno na sve kvazi socijaldemokratske partije koje su gore od desničarskih partija što pokazuje slučaj i naše regije recimo sa SDP-om Hrvatske ili SDP-om BIH ili sa Demokratskom partijom u Srbiji, u smislu da je projekat koji Syriza zagovara u parlamentarnoj demokratiji neprovodiv. Kao neko ko ne zagovara revolucionarno nasilje jer ljudi u njemu stradaju, izlazak iz ovog licemjernog, predatorskog neoliberalnog kapitalizma još nije pronađen,“ istakao je Kazaz.










27.01.2015.

POLITIČKE ČAROLIJE DRAGANA ČOVIĆA !

Vildana Selimbegović : Draganove čarolije

Januar 27.2015.

Vildana1

Mora se priznati – Dragan Čović podjednako dobro igra fudbal, kao što se snalazi u politici. A i nevjerovatno je aktivan – u četvrtak uvečer je slavio obljetnicu HDZ-a u Zenici, u petak je – prije odlaska na humanitarnu utakmicu u Vitezu – našao vremena za susret sa Željkom Komšićem, liderom Demokratske fronte, ali i odvojio nekoliko minuta da novinarima objasni šta nam se to oko vlasti valja.

Piše : Vildana Selimbegović (Oslobođenje)

Ne dvojeći ni trena, Čović se javno zabrinuo zbog nakarade od izvještaja, govoreći o izjavi Predsjedništva Bosne i Hercegovine koju su tri člana usuglasila, a onda svaki pojedinačno s njome otišao u pohode političkim liderima u BiH, agitirajući za potpis.

Izjave, kao što znamo, još nema. Nema ni vlasti, iako nam je upravo Čović bezbroj puta do sada obećao i jedno i drugo, svaki put javno dajući do znanja kako je baš on najkooperativniji kada je i o jednom i o drugom riječ. No, je li baš tako? Prošli petak je, hajmo se malo prisjećati, upravo Čovićev Dan D za izjavu: u više je navrata najavio kako će ona do tog petka biti usaglašena. Kada je osvanuo, sam nam je Čović objasnio da je eto Predsjedništvo trebalo donijeti odluku i tako završiti priču. Zanimljivo, samo noć prije u Zenici njegov proevropski optimizam također je bio bezgraničan, no malo drugačijeg tipa: tamo je, naime, vjerovao u neophodnost široke političke suglasnosti upravo o izjavi. Nije Čović jedini političar na ovim prostorima koji do podne misli jedno, a popodne drugo, no od ostalih saučesnika u stvaranju vlasti u BiH razlikuje se po jednom značajno bitnom detalju, strateškom političkom zagrljaju sa liderom SNSD-a i predsjednikom Republike Srpske Miloradom Dodikom.

O kakvoj je političkoj ljubavi riječ, uvjerili su se u petak prije Čovićevog petka i njemački i britanski ministri spoljnih poslova Frank-Walter Steinmeier i Philip Hammond, boraveći u Sarajevu. Na sastanku s liderima političkih parlamentarnih partija u BiH, svjedoci tvrde, Milorad Dodik je govorio baš sve ono što Dragan Čović voli čuti – od načina rješavanja presude Sejdić – Finci kakav smo već gledali u godinama blokade evropskog puta BiH do podjele vlasti na principu tri naroda za koji su, blago rečeno, izbori naprosto višak. Ako iko vjeruje da su Dodikovi zahtjevi za proširenjem izjave samo njegov hir, neka se pozabavi blokadom nastajanja Vijeća ministara: državna vlast se mogla davno uspostaviti – još prije Nove godine, što bi rekao Čović – da upravo on nije tražio istovremeno imenovanje vrha Federacije i Vijeća ministara.

Drugi je dio priče iz kojih je razloga SDA, da ne kažem Bakir Izetbegović, pristala na ovu opciju, jer naprosto ne stoji ključni Čovićev zahtjev kojim se sve vrijeme pravda i koji je kao strah da u nastanku federalne vlasti HDZ ne bude izigran. Kako može biti, kada je – ako ćemo pravo – jedino HDZ nezaobilazan faktor u Federaciji. Nakon sastanka sa Čovićem, to je potencirao i Komšić, najavljujući odustajanje Fronte ukoliko se u ovoj sedmici ne izabere vrh Federacije. U čemu je kvaka? Nije, naravno, u Domu naroda niti u srpskom klubu poslanika, kako se to već danima prežvakuje u medijima, naročito onim s jasnim nacionalnim i partijskim pečatima, već tradicionalno zabrinutim za Srbe u FBiH. Nije, jer svaki parlamentarizam, pa i ovaj balkanski, poznaje razliku između pozicije i opozicije kao i razliku između predstavničkog i doma naroda. Ako je, dakle, SDPBiH zaista opozicija, a time su se pohvalila oba postizborna predsjednika ove stranke, u čemu je problem? Već pominjani Komšić je nedavno, u intervjuu za Oslobođenje, to krajnje plastično definirao: sve dok se (političko) Sarajevo svađa, o BiH će odlučivati Banja Luka i(li) Mostar. Još plastičnije moglo bi se reći da će tako i ostati sve dok su unutarstranački interesi i pretkongresni obračuni u SDA (a i SDP-u BiH) važniji od bosanskohercegovačkih.

Da se vratimo izjavi i vlasti: moguća su dva scenarija. Prvi je: da opozicioni SDP prihvati kandidata DF-a ili se dogovore o zajedničkom. U tom času dobijamo vrh Federacije, a onda i mandatara Vijeća ministara. No, da bi se vlast i konstituirala, ostaje dogovor o podjeli resora na državnom, odnosno federalnom nivou. Hiperkonstruktivni Čović već je najavio da HDZ, osim hrvatskih, želi i jedno srpsko mjesto u Vladi FBiH. Za Dodikov SNSD. Demokratska fronta opet će doći u pat-poziciju, odnosno Komšić neće imati druge mogućnosti osim da se (opet) zalaže za vlastite principe, koji su – treba li napominjati – dovoljno daleko i od SDA i od HDZ da je novo pitanje kako će ta priča završiti. Drugi je scenarij već viđen, da ne kažem nesumnjivo priželjkivan i danas: da se DF povuče – zato što nema većinu u srpskom klubu Doma naroda, jedan jedini put kada je ona neophodna u mandatu – pa da se pravi novi koalicioni dogovor u Federaciji, koji bi – sad pa sad – mogao, da ne kažem morao, prerasti u novo koaliciono preslagivanje na državnoj razini, kojem onda kraja nema. U svakoj varijanti, jedino političko savezništvo koje ostaje nedodirljivo jeste Čović – Dodik. Politička ljubav bez granica sa vječnim optimistom Čovićem koji bi – nema sumnje – nastavio iz rukava sipati nove datume uspostave vlasti, za koje se tobože jedino on zalaže, ali nema s kim da svoje rokove ispoštuje. Već viđeno, zar ne?

Skoro da zaboravim izjavu: ona, zapravo, otvara mogućnost trećeg scenarija. Da Mladen Ivanić i Bakir Izetbegović koliko sutra prihvate Čovićev prijedlog i izjavu u onom obliku koji je Predsjedništvo dalo ponude na potpis parlamentarnim strankama, pa da vidimo koje su to za, a koje protiv (osim SNSD-a). Ako je Nermin Nikšić, oficijelni lider SDP-a, potpiše, hoće li opstruirati formiranje vlasti u Federaciji BiH? Bosna i Hercegovina guši se u političkom blatu. Najgoru posljedicu već živimo: za razliku od političara i onih koji žive od vlasti i za vlast, ljudi su skoro pa podjednako gladni i u kantonima i u entitetima i u cijeloj zemlji. Vrijeme je za akciju, zapravo, dvanaest i pet je. Zašto da Čović kao fudbaler skuplja pare u humanitarne svrhe? Treba mu dati priliku da svoje riječi okruni djelima, da ne kažem da se odrekne Dodika, ako ni zbog čega drugog, ono da i Mostaru i Sarajevu i Banjoj Luci postane jasno ko čiju politiku vodi i za koga.


///////////////////////////////////

Vildana Selimbegović : Draganove čarolije



///////////////////////
 

Srđan Aleksić: Priča koja je oplemenila mnoge duše

/////////////////////////////////////////////////

 

Vildana Selimbegović : Draganove čarolije

//////////////////////////////////////////////

/////////////////////////

NekaLag72

Dvovlašće u SDP-u: Ko je stvarni partijski šef – Lagumdžija ili Nikšić?!

Bivši lider SDP-a, Zlatko Lagumdžija, otvoreno se usprotivio prijedlogu da SDP kandidira dopredsjednika Federacije BiH iz reda srpskog naroda i na taj način deblokira uspostavu vlasti, navodeći da ni predsjednik

//////////////////////////////

Donbas222

Sveopšti rat ponovo u igri : Najžešći sukobi od početka krize u Ukrajini

Nove žrtve zabilježene su u sukobima vojske i pobunjenika oko Donjecka, na istoku Ukrajine. U međuvremenu, u Evropi su sve glasniji zahtjevi da se Rusiji uvedu strože sankcije zbog navodne potpore [...

////////////////////////////////////

Kapitalizam je donio kredite, nezaposlenost i siromaštvo

/////////////////////////

image

Intervju sa Srećkom Puligom, filozofom i urednikom

Četnici i ustaše bi se čudili da vide današnje fašiste

//////////////////////////////////

hašiš čomski double platinum

svetislav basara: Ljilja, Noam i Pengo

Kako li je poslovično pronicljivoj Smajlovićki promaklo da država Srbija ne samo da nije zaštitila RTS-ove zaposlenike, nego ih je svesno gurnula u smrt ne bi li - pazi sad ...

/////////////////////////////////

Andrej Nikolaidis: Jes' čuo šta kaže doktor Čomski?

Ja sam sto puta ljudima ovih dana pričao: Šta misliš, koliko je nevinih novinara stradalo u bombardovanju Drezdena i Berlina? Pa niko po Evropi nije noso majice “svi smo mi ...
////////////////////////////

Ekološki aktivisti protiv eksploatacije nafte u Jadranu

Pokreti "Zelena akcija" i "Zeleni forum" održali su prosvjed pod sloganom "S.O.S. za Jadran" uoči javnog izlaganja o strateškoj studiji utjecaja na okoliš programa istraživanja i .

//////////////////////////////

/////////////////////////////////

Branislav Omorac

Nervira me satira što žrtve ne bira

////////////////////////////////

Klopka za pionira

Zaklo sam ti mamu, zaklo sam ti tatu

////////////////////////////////
Svet plus

Kurdski borci potisnuli islamiste iz Kobanea

Antirežimska Sirijska opservatorija za ljudska prava sa sedištem u Londonu tvrdi da su Kurdi posle četiri meseca borbi preuzeli potpunu kontrolu nad gradom Kobanijem na granici s Turskom, potisnuvši snage ...

////////////////////////////////

Orban priznao učešće Mađarske u holokaustu

Mnogi Mađari izabrali su loše umesto dobrog, pomažući deportaciju Jevreja u nacističke logore smrti, rekao je mađarski premijer Viktor Orban, u prvom priznanju da je njegova zemlja saučestvovala u holokaustu, ...
////////////////////////

Bio jednom jedan grad: Gde je sad tvoj Detroit?

Detroit nije preživeo. Nekadašnja prestonica američke auto industrije i najveći grad Mičigena, mesto u koje su sredinom prošlog veka ljudi hrlili da bi našli posao, postao je najveći grad u Sjedinjenim Američkim Državama koji ..

///////////////////////////

Kako je Crnjanski odbio da bude gospodin
////////////////////////////////////////
//////////////////////////
Srbi i Rusi, repati a kusi

Nikita Mihalkov

Srbi i Rusi, repati a kusi

Moje misli usmerene ka Srbiji nikada se ne menjaju. Ja Srbiju osećam i volim. Paralele koje nas kroz istoriju vežu su očigledne i važne, deo smo slovenskog sveta i večita ...
/////////////////////////////////////

//////////////////////////////////

Bertold Breht

Marijo Zanders, odveć je crna kosa tvog dragog

////////////////////////////////////

bojan tončić

Čomski i medijske ubice

////////////////////////////
sve vas bije komunalna policija

Nasilje u glavnom gradu Srbije: Nema mekog terora

Srbija se suočila sa državnim nasiljem nad slobodnom građankom. I ona i građani koji su videli kako se ponašaju lica sa ovlašćenjima da im uskrate slobodu izloženi su poniženju. Vlastohlepni ...

///////////////////////////////////

Kamere u ruke: Snimanje KomPol nasilnika legitimno

Nakon ko zna kojeg po redu objavljenog snimka siledžija iz beogradske Komunalne policije stigla je reakcija od nadležnih. Poverenik za informacije od javnog značaja i zaštitu podataka o ličnosti oglasio ...
///////////////////////
/////////////////////////////////////////////////

Ubijeni su zato što su bili Židovi Kliknite ovde da biste pročitali vest u celini na sajtu e-novine.com »

////////////////////////////////////////


image

Pod maskom brige za jezik

Jezikoslovci gramatikom prave dobre Hrvate

image

Dan sjećanja na žrtve holokausta i 70. godišnjica oslobađanja logora

Čiji je Auschwitz?

image

Zastarelost fantazije

Kako naslikati atomsku bombu

image

Albert Ajnštajn piše Sigmundu Frojdu

Može li se čovečanstvo osloboditi od pretnje rata?

image

Pitanja o gay pokretu

Logika ponosa i srama

////////////////////////////////////////

Svilen tenkić pletem od sna

e-novine.com - Svilen tenkić pletem od sna

///////////////////////////////////////////

image

Ljudske slabosti: Pismo radniku koji se obesio

Smisao i perspektive smrti danas i ovde

image

Staze kojima stiže uvek su iste

Najednom je banula glad

image

Skica prošlosti (11)

Udica u hladnoj vodi

image

Read on: Semezdin Mehmedinović, Knjiga prozorâ (Fraktura, 2014)

Biti jedno sa svetom

26.01.2015.

ANĐELA

Anđela


Salmedin Mesihović

Autor
26.1.2015. 


Anđela

DPA

Tvrdoglavost i nepopustljivost zvanične berlinske politike i briselske birokratije, insistiranje na rokovima, pedanteriji, perfekciji a sve i samo u svrhu sopstvene zarade izlaže Njemačku da ponovo postane mjesto na koje će dobar dio Europe upirati prst. Ustvari čitava južna Europa, do sada u historiji prilično indiferentna prema njemačkoj politici (za razliku od npr. Istočne Europe ili Zapadne Europe) postaje iznimno germanofobna.

Uobičajeno je mišljenje u našoj javnosti kako je Njemačka najbolji dio Europe. I takav stav je otprilike postao „matrica“ razmišljanja, a Angela Merkel se predstavlja kao „nepogrešivo božanstvo“. U dosta toga ima i istine, Njemačka je nesumnjivo najvažniji član Europske Unije, njena u dobroj mjeri i pokretačka mašina. Nijemci su inače, zbog svoga mentaliteta, veliki narod. Nekada (uključujući i Austrijance čiji je identitet do kraja II. svjetskog rata bio poglavito njemački, da bi se odmah nakon rata diferencirali u posebnu naciju) su bili i najkulturnija i najrazvijenija nacija čitave Europe. Toliko su toga stanovnici Njemačke dali čovječanstvu i njegovoj civilizaciji da bi bili potrebni čitavi tomovi da se o tome piše. Nema toga područja znanosti i umjetnosti u kojoj stanovnici Njemačke nisu dali nemjerljive, nekada i suštinske doprinose. Njemačka filozofska škola je nakon helenske, najvažniji segment razmišljanja čitave Zapadne civilizacije. I u mojoj znanosti, na samome vrhu stoje ljudi porijeklom iz Njemačke i to Johann Joachim Winckelmann i Christian Matthias Theodor Mommsen. Njemačka je u razdoblju Belle Époque bila svjetionik znanstvenog razvitka (posebno u vidu institucionaliziranja nauke u Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften) i nesumnjivo najbolja uređena i funkcionalna država tadašnje Europe. Na ramenima te naučne zaostavštine Njemačke iz ovoga perioda stoji dobar dio sadašnjeg naučnog potencijala i razvitka. Njemačka je razvila i svoj posebno obrazovni sustav, koji je preko Habsburške Monarhije prenesen i na Zapadni Balkan i u Istočnu Europu. Taj prilično dobar, istina dosta strog i detaljan, obrazovno – vaspitni sustav se održao u ovim područijima sve dok nije zamijenjen anglo – američkom inačicom obrazovno – odgojnog sustava dobro zamaskiranog pod nazivom „Bolonjski proces“. Njemačka je stvorila kod svojih stanovnika i radišni, marljivi mentalitet, uključujući i disciplinu i poštivanje institucija i zakona, nešto što esencijalno treba npr. Balkancima. Zanimljivo je da se Njemačka dva puta faktički u historiji uspješno i to relativno brzo izgrađivala sa samoga dna, istina na koji je sama sebe dovela. Prvi put nakon razornog 30godišnjeg rata kada su se njemački protestanti i rimokatolici istrebljivali međusobno (otprilike između 1/3 i ½ stanovnika je izgubljeno u ovom ratu), uz pomoć i drugih europskih „zainteresiranih država“. Drugi put nakon II. svjetskog rata kada je bila na kraju i razrušena i okupirana i podijeljena. I svaki put je izgrađena bolja i savršenija nego što je bila.

Međutim, postoji i druga strana medalje…Takva Njemačka je dva puta krenula da vojnički i politički podjarmi Europu, pa su oba puta zijanili i to uz vrlo teško plaćenu cijenu, sa golemim materijalnim i ljudskim gubitcima. Sada su najjača ekonomska sila Europe, a ova Europa grca u ekonomskim problemima (a sukladno tome i u političkim, sada i vjerskim i nacionalnim sukobima) i krizama i nikako da se izvuče iz ovoga „vrzinog kruga“. Hajde da obratimo pažnju na neke detalje iz historije zadnjih 100 godina, pa bi nam se mogao ponuditi odgovor. U toku I. svjetskog rata, Njemačka je komunicirala sa svojim ambasadama u USA i Latinskoj Americi preko telegrafskih atlanskih linija i to preko kodiranih poruka. Britanska obavještajna služba je jednostavno hakirala te linije, i dolazila u posjed svih poruka. Kodirali su ih vrlo jednostavno. Pošto su znali da su Nijemci perfekcionisti i pedanterija do tvrdoglave krajnosti, posebno u oficijelnoj komunikaciji, Britanci su shvatili da u potpisu svake poruke mora stajati „Njegova ekselencija, ministar vanjskih poslova Arthur Zimmermann“. Tako su vrlo lako provalili njemački šifrarnik i onda su između ostalog dešifrirali i čuveni Zimmermanov telegram, koji je u priličnoj mjeri doprinio ulasku USA u rat na strani Antante i na kraju porazu Njemačke. U II. svjetskom ratu, Nijemci su izumili savršenu mašinu za šifriranje, zvanu Enigma. Naravno, uvijek oficijelna i do u tančine precizna njemačka služba je tu mašinu diplomatskom poštom slala u sve ambasade, pošto su razumijevali da se diplomatska pošta ne može otvarati. Naravno, Poljaci su otvorili tu diplomatsku poštu, uzeli Enigmu, iskopirali je, ponovo zamotali i poslali u njemačko poslanstvo u Varšavi. Tu mašinu su Poljaci predali svojim saveznicima i ona je na kraju završila u čuvenom britanskom obavještajnom centru Bletchley Park, gdje je genijalni Alan Turing sa suradnicima napravio prvi kompjuter nazvan Ultra koji je trebao razbiti sustav šifri Enigme. Trebala im je samo jedna riječ koju mogu otkriti i odgonetnuti da Ultra može razbiti stotine hiljada poruka koje je kompletna njemačka vojna i diplomatska mreža slala iz dana u dan. I to je probijeno, zahvaljujući skoro smiješnoj proceduralnosti njemačkih vezista. Oni su svaku poruku završavali sa „Heil Hitler“. Na istočnom frontu, veliki problem Wermahta i SS jedinica je predstavljao sovjetski tenk T-34, za koji je njemačka vojna industrija očajnički tražila odgovarajuće rješenje. I našli su ga u svojoj perfekciji, to je bio tenk zvani „Tigar“. Riječ je o perfektnom tenku, superiornom i preciznom. Ali, taj tenk se zbog upravo te perfekcije sporo i u malim kočinama proizvodio, mogao se kretati na dobrim putevima (ne na istočnoeuropskim kaljužama), i jednostavno nije odgovarao stvarnim potrebama na terenu. Za razliku od njega, T 34 se proizvodio znatno brže i znatno masovnije, bio je znatno jeftiniji, bio je u operativnoj funkciji čim je sišao sa fabričke trake i bio je savršen za blato, kišu, sve vremenske uvjete. Kako bi dohakali tigrovima, sovjetski tenkisti su umjesto borbe sa njima jednostavno birali da svoj T 34 tenk sudare sa njemačkim tigrom i u toj ga „saobraćajnoj koliziji“ onesposobe. Dokazati krivicu za Holokaust, Porajmos i druge genocide i zločine širom Europe, koje je počinio hitlerovski nacionalsocijalistički režim uopće nije predstavljao nikakav problem za tužilaštva pobjedničkih saveznika. Birokratski pedantni i disciplinirani SS i drugi državni službenici III. Rajha su iza sebe ostavili kompletnu dokumentaciju o svemu što su činili do u najmanji detalj. Oni su rukovodili npr. Aušvicom na isti način kao da je riječ o nekoj običnoj tvornici. Njemačke državne željeznice su npr. naplaćivale karte svima onima koji bi bili slani u „logore smrti“ željezničkim transportima, i to je naravno uredno evidentirano. Njemačka nema ni ono što se zove „imperijalno iskustvo“, a to je kako biti hegemon ili vladati nad drugim zemljama, narodima, etničkim kompleksima. I u one dvije decenije svojih malih kolonijalnih posjeda za vrijeme cara Willhelma II. se nisu proslavili, pa su tako u današnjoj Namibiji poradi situacije koju bi britanski ili francuski administratori na drugi način riješili, oni skoro istrijebili Hotentote i Herere. Njemačka politika jednostavno rečeno nema razvijen osjećaj za globalno upravljanje.

Jedan od razloga propadanja Europske Unije, jeste upravo i politika Angele Merkel, koju pojedini krugovi i kod nas doživljavaju kao neko polubožanstvo. A ustvari, njeno tvrdoglavo insistiranje na austerity politici i primarno njemačkom guranju EU već sada pokazuje kontraefekt. Europska Unija nije izgrađena samo radi „ekonomskih statističkih pokazatelja“ (kako bi to voljeli tumačiti raznorazni priučeni ekonomski i drugi stručnjaci i analitičari koji osim šuplje priče, „prodavanja magle“ i financijskih špekulacija u privrednom pogledu nisu ništa doprinijeli Europi, i koji nisu ni do članaka jednome socijalističkom privredniku kao što je bio Emerik Blum) nego i poradi Demokratije, Solidarnosti i Socijalne pravde. Tvrdoglavost i nepopustljivost zvanične berlinske politike i briselske birokratije, insistiranje na rokovima, pedanteriji, perfekciji a sve i samo u svrhu sopstvene zarade izlaže Njemačku da ponovo postane mjesto na koje će dobar dio Europe upirati prst. Ustvari čitava južna Europa, do sada u historiji prilično indiferentna prema njemačkoj politici (za razliku od npr. Istočne Europe ili Zapadne Europe) postaje iznimno germanofobna. Valjda je kada želite da budete hegemon cilj da stvorite što više prijatelja, saveznika i lojalnih saradnika a ne neprijatelja. Angela Merkel, kojoj se svijet izgleda vrti samo u brojkama, je postala majstor stvaranja neprijatelja. Naravno, sasvim je jasno da je zbog ovakvog razvoja situacije najradosnija britanska dominirajuća elita, koja se kroz historiju uvijek suprotstavljala ideji da „samo neko“ upravlja europskim kontinentom. Ako je ko pratio britansku javnost povodom pobjede Syrize, mogao je primijetiti vrlo veliku slogu u podršci i čestitkama u medijima (bez obzira na njihovu profilaciju). Zanimljivo je da je jednu od prvih čestitki Alexisu Tsiprasu uputio francuski predsjednik Hollande. Ništa se u svijetu ne dešava slučajno niti kurtoazno, sve ima svoju svrhu i svoje zakonitosti. Ako se nastavi ovakav trend, zvanični Berlin i birokratski Brisel će se vrlo brzo naći u velikim problemima, jer će za sugovornike sa druge strane imati ne benevolentnu Syrizu ili španski Podamos, nego možda čak i maligni Nacionalni front Francuske (što je vrlo, vrlo realna opasnost) ili britanski ksenofobni UKIP ili cirkuski pokret koji vodi Giuseppe Piero “Beppe” Grillo. A da su administracija Angele Merkel i briselska birokratija obični tigrovi od papira potvrđuje slučaj vladavine Orbana u Mađarskoj, kojem godinama ništa ne mogu.

Uostalom, USA i ostatak Europe su bili i prilično solidarni sa Njemačkom u decenijama nakon II. svjetskog rata, posebno po pitanju obnove. Iskreno rečeno, bez „Maršalovog plana“ teško bi bilo zamisliti „njemačko gospodarsko čudo“. Uostalom, europski bankari i briselske jalove birokrate su dobro znali da davanje kredita nepouzdanima nosi određene rizike, a ovo je tržišna utakmica gdje je rizik normalna stvar. Pa ne može se živjeti samo od uzimanja kamata i akcionarskih dividendi, a ništa proizvoditi, odnosno proizvodnju prebaciti u Kinu i Indiju i tako faktički ove zemlje dovesti na sam vrh svjetske ekonomske i političke moći. Izmještanje proizvodnje iz Europe je strateški promašaj koji se više ne može ispraviti. Sve navedeno ukazuje da perfekcija ili birokratska pedanterija shvaćeni u svojim krajnostima nisu uopće dobra stvar. Mora se nekada biti i dovoljno elastičan i prilagodljiv, a „statističko savršenstvo“ ne znači da je automatski riječ o stvarnom uspjehu i stvarnim mogućnostima i potencijalima pojedinca ili neke zajednice u cjelini.

Sa poštovanjem,

Prof. dr. sc. Salmedin Mesihović

„Moj je mač moje pero, moj je štit moje mastilo“


////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////

Zašto je važna pobeda Sirize

Die Linke, Flickr

Die Linke, Flickr

Kritičari institucionalne demokratije se često žale da izbori po pravilu ne donose stvarne promene. Uglavnom se sve svodi na izbor između desnog i levog centra sa gotovo istim političkim programima. Grčki izbori su pokazali da to nije uvek tako. Još od 27. juna 2012. grčki glasači imaju pravi izbor: vladajući poredak s jedne strane i Siriza, koalicija radikalne levice, sa druge.

U vremenima suštinskih izbora vladajući poredak obično zapada u paniku. Prizivaju se slike socijalnog haosa, siromaštva i nereda koji će nastupiti ako se izabere pogrešna strana. I sam nagoveštaj pobede Sirize izazvao je potrese na tržištima i doveo do uobičajene ideološke personifikacije tržišta, koja su „progovorila“ kao da su ljudska bića i „izrazila brigu“ za budućnost, ako na grčkim izborima izgubi garnitura koja zastupa politiku stroge fiskalne štednje.

U reakciji evropskog poretka na moguću pobedu Sirize prepoznaje se obrazac, koji je najbolje opisao Gideon Rahman u svom komentaru u Fajnenšal tajmsu: „Najslabija karika evrozone su njeni glasači“. U idealnom svetu evropske birokratije ta „najslabija karika“ se ukida i eksperti nesmetano sprovode neophodne ekonomske mere. Ako do izbora uopšte i dođe, oni služe samo tome da potvrde ekspertski konsenzus.

Iz te perspektive izbori u Grčkoj su noćna mora. Kako je moguće izbeći ovu katastrofu? Očigledan način bilo bi zastrašivanje grčkih glasača porukom: „Kažete da vam je sada teško? Čekajte da pobedi Siriza, pravićete nas od blata!“

Alternativa je istupanje Sirize (ili njeno izbacivanje) iz evropskog projekta, sa nesagledivim posledicama, ili „prljavi kompromis“ kojim će obe strane ublažiti svoje zahteve. To izaziva novu bojazan: ne od iracionalnog ponašanja Sirize posle pobede, nego strah da će Siriza prihvatiti racionalan prljavi kompromis koji će razočarati glasače i čije obnovljeno nezadovoljstvo više neće biti pod kontrolom Sirize.

Koliki je manevarski prostor vlade koju će formirati Siriza? Da parafraziram predsednika Buša, ne treba potcenjivati rušilačku snagu međunarodnog kapitala, posebno kada je u sprezi sa sabotažama na koje je spremna korumpirana klijentelistička grčka birokratija.

Da li nova vlada u takvim uslovima može da sprovede radikalne promene? Zamka koja se tu krije jasno je izražena u knjizi Tomasa Piketija Kapital u dvadeset prvom veku. Po Piketiju, kapitalizam je nužnost, pa je jedina izvodljiva alternativa pustiti njegovu mašineriju da deluje u svojoj sferi, a princip jednakosti sprovoditi političkim putem – demokratskom vlašću koja će regulisati ekonomski sistem i vršiti naknadnu preraspodelu dobara.

Takvo rešenje je utopijsko u najstriktnijem smislu te reči. Piketi dobro zna da bi model koji predlaže mogao da funkcioniše samo globalno, iznad suvereniteta nacionalnih država (inače bi kapital bežao u zemlje sa nižim porezima). To podrazumeva postojanje svetske sile sa dovoljno snage i autoriteta da ga sprovede. Međutim, takva globalna sila je nezamisliva u okvirima današnjeg globalnog kapitalizma i političkih mehanizama koje on podrazumeva. Ukratko, da takva sila postoji, osnovni problem već bi bio rešen.

Kakve dodatne mere bi bile potrebne da se na globalnom planu sprovedu visoke poreske stope koje Piketi predlaže? Jedini izlaz iz tog začaranog kruga je preseći Gordijev čvor i delati. Savršeni uslovi za akciju ne postoje – svaka akcija je po definiciji preuranjena. Ali od nekud se mora početi, jednom pojedinačnom intervencijom. Pri tome treba voditi računa o daljim komplikacijama do kojih će ona dovesti.

Ali šta sa ogromnim dugom? Evropska politika prema teško zaduženim zemljama kao što je Grčka je extend and pretend – produži rok otplate i pravi se da veruješ kako će dug biti vraćen. Zašto se onda ne odustane od koncepta produženja roka otplate duga? Razlog nije samo udvaranje nemačkim glasačima, niti strah da bi otpis grčkih dugova izazvao slične zahteve iz Portugalije, Irske i Španije. Radi se o tome da oni koji vuku konce zapravo ne žele da se ti dugovi ikada vrate.

Poverioci zadužene države optužuju za manjak osećaja krivice – zameraju im to što se osećaju nedužnima. Njihov pritisak se savršeno uklapa u ono što psihoanalitičari nazivaju super-egom. Paradoks super-ega, kako je Frojd lepo objasnio, je u tome da što se više povinujete njegovim zahtevima, to više raste vaš osećaj krivice.

Zamislite pakosnog nastavnika koji učenicima postavlja samo nemoguće zadatke, a onda se sadistički naslađuje kada to kod njih izazove strah i paniku. Istinski cilj pozajmljivanja novca nije vraćanje duga uz kamate, već nastavak zaduživanja u beskraj koje dužnika dovodi u stanje neprekidne zavisnosti i podređenosti.

Uzmimo za primer Argentinu. Kada je pre desetak godina ta zemlja odlučila da svoje dugove prema MMF-u otplati pre roka (uz finansijsku pomoć Venecuele), reakcija MMF-a bila je iznenađujuća: umesto da im bude drago što će dobiti svoj novac, MMF (ili tačnije, njegovi vodeći kadrovi) izrazili su zabrinutost da će Argentina svoju slobodu i finansijsku nezavisnost od međunarodnih monetarnih institucija iskoristiti da napusti fiskalne mere i posveti se neodgovornom trošenju.

Dug je instrument kontrole i regulacije dužnika i kao takav stremi sopstvenom širenju i umnožavanju.

Jasno je šta je jedino moguće rešenje: svi znaju da Grčka nikada neće vratiti svoj dug i treba skupiti hrabrost i otpisati ga. To je moguće izvesti po prilično podnošljivoj ekonomskoj ceni, prostom političkom voljom. U tome leži naša jedina nada da izađemo iz vrzinog kola briselske neoliberalne tehnokratije i lažnih rasističkih strasti. Ako mi ne preduzmemo te korake, napraviće ih neko drugi, od grčke Zlatne zore do britanskog UKIP-a.

U svojoj knjizi Beleške za definiciju kulture veliki konzervativac T. S. Eliot primećuje da je ponekad jedini izbor koji imamo onaj između jeresi i bezverja, to jest da je nekada jedini način očuvanja vere sektaški raskol. To je naša današnja pozicija u vezi sa Evropom. Samo nova „jeres“ (koju u ovom trenutku predstavlja Siriza) – otcepljenje Grčke od Evropske unije – može spasti ono što je vredno spasavanja u evropskom nasleđu: demokratiju, veru u ljude i solidarnu jednakost.

In These Times, 22.01.2015.

Preveo Zoran Trklja

Peščanik.net, 26.01.2015.

//////////////////////////////////////////
26.01.2015.

ŠOK ZA BRISEL: UBJEDLjIVA POBJEDA GRČKE LjEVIČARSKE PARTIJE

Šok za Brisel

Ubedljiva pobeda Sirize u Grčkoj



Photo: Tanjug/AP

Grčka levičarska partija Siriza ubedljivo je pobedila na parlamentarnim izborima, ali, posle 50 odsto prebrojanih glasova, izgleda da ipak neće imati apsolutnu većinu da samostalno formira vladu

Prema zvaničnim rezultatima glasanja koje je objavilo grčko Ministarstvo unutrašnjih poslova posle 50,43 odsto prebrojanih glasova, Siriza je osvojila 35,88 odsto i imaće 148 poslanika u 300-članom parlamentu, prenosi agencija ANA.

Na drugom mestu je Nova demokratija odlazećeg premijera Antonisa Samarasa sa 28,32 odsto glasova, odnosno 78 poslaničkih mesta.

Slede neonacistička Zlatna zora sa 6,73 odsto glasova (17 mesta), Potami (Reka) sa 5,83 odsto glasova (16 mesta), Komunistička partija Grčke sa 5,41 odsto glasova (15 mesta) i PASOK i Nezavisni Grci (ANEL) sa po 13 poslaničkih mesta.

Konačni rezultat umnogome zavisi i od toga da li će u parlament ući Pokret socijaldemokrata bivšeg premijera Jorgosa Papandreua.

Photo: Tanjug/AP

Ukoliko ne obezbedi apsolutnu većinu, Cipras će morati da pokuša da formira koaliciju s manjim partijama ili da postigne dogovor koji bi Sirizi omogućio da formira manjinsku vladu.

I do koalicione vlade će se verovatno teško doći jer je pritisak međunarodne javnosti, pogotovo kreditora Grčke, prevelik da bi se u igru "kontre" svetu sa parama i mogući izlazak iz evrozone, upustile i druge velike partije.

Odlazeći premijer Grčke i lider Nove demokratije Antonis Samaras je zvanično priznao poraz na izborima.

"Grčki narod se oglasio i mi poštujemo njihovu odluku", rekao je Samaras u kratkom obraćanju novinarima. On je kazao da mu je "savest čista" jer je Nova demokratija upozoravala na najgore, uspela da povrati kredibilitet zemlje i postavi temelje za povratak privrednog rasta.

"Danas, predajem zemlju bez deficita, koja se na pravi način oporavlja od krize, koja je članica Evropske unije i zone evra. Nadam se da će naredna vlada sačuvati ta dostignuća", poručio je Samaras.

Aleksis Cipras, lider levičarske partije Siriza koja je pobedila na izborima u Grčkoj, poručio je u nedelju uveče da Grčka ostavlja iza sebe poniženja i katastrofalne stroge mere štednje i da takozvana "trojka" odlazi u prošlost.

Photo: Tanjug/AP

"Danas je grčki narod stvorio istoriju. Nada je stvorila istoriju", rekao je Cipras u pobedničkom obraćanju na konferenciji za novinare. "Suvereni grčki narod danas je dao jasan, snažan, nesporan mandat. Grčka je okrenula novu stranu. Grčka ostavlja za sobom razorne mere štednje, strah i autoritarizam, ostavlja za sobom pet godina ponižavanja i bola", rekao je Cipras.

"Presuda grčkog naroda okončava, bez ikakve sumnje, začarani krug mera štednje u našoj zemlji", kazao je on.

"Presuda grčkog naroda poništava danas na nesporan način sporazume o pomoći, koji podrazumevaju mere štednje i katastrofu. Presuda grčkog naroda znači da ''trojka'' odlazi u prošlost", dodao je Cipras, misleći na Evropsku uniju, Međunarodni monetarni fond i Evropsku centralnu banku.

Nova vlada u Atini će, prema njegovim rečima, pregovarati s kreditorima o pravičnom i uzajamno korisnom finansijskom rešenju za Grčku.

Photo: Tanjug/AP

Cipras je u predizbornoj kampanji obećao da će ponovo pregovarati o uslovima za program pomoći Grčkoj, koja je, da bi dobila kredite, morala da znatno smanji plate u javnom sektoru i penzije i poveća poreze.

Britanski premijer Dejvid Kameron, upozorio je u nedelju uveče da će rezultat parlamentarnih izbora u Grčkoj, proširiti ekonomsku nesigurnost po celoj Evropi i dodao da to znači da Velika Britanija mora da se drži njegovog plana sopstvene ekonomije.

"Grčki izbori pojačaće ekonomsku nesigurnost širom Evrope. Zato Velika Britanija mora da se drži svog plana i tu bezbednost osigura kod kuće", napisao je Kameron na svom zvaničnom nalogu na Tviteru.

Kameronov komentar usledio je pošto je grčka levičarska stranka Siriza pobedila na izborima, što bi moglo da rezultira sukobom s međunarodnim kreditorima, preneo je Reuters.

Pobeda Sirize bi, prema ocenama agencija, mogla da označi ne samo politički preokret u Evropi, već i da bude presudna za ostanak Grčke u evrozoni.

Photo: Tanjug/AP

Cipras je rekao i da se na izborima u nedelju odlučuje da li će se Trojka (EU, Evropska centralna banka i Međunarodni monetarni fond) vratiti sutra u Grčku kako bi bile ispunjene preuzete obaveze koje je preuzeo premijer Antonis Samaras "o daljem smanjenju penzija i plata, povećanju poreza, ukidanju zabrane prodaje na licitaciji stanova dužnika za hipotekarne kredite, odnosno o nastavku bankrotirane i katastrofalne politike restriktivne privrede bez kraja, ili će sutra naša zemlja da počne da se bori za dostojanstven život u Evropi".

Prema njegovim rečima povratak dostojanstva Grčka bi tražila u "surovim pregovorima".

AFP navodi da je Cipras rekao da "Evropa mora da pronađe alternativu oštrim merama štednje".

Na izborima je učestvovalo 18 partija i četiri kolacije.

Siriza je osnovana 2000. godine i partija je okupila bivše marksiste, socijaldemokrate, trockiste i druge grupe koje se bore protiv grčkog establišmenta.

Na vanrednim parlamentarnim izborima u Grčkoj glasalo se od 7.00 do 19.00 po lokalnom vremenu (18.00 po srednjeevropskom), a pravo glasa imalo je 9,8 miliona od ukupno oko 11 miliona stanovnika Grčke.

Grčki parlament je raspušten 31. decembra, pošto nije, u trećem i poslednjem krugu, uspeo da izabere nekadašenjeg evropskog komesara Stavrosa Dimasa (73) za budućeg šefa države, a pošto mu je podršku dalo 168 poslanika, dok ga 132 poslanika nisu podržala

////////////////////////////////////
//////////////////////////////

sirizaslavi44

Tsipras nakon istorijske pobjede : Grčka za sobom ostavlja katastrofalnu štednju, strah i samovlašće, ostavlja za sobom petogodišnje poniženje !

Pobjednik prijevremenih izbora  održanih u nedjeljuu Grčkoj , vođa ljevičarske stranke Syriza, Alexis Tsipras  najavio je  otkazivanje sporazuma Grčke s međunarodnim povjeriocima i obećao narodu tešku borbu u interesu Grčke već

////////////////////////////////////////////
 

Andrej Nikolaidis : Dobri muslimani- nevidljivi i nečujni


//////////////////////////////////////////////////


///////////////////
////////////////////////////////
hašiš čomski double platinum

svetislav basara: Ljilja, Noam i Pengo

Kako li je poslovično pronicljivoj Smajlovićki promaklo da država Srbija ne samo da nije zaštitila RTS-ove zaposlenike, nego ih je svesno gurnula u smrt ne bi li - pazi sad ...

//////////////////////////////

Andrej Nikolaidis: Jes' čuo šta kaže doktor Čomski?

Ja sam sto puta ljudima ovih dana pričao: Šta misliš, koliko je nevinih novinara stradalo u bombardovanju Drezdena i Berlina? Pa niko po Evropi nije noso majice “svi smo mi ...
////////////////////////
Region

Makedonija: Izglasana zabrana istospolnih brakova

Na sjednici održanoj u utorak, 20. siječnja, makedonski je parlament sa 72 glasa "za" i samo četiri glasa "protiv" izglasao ustavnu definiciju braka kao uniju između muškarca i ...

/////////////////////////////////

Obilježena 73. godišnjica Igmanskog marša

Učesnici "Igmanskog marša" su u subotu ujutro uz zvuke partizanskih pjesama, zastave bivše Jugoslavije, slike Josipa Broza Tita i transparente s porukom "Druže Tito, mi ti se kunemo", ...
///////////////////////////////////

ZOO Kustendorf

Emir je vuku Kusturica

///////////////////////////
///////////////////////////////
Svet plus

Trijumf Sirize uzdrmaće Evropu do korena

Zapadni mediji i agencije ocenili su u prvim reagovanjima da će pobeda levičarske partije Siriza u Grčkoj uzdrmati Evropu do korena, ali potresti i globalna tržišta

//////////////////////////////////

Komemoracija u Aušvicu bez Putina

Rat u Ukrajini baca senku i na komemoraciju povodom 70. godišnjice od oslobađanja koncentracionog logora u Aušvicu. Iako su logor oslobodile sovjetske trupe današnji ruski predsednik Vladimir Putin neće biti ...
///////////////////////////////

Kako je Crnjanski odbio da bude gospodin
////////////////////////////////

Nadnice protiv kućnog rada
/////////////////////////
Neka Evropa bude kao Šumska

Nenad Kecmanović

Neka Evropa bude kao Šumska

Zašto Arapima iz Magreba ne dati neku teritorijalnu autonomiju oko Marselja, jer i oni su Francuzi? Ili nešto slično Turcima oko Minhena, pa mnogi od njih su već treća generacija ...

///////////////////////////

Pjevač patnje koji je budio nadu i ohrabrivao
//////////////////////////////////////

image

Staze kojima stiže uvek su iste

Najednom je banula glad

image

Skica prošlosti (11)

Udica u hladnoj vodi

image

Read on: Semezdin Mehmedinović, Knjiga prozorâ (Fraktura, 2014)

Biti jedno sa svetom

image

Ne obuzdavam u granicama vaših migrena

Pjesništvo je pitanje dalekozora

///////////////////////
25.01.2015.

IVICA OSIM: "MI SMO PREPOTENTNI, NE BENDAMO NIKOGA, A KAD IZGUBIMO ONDA J... GA"

TIŠINA, ŠVABO GOVORI: "Mi smo prepotentni, ne bendamo nikoga, a kad izgubimo onda j... ga"

"Došli smo u žalosnu situaciju da sad slušamo šta je ko radio za vrijeme rata, šta je ko rekao, da li je opsovao nekad nešto. Kada govorim o tome, govorim iz ličnog iskustva", kazao je Osim.





Na današnjoj sesiji Kruga 99 posvećenoj temi "Sport i politika" fudbalski stručnjak Ivica Osim kazao je kako se od utjecaja politike na sport "ne može pobjeći", piše Anadolu Agency (AA).

 

Osim je prokomentarisao i aktuelnu temu izbora stručnih pomoćnika selektora fudbalske reprezentacije BiH rekavši kako je politika zahvatila sve društvene sfere.

 

"Od toga ne možemo pobjeći. Nažalost, to je tako u fudbalu. Tako smo i došli u žalosnu situaciju da sad slušamo šta je ko radio za vrijeme rata, šta je ko rekao, da li je opsovao nekad nešto. Kada govorim o tome, govorim iz ličnog iskustva", kazao je Osim.

 

Predsjednik "Kruga 99" Adil Kulenović kazao je kako je današnja tema posvećena zimskoj olimpijadi mladih kojoj bi domaćin trebao biti glavni grad BiH 2017. godine. Ukoliko ne dođe do realizacije ovog projekta, kako je kazao Kulenović, to neće biti neuspjeh sportskih radnika već političkih struktura.

 

"Mi polazimo od toga da je nužno, ako želimo da uspije ova olimpijada, 30 godina nakon one slavne sarajevske, nužno da se angažiraju svi politički i drugi faktori u zemlji. Nije samo do sportaša i do sportske volje već je prije svega do odgovornosti države da organizuje i pripremi to. Kako smo do sada saznali, Predsjedništvo BiH će možda, a nadamo se i sigurno biti pokrovitelj ove olimpijade jer ni ona ne bi uspjela da nije država čvrsto stajala iza nje", rekao je Kulenović.

 

Da ova priča u svijet nosi pozitivnu sliku o Sarajevu, mišljenja je i Osim koji je kazao kako je potrebno "dobro razmisliti o ovoj priči vodeći se narodnom poslovicom: baci uz vodu, naći ćeš niz vodu."

 

"Moraćemo nekad i mi nešto uložiti da bi nam se to vratilo, da bi nas počeli računati jer kažu reprezentacija fudbalska nije uspjela, evo sada i rukometaši, ali što se češće pojavljujemo u Evropi i svijetu to je već znak da se nešto dešava. I političari žive također od toga, htjeli to oni priznati ili ne, to je tako. Još uvijek je BiH poznatija po fudbalu nego po politici, nažalost", kazao je Osim.

 

Na pitanje novinara o integrisanju sportista u politici, Osim je kazao kako takvi potezi nisu negativni.

 

"Dobro je, sport dobija svoje mjesto. Sjetili su se ljudi da ovi koji su sportisti imaju nešto drugo. Imaju malo više kondicije da ovako stoje ili pričaju. Ima tu pametnih momaka i može se dosta toga i čuti", rekao je Osim.

 

Osim se, govoreći o sportu, osvrnuo i na eventualne fudbalske rezultate reprezenatcije BiH koji bi trebali bit ostvareni u budućnosti sa novim rukovodstvom.

 

"To je vrlo teško jer matematika radi protiv. Mali je broj utakmica, a treba nam veliki broj bodova, a pošto smo skloni tome da potcjenjujemo i protivnike i vrijeme i sve, onda će biti vrlo teško. Mora se napraviti jedna nova klima, novi izazovi se tražiti da bi se to napravilo. Vjerujem da bi igrači jednom trebali shvatiti da oni ne mogu stalno biti prisutni, a da se ponašaju nonšalantno. Treba i s njima porazgovarati da se zapitaju koliko su u svemu tome involvirani. Postoji jedna vrsta nesrazmjera između onoga šta igrači rade i onoga šta oni pružaju na terenu. Veliki je nesrazmjer između onoga što zarađuju i onoga što pružaju. Mi smo prepotentni, ne bendamo ni Egipat ni nikoga, svi koji su stvarali neku priču, mi njih ne bendamo. A kad izgubimo onda je..", kazao je Osim.


/////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////

MUZEJ HOLANDSKOG BATALJONA: "Opomena svim državama da ne padnu na ispitu na kojem je Holandija pala" (FOTO)

Članice udruženja majki Srebrenice smatraju da je, bez obzira na činjenicu da je Holandija kriva za genocid u Potočarima, gradnja Muzeja njihova obaveza i dužnost prema svim žrtvama genocida

  • aa_picture_20150125_4375372_high.jpg
  • aa_picture_20150125_4375376_high.jpg
  • aa_picture_20150125_4375375_high.jpg
  • aa_picture_20150125_4375375_high_1.jpg





U Memorijalnom centru u Potočarima počeli su radovi na izgradnji zgrade Muzeja holandskog bataljona. U toku je prva faza radova, a plan je da sve bude završeno do kraja 2015. godine. Izgradnju zgrade Muzeja holandskog bataljona pomogla je holandska organizacija Pax, javlja Anadolu Agency (AA).

 

Mersed Smajlović, direktor Memorijalnog centra u Potočarima je za AA rekao kako će bivša zgrada laboratorije i kontrole bivše tvornice akumulatora biti pretvoreni u Muzej holandskog bataljona.

 

"Realizacija ovog projekta odvijaće se u dvije, čak možda i u tri faze. Prva faza će trajati 120 dana i u tom periodu će se izvršiti građavinsko-arhitektonski radovi na cjelokupnom objektu. Nakon toga ćemo pristupiti drugoj fazi za koju je predviđeno da traje 150 radnih dana. Cilj nam je da taj objekat, odnosno njegova unutrašnjost bude opremljena isto kao 1995. godine. Sa našim partnerom, holandskom organizacijom Pax, sa kojom imamo potpisan memorandum o razumijevanju, pokušaćemo da objekat opremimo i namještajem identičnim ili bar sličnim koji odgovara tom periodu", rekao je Smajlović.

 

On je dodao da će biti nabavljeni audio i video oprema, fotografije, karte i svi predmeti koji su tu bili 1995. godine.

 

Članice udruženja majki Srebrenice smatraju da je, bez obzira na činjenicu da je Holandija kriva za genocid u Potočarima, gradnja Muzeja njihova obaveza i dužnost prema svim žrtvama genocida.

 

"Gradnja ove zgrade za nas je prvo tužna, jako tužna i bolna. Ali sa druge strane, to je ipak pozitivna stvar i to je opomena svim državama da ne padnu na ispitu na kojem je Holandija pala. Do sad je na Memorijalnom centru sve trebalo da se uradi, da se pozlati. Mi nikakve koristi od toga nećemo imati, ali će to biti opomena budućim generacijama da se ovo što se desilo nikom nikad ne ponovi", rekla je Hatidža Mehmedović, predsjednica Udruženja "Srebreničke majke".

 

Prije nekoliko godina urađen je projektni plan kako bi trebalo da izgleda Memorijalni kompleks u Potočarima.

 

Do sada je urađen ulazni blok na kome su oznake UN-a i "Dutch" bataljona, napravljena je i biblioteka, kao i multimedijalna soba.

//////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////

BROJ SAMOUBISTAVA U BIH ISPOD EVROPSKOG PROSJEKA: U Federaciji BiH dva puta manje nego u Republici Srpskoj!

U Srbiji godišnje na 100.000 stanovnika 18,8 osoba izvrši samoubistvo, u Hrvatskoj 17,8 a u BiH 11,8 osoba na 100.000 stanovnika. Evropski prosjek je 13 osoba na 100.000 stanovnika.





U BiH prošle godine evidentirano je 459 samoubistava, od kojih 230 u Federaciji BiH i 229 u Republici Srpskoj. Kako je odnos broja stanovnka Federacije BiI i Republike Srpske 2:1, to znači da je broj samoubistava u RS-u dva puta veći nego u Federaciji BiH.

 

U Republici Srpskoj samoubistva su počinila 182 muškarca i 47 žena, u većini slučajeva starijih od 50 godina. U Banja Luci je samoubojstvo počinilo 79 građana, što je za devet više u odnosu na 2013. godinu, a u 44 slučaja počinjeno je vješanjem.

 

U Istočnom Sarajevu samoubistvo je počinilo 27 osoba, od kojih 24 muškarca, a u 14 slučajeva je to bilo vješanjem, navodi agencija Srna. U FBiH su samoubijstvo u 180 slučajeva počinili muškarci, a u 50 slučaja žene.

 

U regiji jugoistočne Evrope, ubjedljivo najveći broj samoubistava zabilježen je u Srbiji, zemlji koja je na 13. mjestu u svijetu prema broju samoubistava u odnosu na broj stanovnika.

 

Svjetska zdravstvena organizacija objavila je da u Srbiji godišnje na 100.000 stanovnika 18,8 osoba izvrši samoubistvo. Samo u prošloj godini, u Srbiji je 1.400 osoba izvršilo samoubistvo. U prosjeku svakog dana u Srbiji četiri osobe sebi oduzmu život, dok je broj samoubistava mladih osoba posljednjih godina doživio drastična rast.

 

Nakon Srbije najviše samoubistava ima u Hrvatskoj, gdje se u prosjeku svakog dana ubiju dvije osobe, a žene u toj zemlji dvostruko više se odlučuju na samoubistvo od muškaraca.

 

Prema posljednjim podacima WHO-a, u Hrvatskoj godišnje na 100.000 stanovnika njih 17,8 izvrši samoubistvo. Prema podacima Ministarstva unutrašnjih poslova Hrvatske, prošle godine je u toj zemlji 777 osoba izvršilo samoubistvo, a 615 je pokušalo da se ubije.

 

Prema posljednjim podacima Svjetske zdravstvene organizacije, u Bosni i Hercegovini godišnje na 100.000 stanovnika njih 11,8 izvrši suicid, što je ispod prosjeka koji je u svijetu 16 a u Evropi 13 samoubistava na 100.000 ljudi.

 

U Makedoniji godišnje na 100.000 osoba njih 6,8 izvrši samoubistvo. U toj zemlji je prošle godine zabilježeno 140 samoubistava.

 

Prema posljednjim istraživanjima, svaki treći dan u Crnoj Gori se ubije jedna osoba, odnosno 125 osoba za godinu. 

 

Prema posljednjim podacima WHO-a, u Albaniji godišnje na 100.000 osoba njih četiri izvrši samoubistvo, što je ujedno i najmanji broj samoubistava u zemljama jugoistočne Evrope.

 

Od ostalih država iz bližem okruženju, najveći broj samoubistava je zabilježen u Sloveniji gdje godišnje čak 30,9 na 100.000 osoba izvrši samoubistvo. Slijedi Mađarska sa 32,1 na 100.000 stanovnika, Slovačka sa 12,6, Bugarska sa 12,3 i Rumunija sa 12 samoubistava na 100.000 osoba.

 

Prema broju samoubistava u Evropi, Litvanija je na prvom mjestu jer se godišnje u toj zemlji u prosjeku dese 42 samoubistva na 100.000 stanovnika. Slijede Rusija sa 37,4, Bjelorusija sa 35, Latvija sa 34,3, Estonija sa 33,2, Mađarska sa 32,1, Slovenija sa 30,9, Ukrajina sa 29,4, Kazahstan sa28,7 i Finska sa 24,3 samoubistva na 100.000 stanovnika.

 

Posmatrano na svjetskom nivou, najviše samoubistava je također zabilježeno u Litvaniji, poslije koje dolaze Južna Koreja, Šri Lanka, Rusija, Bjelorusija i Gvajana.

 

S druge strane, najniža stopa samoubistava zabilježena je u Jordanu, Maldivima, Egiptu, Azerbejdžanu, Armeniji, Južnoafričkoj Republici i Kuvajtu.

 

Od evropskih zemalja, najmanji broj samoubistava je zabilježen u Armeniji gdje godišnje 1,9 na 100.000 osoba izvrši samoubistvo. Također, zemlje u kojim je zabilježen mali broj samoubistva su Grčka, Malta i Turska.

 

Prema podacima Svjetske zdravstvene organizacije, milion ljudi godišnje sebi oduzme život, što znači da svakih 40 sekundi neka osoba u svijetu izvrši samoubistvo, a procjenjuje se da su pokušaji samoubistva 20 puta češći.

 

Na samoubistvo se najčešće odlučuju muškarci u šezdesetim godinama života, iako je posljednjih nekoliko decenija zabilježen porast samoubistava među mlađim muškarcima u dobi od 15 do 29 godina.

 

Najviše samoubistava se desi na proljeće, a najkritičniji mjeseci su april, maj i juni. Također, samoubistva su mnogo češća u gradovima nego na selima. Istraživanja pokazuju da žene pokušavaju samoubistvo ili suicid tri puta češće od muškaraca.

 

Broj samoubistava u proteklih 60 godina povećao se za oko 60 posto, a svake godine samoubistvo izvrši mnogo više osoba nego što ih strada u ratovima.


/////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////////////////////

GRČKA: Historijska pobjeda ultra-ljevice

Ultra ljevičarska koalicija Siriza, predvođena Alexom Tsiprasom, ubjedljivo je pobijedila na vanrednim izborima u Grčkoj.

Siriza je osvojila između 146 i 158 mjesta u skupštini, dok joj je za samostalnu vlast potrebna većina od 151 poslanika među ukupno 300.

 

Stranka čiji lider je mladi Alexis Tsipras (40) je dobila između 35,5 i 39,5 posto glasova, dok je Nova Demokratija, odlazećeg premijera Andonisa Samarasm dobila 23 do 27 posto.


Ako se potvrde rezultati, Tsipras bi mogao biti najmlađi premijer u Europi i jedini ultra-ljevičarski premijer. Ujedno bio bi i najmlađi premijer Grčke ikada. 

 

Sirizino glavno obećanje je da će se boriti za olakšavanja mjera štednje, te pregovarati o otpisivanju dugova. 

 

Europska unija sa velikom pažnjom prati ove izbore uplašeni mogućnosti za jačanje ultra-ljevice u Europi. 

 

Lideri Sirize su nakon objavljivanja rezultata rekli da su ovi izbori "povratak općeg dostojanstva i socijalne pravde". "Jasno je da je ovo historijska pobjeda koja šalje poruku koja se tiče ne samo Grka, nego i svih Europljana", rekao je glasnogovornik Panos Skourletis za grčku televiziju.

25.01.2015.

TANYA DOMI: AMERIČKI POSAO U BOSNI I HERCEGOVINI NIJE ZAVRŠEN !

Tanya Domi tvrdi : Američki posao u Bosni I Hercegovini nije završen !

Januar 25.2015.

Domi111

Tanja Domi (Tanya) je živi svjedok novije bh. historije. Odmah nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, od 1996. do 2000. godine, u Sarajevu je bila portparol Organizacije za sigurnost i saradnju u Evropi (OSCE) i savjetnica američkog ambasadora Roberta Berija (Barry), tadašnjeg šefa Misije OSCE-a u BiH, te predsjedavajuća OSCE komisije za medije u BiH.

Herojski posao

U ekskluzivnom intervjuu za “Avaz” Domi se prisjeća američkog kongresmena Mekloskog (Frank McCloskey), s kojim je radila još 1991. godine. “Zahvaljujući njegovoj moralnoj savjesti”, kaže Domi, “ubrzo sam postala rani zagovornik intervencije kako bi se zaustavio pokolj u Bosni”. Domi je i bivši visoki oficir američke armije. Dodaje kako je “zauvijek angažirana da se završi posao koji je u BiH započet prije 20 godina”.

Razgovor počinjemo konstatacijom da je Obamina administracija u proteklih šest godina, koliko je na vlasti, ipak bila manje angažirana u BiH od onoga što se očekivalo. U tom kontekstu komentira i česta odsustva ambasadorice SAD u UN-u Samante Pauer (Samantha Power) u Vijeću sigurnosti kada se na ovom UN forumu redovno govori o BiH i Balkanu.

– Sasvim lagano mogu kritizirati Samantu Pauer zbog njenog navodnog odsustva na periodičnim sastancima o Bosni i Kosovu u UN-u. Ovo kažem i zbog onoga što je o njoj napisano u nedavnom profilu objavljenom 22. decembra 2014. u magazinu “New Yorker”, u kojem je priznala da je falsificirala tražene novinarske akreditacije koje su joj omogućile da izvještava iz rata u Bosni bez ikakvog (novinarskog) iskustva. Smatram da je njeno odsustvo na ovim sastancima u UN-u prilično razočaravajuće. Ona je, u suštini, napravila karijeru putem njenog medijskog izvještavanja iz Bosne. Ipak, zahvalna sam joj zbog jedne stvari koju je učinila. U njenoj knjizi o genocidu “Problem iz pakla” (“Problem from Hell”) ona je za historiju zabilježila herojski posao koji je za Bosnu obavio upravo kongresmen Frenk Mekloski – kaže Domi.

 Zašto je Bosna i Hercegovina još u toliko lošem stanju, čak 20 godina poslije Dejtona? Je li domaći faktor glavni uzrok nazadovanja?

– Mislim da neuspjeh da se reformira Ustav u skladu s odlukom Evropskog suda za ljudska prava u slučaju “Sejdić-Finci” iz 2009. ugrožava i narušava napredak prema inkluzivnoj i demokratskijoj BiH. Već je sasvim očito da nije mnogo učinjeno na implementaciji Dejtonskog mirovnog sporazuma još od 2006. godine. OHR je administrativni ured, koji ne čini suviše da odlučno pogura unaprijed mirovni proces. To je baš za žaljenje. Ovo, isto tako, razotkriva nedostatak političke volje na strani PIC-a (Vijeće za implementaciju mira) i skretanje međunarodne zajednice. Svjetska recesija (2008.) je, također, bila užasan udarac za BiH i zapadni Balkan. A Bosna je sada, bez sumnje, najsiromašnija zemlja u Evropi, među onim zemljama koje egzistiraju na novčanim doznakama dijaspore. Uz formalnu nezaposlenost od oko 40 posto i nezaposlenost mladih od 55 posto, toliko je mnogo ljudi gladno i bez posla. To nije održiva situacija.

Zar SAD nisu to mogle predvidjeti i učiniti nešto, nekoliko godina poslije Dejtona?

– Za BiH su se dogodila dva vrlo ozbiljna udarca. Prvo je to bio izbor Džordža Buša (George W. Bush) 2000. godine za američkog predsjednika. Već u prvoj sedmici državni tajnik Kolin Pauel (Colin Powell) zatvorio je dejtonski ured u Vašingtonu. Naredne godine dogodili su se napadi 11. septembra i američka vanjska politika je preko noći preokrenuta prema Bliskom istoku i južnoj Aziji. Ona više nije nikada ponovila svoju primarnu lidersku ulogu na Balkanu, već je vodstvo ustupila Evropljanima kao politiku.

Ali, zar se nije vidjelo da Evropljani neće, recimo, progurati NATO akcijski plan koji je presudan za BiH, da neće zaustaviti Dodika, kao glavnog kočničara za NATO i onog koji osigurava promidžbu ruskih interesa. Zašto ga onda Amerikanci nisu zaustavili?

– Obamina Bijela kuća inaugurirala je dva kompleta principa za svoju politiku prema BiH skoro na samom početku. Prvo je dozvolila da EU predvodi u Bosni i da se SAD slažu s bilo čim što bi EU pokušala da učini. Butmirski pregovori o ustavnoj reformi koje je 2009. vodio Karl Bilt (Carl Bildt) i pregovori “Sejdić-Finci”, koje je od 2013. do 2014. predvodio Štefan File (Fule), dva su primjera te politike. SAD su isto tako dozvolile EU da preuzme vodstvo tokom krize 2011. godine, kada je RS odlučila da dovede u pitanje Ustav BiH i OHR. U maju te godine Ešton (Catherine Ashton) je došla u Bosnu i odlučila da smiri Milorada Dodika izmišljajući tzv. dijalog o pravosuđu. No, tu je i ona druga grupa (uspostavljenih Obaminih) principa o BiH koji ne dozvoljavaju da bosanska država bude uništena, jer je suverena BiH nacionalni interes Sjedinjenih Američkih Država.

Na koncu, tolerancija Bijele kuće prema ruskom uplitanju u Bosnu je u funkciji prešutnog – prije ukrajinskog saveza EU s Rusima u Bosni. SAD su spremne ići s tom politikom sve dok to ne uništava (ugrožava) državu (BiH) u cijelosti.

Ipak, izgledalo je drugačije, pa i odlučnije u maju 2009. godine, kada je potpredsjednik Bajden (Joe Biden) posjetio Sarajevo. Zar nismo svi očekivali više za BiH nakon osam devastirajućih Buševih godina?

– Vrijeme je da obznanimo da je ta Bajdenova posjeta BiH bila samo “letenje za slikanje” (“fly by”), na moju veliku žalost. Obamina administracija se morala iskopati iz značajnog deficita povjerenja među mnogim našim saveznicima koji su bili izgubili vjeru u SAD kroz one Buševe godine. Državna tajnica Hilari Klinton (Hillary Clinton) morala je više puta obletjeti svijet da popravi povrijeđena osjećanja i obnovi (stare) veze. No, samo za one neinformirane i one koji nisu u to upućeni, BiH i zapadni Balkan su izgledali kao da nisu izloženi opasnosti. Nažalost, globalne krize su nastavile ugrožavati Ameriku – s “arapskim proljećem” – Sirijom, Egiptom i Libijom, koje su dominirale u fokusu Stejt departmenta u prvoj Obaminoj administraciji.

tanja-domi-sarajevo-123

Domi u Sarajevu 1998. godine

Danas, najiskrenije, nisam zadovoljna ni time da se SAD tek trebaju priključiti britansko-njemačkoj inicijativi. Mi moramo biti partneri u tom naporu i ići “ruku pod ruku”, da oživimo žižu inicijativa za BiH. Ali, bez istinske ustavne reforme – koja inicijativa može napraviti suštinsku promjenu s rezultatom bolje funkcionalne BiH.

Gledajući greške međunarodne zajednice, mislite li da je BiH postala kolateralna šteta i na račun prioriteta koje SAD pokazuju prema Kosovu, naročito od proglašenja nezavisnosti 2008. godine?

– Nema sumnje da je uspjeh Kosova da proglasi nezavisnost 2008. godine privukao znatnu pažnju, a i monetarne investicije SAD. Američka ambasada u Prištini ima najrobusnije osoblje u cijeloj jugoistočnoj Evropi. Taj “tajming” nije išao naruku BiH, imajući u vidu još i spomenutu recesiju i zaustavljene bh. reforme. Uistinu, proces je stagnirao zahvaljujući nemilosrdnoj opstrukciji RS i neuspjehu političara BiH da se fokusiraju na konkretne programe koji donose ekonomski razvoj i poslove u zemlju. Vi ne možete ručati “demokratiju” koja je polupečena ili nije skuhana. To je, zaista, tužno stanje. Vjerujem da su političari iz svih partija obmanuli ljude u Bosni i Hercegovini. Ali, to je učinila i međunarodna zajednica.

Ima li dodatnih razloga da se BiH zapostavi zbog činjenice da se Srbija mora što prije iščupati iz šapa ruskog medvjeda?

– Mislim da Srbija i Rusija imaju dugotrajne zajedničke i oportunističke odnose. Historijske slavenske veze između Rusa i Srba zadiru duboko u nekoliko zajedničkih stoljeća. Sjetimo se Bečkog kongresa 1815. I ne vidim da će ovi odnosi ubrzo zahladnjeti. Ali, zbog toga što je Putin odustao od “Južnog toka” očekivani prihod kome se Vučićeva vlada nadala neće pristići. Niti će Dodik izvući bilo kakve koristi u RS od toga. Ruska ekonomija je doživjela strmoglavi pad, a neće biti ni opipljive finansijske isplativosti za Balkan.

Neki američki analitičari, ipak, upozoravaju da Zapad potcjenjuje “ruski faktor” ne samo na Balkanu nego i šire. Šta Vi kažete?

– Da, ja mislim da Evropljani i SAD ili zanemaruju ili potcjenjuju koliko su opasne i opstruktivne akcije Rusa u ovom procesu u BiH. Možemo kao primjer uzeti kominike PIC-a iz maja 2014. godine, iz kojeg se vidi kako se “Ruska Federacija nije složila s cijelim priopćenjem”, da bi u decembru 2014. Rusi definitivno raskinuli sa zapadnim silama (u PIC-u), objavljujući da “integracija BiH sa Zapadom (u NATO i EU) nije jedina bosanska opcija”.

Zatim je u novembru Rusija izuzela svoj glas u korist EUFOR-a (koga je podržavala godinama), da bi u decembru prošle godine Rusi potpuno raskinuli s Evropljanima, objavljujući da “integracija sa Zapadom nije jedina bosanska opcija”. Jasno je, naravno, da su glavni klijenti Rusije u jugoistočnoj Evropi Srbi u Srbiji i RS u Bosni i Hercegovini.

Dodik je, ustvari, putovao tamo-amo u Moskvu i nazad više od Vučića. Mislim i da su Evropljani rastrojeni kada se radi o ukrajinskoj krizi i o tome kako održati pristup nafti i plinu, dok pokušavaju ustrajati u suprotstavljanju ruskoj destabilizaciji Ukrajine. To je haotična i opasna situacija. Razočarana sam što SAD tek trebaju progovoriti o tome.

Ostaje, naravno, da se vidi koliko je zaista ozbiljna britansko-njemačka inicijativa i hoće li ona biti u stanju da presretne i zaustavi rusko miješanje koje može dodatno destabilizirati region.

Ako pobijedi Hilari

Znam da ste dobro upućeni u izglede da se Hilari Klinton (Hillary Clinton) kandidira za predsjednika SAD. Hoće li ona ući u te izbore 2016. godine i ko bi joj mogao biti glavni republikanski oponent?

– To, zaista, ostaje da se vidi, jer Republikanska partija je duboko frakturirana. Osim toga, glavna Republikanska stranka je kidnapirana od Partije čajanke (Tea party), koja je ekstremno desno orijentirana. S obzirom na to da njihovi članovi učestvuju u tzv. prajmarijima (primaries) i kontroliraju različite republikanske lidere u (saveznim) državama, oni mogu proizvesti veoma ekstremnog kandidata. Ali, to mogu biti i Džeb Buš (Jeb Bush) i Mit Romni (Mitt Romney), kao potencijalni kandidati znanog republikanskog establišmenta, pa se može pretpostaviti da bi neko od njih mogao osvojiti nominaciju. Ali, pošto sam ja demokrata i uistinu podržavam Hilari, nadam se da će republikanci imati dugotrajnu bitku i morati da potroše mnogo novca da dobiju nominaciju. Prvi put u mom životu Demokratska partija je najviše ujedinjena, sa 85 posto demokrata koji podržavaju Hilari da izađe na te izbore. A ako se kandidira, ona će dobiti predsjedničku nominaciju.

Ako se Hilari kandidira i eventualno osvoji predsjedničku utrku za Bijelu kuću, hoće li ona biti više angažirana u vezi s Bosnom nego predsjednik Obama?

– Ako se Hilari kandidira i pobijedi, vjerujem da će prepoznati Bosnu kao legaciju američke vanjske politike i to ne samo naše vlade nego i one od njenog muža Bila Klintona (Bill Clinton). Vjerujem da bi se ona ponovo angažirala i reafirmirala američko liderstvo u Bosni i na zapadnom Balkanu. To je nedovršeni posao, a ona je tako mnogo popularna među Bosancima Amerikancima. Očekujem da mnogi od njih budu uključeni u njenu kampanju. Lično planiram da budem veoma aktivna u toj kampanji.

Socijalni nemiri će se vratiti

– Osim političke močvare koja nastavlja potapati BiH, ekonomska recesija je veliki problem koji usložnjava svakodnevni život  mnogih Bosanaca. I ovdje čitamo medijske izvještaje koji govore kako ljudi napuštaju zemlju, traže posao u Hrvatskoj i drugdje. Nisam iznenađena. Šta bi drugo, ako ne posao, motiviralo mlade ljude. Nakon odliva mozgova koji se dogodio tokom rata, sada slijedi novi talas odlazaka zbog izostanka zaposlenja. Mislim da je ekonomska održivost cijele jugoistočne Evrope glavni šaraf u krunskom kotaču za političku stabilnost. Duboko sam zabrinuta i uopće nisam iznenađena “bosanskim proljećem” prošle godine. Bez promjene politike (novih vlasti) i istinskog ekonomskog prosperiteta vjerujem da će se socijalni nemiri vratiti – kaže Domi.

Jači angažman SAD bio bi dupla pobjeda

– Ako bi se SAD jače angažirale preko aktivnog promicanja reformskih napora u Bosni, to bi pomoglo Evropi. To je američka legacija posla koji nije do kraja urađen. Pomoć BiH da se priključi Evropi, da se kvalificira kao pristupni kandidat za EU, bila bi dupla pobjeda (“win-win”) za narod BiH i sigurnost regiona. Vjerujem da SAD imaju moć poluge da pomjere stvari s mjesta, jer, na koncu, američka vlada je pomogla u postizanju Dejtonskog sporazuma. Mi imamo moralnu obavezu da završimo posao u Bosni – smatra naša sagovornica.

Erol Avdović (Avaz)


/////////////////////////////////
/////////////////////

Nismo baš najgori : Bosna i Hercegovina na 21. mjestu na svjetskom “indeksu bijede”

Januar 25.2015.

‍bijeda1

Bosna i Hercegovina je na 21. mjestu među 108 zemalja koje su uključene u indeks mjerenja bijede što ga je objavio američki Cato institut. BiH je na tako visoko mjesto bijede svrstana zbog visoke nezaposlenosti i niskog životnog standarda.

Indeks bijede uključuje inflaciju, kamatne stope, stopu nezaposlenosti i kretanje BDP-a po glavi stanovnika. U najkraćem, Indeks bijede predstavlja rezultat zbira stope nezaposlenosti  i godišnje inflacije i što je zbir veći, veća je i bijeda. Srbija je na neslavnom osmom mjestu i vodeća je u regiji, ispred Makedonije koja se nalazi na 12. mjestu. Bosne i Hercegovine je plasirana na 21. mjesto na listi, dok je Hrvatska 31. Najbolje rangirana država u regiji je Slovenija na 59. mjestu.

Na dnu liste, a to znači i najmanje “bijede”, nalaze se one očekivane ali i manje očekivane zemlje – Sultanat Bruneji, Švajcarska, Kina, Tajvan i Japan. SAD su tu blizu, na 95 mjestu. Analize su rađene na osnovu podataka analitičkog odjeljenja londonskog časopisa Ekonomist a podatke je interpretirao američki ekonomist Steve H. Hanke,  profesor uglednog Johns Hopkins Univerziteta. Inače, profesor Hanke je idejni tvorac poslijeratne monete u BiH – konvertibilne marke – odnosno monetarnog modela pod nazivom valutni odnor (Currency Board)  kojim je tečaj KM striktno vezan za euro.

(Kliker.info-SB)


////////////////////////////////////////
 

Ivica Osim : Još uvijek je Bosna poznatija po nogometu, nego po političarima

//////////////////////////////////////////////////

 

Tanya Domi tvrdi : Američki posao u Bosni I Hercegovini nije završen !

////////////////////////////////////////////////

25.01.2015.

POTOČARI DOBIJAJU MUZEJ HOLANDSKOG BATALjONA

Potočari dobijaju Muzej holandskog bataljona : “Opomena svim državama da ne padnu na ispitu na kojem je Holandija pala”

Januar 25

UNPotocari112

U Memorijalnom centru u Potočarima počeli su radovi na izgradnji zgrade Muzeja holandskog bataljona. U toku je prva faza radova, a plan je da sve bude završeno do kraja 2015. godine. Izgradnju zgrade Muzeja holandskog bataljona pomogla je holandska organizacija Pax, javlja Anadolu Agency (AA).

Mersed Smajlović, direktor Memorijalnog centra u Potočarima je za AA rekao kako će bivša zgrada laboratorije i kontrole bivše tvornice akumulatora biti pretvoreni u Muzej holandskog bataljona.

“Realizacija ovog projekta odvijaće se u dvije, čak možda i u tri faze. Prva faza će trajati 120 dana i u tom periodu će se izvršiti građavinsko-arhitektonski radovi na cjelokupnom objektu. Nakon toga ćemo pristupiti drugoj fazi za koju je predviđeno da traje 150 radnih dana. Cilj nam je da taj objekat, odnosno njegova unutrašnjost bude opremljena isto kao 1995. godine. Sa našim partnerom, holandskom organizacijom Pax, sa kojom imamo potpisan memorandum o razumijevanju, pokušaćemo da objekat opremimo i namještajem identičnim ili bar sličnim koji odgovara tom periodu”, rekao je Smajlović.

On je dodao da će biti nabavljeni audio i video oprema, fotografije, karte i svi predmeti koji su tu bili 1995. godine.Članice udruženja majki Srebrenice smatraju da je, bez obzira na činjenicu da je Holandija kriva za genocid u Potočarima, gradnja Muzeja njihova obaveza i dužnost prema svim žrtvama genocida.

“Gradnja ove zgrade za nas je prvo tužna, jako tužna i bolna. Ali sa druge strane, to je ipak pozitivna stvar i to je opomena svim državama da ne padnu na ispitu na kojem je Holandija pala. Do sad je na Memorijalnom centru sve trebalo da se uradi, da se pozlati. Mi nikakve koristi od toga nećemo imati, ali će to biti opomena budućim generacijama da se ovo što se desilo nikom nikad ne ponovi”, rekla je Hatidža Mehmedović, predsjednica Udruženja “Srebreničke majke”.

Prije nekoliko godina urađen je projektni plan kako bi trebalo da izgleda Memorijalni kompleks u Potočarima.Do sada je urađen ulazni blok na kome su oznake UN-a i “Dutch” bataljona, napravljena je i biblioteka, kao i multimedijalna soba.

(Kliker.info-AA)


///////////////////////////////////////
//////////////////////////////
 

Tanya Domi tvrdi : Američki posao u Bosni I Hercegovini nije završen !

//////////////////////////////////////////////////

Pitanje dana : Mogu li Komšić, Izetbegović i Nikšić naći izlaz ili će se realizirati plan Čovića i Dodika

Željko Komšić i Bakir Izetbegović trebali bi večeras ili sutra u Sarajevu održati sastanak na kojem će razgovarati o deblokiranju procesa formiranja vlasti u Federaciji BiH, piše novinska agencija Patria.Da [...]

///////////////////////////////////////////

matvejevec21

Predrag Matvejević ponovo meta : Napadaju me isti oni koji su me 90-ih otjerali iz Hrvatske

Matvejević crveni fašist”. Ta zastrašujuća i sramotna poruka, na pažljivo i po mjeri isprintanoj naljepnici, prošlog je petka osvanula na portafonu Predraga Matvejevića, uglednog hrvatskog književnika i profesora i svjetski [...]

////////////////////////////////

Nadnice protiv kućnog rada
////////////////////////////////

Obeležena 73. godišnjica Novosadske racije

Na Keju žrtava racije, ispred spomenika "Porodica" u petak je svečano obeležena 73. godišnjica Novosadske racije u kojoj su između 21. i 24. januara 1942. godine mađarski fašisti ubili i pod led ..

////////////////////////////

///////////////////////////////////

Lider pokreta PEGIDA

otkrio pravo lice

/////////////////////////////

Obilježena 73. godišnjica Igmanskog marša

Učesnici "Igmanskog marša" su u subotu ujutro uz zvuke partizanskih pjesama, zastave bivše Jugoslavije, slike Josipa Broza Tita i transparente s porukom "Druže Tito, mi ti se kunemo", ..

///////////////////////////
Svet plus

Komemoracija u Aušvicu bez Putina

Rat u Ukrajini baca senku i na komemoraciju povodom 70. godišnjice od oslobađanja koncentracionog logora u Aušvicu. Iako su logor oslobodile sovjetske trupe današnji ruski predsednik Vladimir Putin neće biti ...

/////////////////////////////////////

Ruski teroristi ubili preko 27 ljudi u Marijupolju

Najmanje 27 ljudi je poginulo u subotu u raketnom napadu proruskih separatista na Marijupolj, saopštilo je ukrajinsko Ministarstvo unutrašnjih poslova. Ministarstvo u Kijevu je saopštilo da je u napadu na ...
//////////////////////////////

franc kafka

Dve kratke priče

////////////////////////////////////
Fotogalerije: Dvesta čuda

Horyon Lee: Fetišizovani subjekti

Horyon Lee stvara fetišizovane prizore ženskih tela, otkrivenih manje ili više. Polazeći od stereotipnog momenta gde su žene samo izazivači erotskog, objekti, Horyon ipak postavlja moć u njihove ruke, prikazujući ...

/////////////////////////////////////

Kilian Schönberger: Lutanja braće Grim

Nemački fotograf Kilian Schönberger pokušao je da svoje fotografije približi mračnim bajkama braće Grim, te je tako nastala serija sa naslovom “Brothers Grimm’s Wanderings.” Fotografije prikazuju pejzaže i građevine širom ...
////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////

Branislav Omorac

Nervira me satira što žrtve ne bira

////////////////////////////////

ZOO Kustendorf

Emir je vuku Kusturica

/////////////////////////////

Klopka za pionira

Zaklo sam ti mamu, zaklo sam ti tatu

////////////////////////////
Usisnimo s ljubavlju

Zoran Panović

Usisnimo s ljubavlju

Postoje granični slučajevi kad se realnost i fikcija izmešaju. Kao kad je jedan moj zemljak u Bukovima, na putu Valjevo - Kosijerić, usred noći sredinom devedesetih godina prvo u gluvo ...
///////////////////////
/////////////////////

Pjevač patnje koji je budio nadu i ohrabrivao
//////////////////////

//////////////////////////////////

Video hit

Zeleni kukac napada Bošnjake

/////////////////////////////////////////

Oj, planeto, pločo ravna, bićeš cela pravoslavna

Pomahnitali islam je na korak da preplavi obezboženu Evropu ogrezlu u svakovrsni hedonizam. Samo jedan čovek zna formulu za spas. His name is Aleksić, Boris Aleksić. Evropa se pod hitno mora okrenuti pravoslavlju ili je gotova!, ...

/////////////////////////////////////

Srpsko-hrvatskog orgazma nema bez sarkazma

Izgleda da su Vukadinović i Antonić raspisali interni nagradni konkurs za najidiotskiji rad na temu “Kolinda – Franjo na štiklama”, pa se piskaranju skloni NSFM-ovci prosto polomiše ko će više da se iskaže. Red je tako ...
////////////////////////
/////////////////////

Ljudi koji su preživeli holokaust

e-novine.com - Ljudi koji su preživeli holokaust


/////////////////////////////

Proleteri su pokazali nesalomivu volju

e-novine.com - Proleteri su pokazali nesalomivu volju


////////////////////////////////////////

image

Skica prošlosti (11)

Udica u hladnoj vodi

image

Read on: Semezdin Mehmedinović, Knjiga prozorâ (Fraktura, 2014)

Biti jedno sa svetom

image

Ne obuzdavam u granicama vaših migrena

Pjesništvo je pitanje dalekozora

image

Dok zahrđalom kamom češu se prokleta stoleća

bim bam bom


///////////////////////////////////

image

Muslimani i Charlie Hebdo

Kome, ba, da se mi izvinjavamo?

////////////////////////////////////////////

image

U odbranu bogohuljenja

Zašto ništa ne sme biti sveto

23.01.2015.

KAKO SE PONAŠATI U UVJETIMA PROVOĐENjA "TEZE HUNTINGTONA"

Kako se ponašati u uvjetima provođenja „teze Huntingtona“


Salmedin Mesihović

Autor
23.1.2015. 


Kako se ponašati u uvjetima provođenja „teze Huntingtona“

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Svima koji promišljaju razumski je jasno da je ovaj novi, veliki rat tzv. huntingtonovskih „civilizacija“, bez obzira kojom se oblandom zaogrtao ili se pozivao na neke uzvišene ideale ustvari obični imperijalistički, osvajački, pljačkaški rat za podjelu svijetu i ponovnu podjelu regiona, „sfera utjecaja“, resursa i financijskog kapitala. Samo se tražio povod za otvoreni sukob, i izgleda da se on i dobio pariškim masakrom u časopisu „Charlie Hebdo“.

Kraj 2014. i početak 2015. god. je konačno doveo do završnog čina procesa koji je i zastupao i predvidio i predvodio, ili pak bio samo glasnogovornik njegovih tvoraca i protagonista, Samuel Phillips Huntington u svojoj tezi o sukobu civilizacija („Clash of Civilizations“). Ako bi se nabrajali incidenti i sukobi koji su se odigrali i još uvijek se odigravaju po ovoj matrici, moj tekst bi bio i previše opterećen pukim podacima, jer se toliko toga i previše i brzo odvija. Ono što svaki racionalan čovjek koji zahvaljujući svojoj savjesti slobodno spoznaje i kreira treba da shvati, jeste da „teza Huntingtona“ nije prirodni proces razvitka povijesti čovječanstva i njegovih struktura. Riječ je prije svega o namjernom, induciranom usmjeravanju povijesnog procesa od strane sadašnjih vladajućih i dominirajućih elita (gotovo po pravilu su sve oligarhijskog tipa) koje su suočene sa ne samo krizom, nego i slomom neoliberalnog ekonomskog, političkog, društvenog i kulturnog poretka. Pošto se ne mogu nikako snaći u rješavanju ovoga problema, a ne žele napustiti već zauvijek propali i previše utopistički projekt „novog svjetskog poretka“ i neoliberalizma, te oligarhijske elite su se onda odlučile poslužiti „tezom Huntingtona“ kao opravdanjem svoje i nesposobnosti ali i nezajažljive pohlepe i odsustva bilo kakvog osjećaja za opći interes ili sopstvenu odgovornost.

Naravno, „teza Huntingtona“ je i odlična stvar jer omogućava i imperijalistički pristup rješavanju problema, npr. sopstvenim potrebama za određenim, krucijalnim i esencijalnim resursima (energija, voda, hrana). I upravo sada na prijelomu 2014. u 2015. god. pokazuje se koliko su ustvari još uvijek žive teze Vladimira Iljiča Uljanova Lenjina u njegovom djelu „Imperijalizam kao najviši stadij kapitalizma“, pisanog u uvjetima očiglednog kolonijalizma i I. svjetskog rata, jednog tipičnog imperijalističkog sukoba. Danas možda više ne postoje u pravom smislu kolonije i protektorati, ali je nesumnjivo da još uvijek postoji svjetski sistem kolonijalnog ugnjetavanja i financijskog ugnjetavanja goleme većine stanovništva Zemljine kugle, od strane šačice ”naprednih” zemalja ili bolje rečeno njihovih pojedinih oligarhija koje raspolažu sa silom koja je naoružana u toj mjeri da može uništiti ne samo civilizaciju, nego i sam život na našoj Planeti. Međutim, kao što je i Lenjin bio jasan za imperijalizam koji je doveo do I. svjetskog rata, tako i sada treba biti jasno da su te oligarhije spremne radi podjele plijena i kontrole resursa proizvesti što je moguće više i ratova i sukoba i nemira i problema i kaosa. Jedino što im je sveto jeste njihova pohlepa.

A da vidimo kakva je ta stvarna povijesna i historijska osnova toga „Sukoba civilizacija“. Samuel Phillips Huntington je detektirao navodno „devet civilizacija“ koje djeluju kao neke kulturološke tektonske ploče naše Planete. To bi značilo da bi njihovo pomjeranje moralo uvijek dovoditi do poremećaja na ravni moći i utjecaja. Pošto se tekst ne bavi direktno kritiziranjem „teze Huntingtona“ o devet civilizacija kao navodno „sudbinski određenih“ i navodnoj prirodnosti njihovih međusobnih sukoba kao determinizma povijesnog razvitka, ne planiraju se iznositi i sve postavke i dokazi kojima se obezvređuje „prirodni povijesni tok teze Huntingtona“ i samim tim dokazuje deplasiranost teorije ovoga učenjaka iznimno neokonzervativnih stavova. Uostalom, o deplasiranosti ove teorije već su dali svoje mišljenje i mnogi drugi ljudi širom svijeta.

Ono na šta se sada u javnosti najviše fokusira i forsira kod „teze Huntingtona“ jeste odnos, bolje rečeno sukob, između tri njegove „civilizacije“ i to:

  1. One koja je proistekla iz nekadašnjeg mediavelnog/srednjovjekovnog svijeta latinskog zapada. Danas poglavito pokriva područja sa većinski rimokatoličkom ili protestantskom kršćanskom inačicom Abrahamizma.
  2. One koja je proistekla iz nekadašnjeg mediavelnog/srednjovjekovnog svijeta vizantijskog istoka. Danas poglavito pokriva područja sa pravoslavnom/ortodoksnom kršćanskom inačicom Abrahamizma.
  3. One koja je proistekla iz nekadašnjeg mediavelnog/srednjovjekovnog svijeta islama. Danas poglavito pokriva sva područja sa islamskom inačicom Abrahamizma, bez obzira da li je riječ o sunitima ili šitima ili nekim drugim tipovima islamskih denominacija.

Potrebno je reći da je riječ o dosta pojednostavljenom i površnom pristupu podjeli, jer je kulturološko – civilizacijska stvarna suština mnogo veća i složenija nego što bi se to dalo zaključiti samo na osnovi ove grube podjele. Na kraju krajeva, sva tri mediavelna/srednjovjekovna svijeta (latinski zapad, vizantijski istok i islamski) su direktno proistekla, odnosno nastala podjelom jedinstvenog klasičnog, „paganskog“ rimskog svijeta (sinkretiziranog/izmiješanog sa helenizmom, europskim, mediteranskim i orijentalnim autohtonim kulturama). Podjele nekada jedinstvenog svijeta se desila u periodu V. – VII. st. n. e., i to u više faza. Iz samo činjenice da su po Huntingtonu njegove „tri civilizacije“ nastale ustvari podjelom jedne civilizacije, uslijed njenog prelaska na abrahamističke religiozne denominacije, jasno se uviđa u samoj srži pogrešnost teorije o vječitom i prirodnom međusobnom sukobu zapada, istoka i islama. Uostalom, sadašnji stanovnici Istanbula i Ankare po načinu života, moralnim i vrijednosnim sustavima, načinu razmišljanja, pa i svakodnevnom izgledu (npr. odjeća) mnogo više zajedničkog imaju sa stanovnicima npr. Beča, Berlina, Rima, Madrida i Moskve, nego npr. sa Rijadom ili čak i sa Kairom i Teheranom. Ili npr. oni Bošnjaci koji su sunitske vjeroispovijesti bi u velikoj većini slučajeva uvijek prije izabrali da žive u luteranskom Štokholmu nego npr. u eksluzivno sunitskoj Aleksandriji.

Međutim, možemo se mi i milion puta pozivati na jedinstvenost nekadašnjeg antičkog, klasičnog rimskog svijeta ili potezati silu argumenata protiv „teze Huntingtona“, ali sve nam je „đabe“ i beskorisno, dok god se ta teza provodi argumentom sile i to vrlo odlučno i precizno. Svima koji promišljaju razumski je jasno da je ovaj novi, veliki rat tzv. huntingtonovskih „civilizacija“, bez obzira kojom se oblandom zaogrtao ili se pozivao na neke uzvišene ideale ustvari obični imperijalistički, osvajački, pljačkaški rat za podjelu svijetu i ponovnu podjelu regiona, „sfera utjecaja“, resursa i financijskog kapitala. Samo se tražio povod za otvoreni sukob, i izgleda da se on i dobio pariškim masakrom u časopisu „Charlie Hebdo“. Svaki historičar zna da je kada se naprave planovi i programi određenog sukoba, da je vrlo lako naći povod, ili bolje rečeno isprovocirati povod za izbijanje sukoba. I dok se ljudi zamajavaju povodom, uzroci ostaju neriješeni.

Ustvari, taj huntingtonovski model prirodnosti „civilizacijskog sukoba“ odgovara i manipulatorima i ekstremistima i oligarhijama na svim stranama. Podržavaoci će se uvijek naći i među evangelističkim propovjedaonicama u Teksasu, kao i na neosmanskim minderima u ankarskim i islamističkim rijadskim palatama ili iza zidova Kremlja. Svima njima odgovara taj model, jer odvlaći pažnju sa suštine problema, jer eliminira dio populacije, jer osigurava dugoročnost mržnje i uzajamnog straha što je glavni preduvjet vladavine oligarhija koje forsiraju i realiziraju krvavim brazdama „tezu Huntingtona“. Vrlo je evidentno da su slučaj masakra u „Charlie Hebdo“ vrlo vješto iskoristili za svoju propagandnu aktivnost ne samo tekfirsko – sunitski alkaidovci i kalifatovci i cionisti, nego i ultrafundamentalistički krugovi i kršćanske provenijencije i to ne sa antiislamskih, nego sa antisekularnih pozicija. To su krugovi koji bi najviše voljeli da vide restauraciju političko, staleškog, religijskog, moralnog i vrijednosnog sustava kakav je bio u Europi prije Francuske revolucije, iliti čak prije procesa renesanse, humanizma, prosvjetiteljstva, racionalizma i neoklasicizma. Ustvari riječ je jednostavno rečeno o podivljalim, degeneriranim granama i ograncima mediavelnog/srednjovjekovnog načina razmišljanja, poimanja, razumijevanja i tumačenja. Te podivljale grane, koje se izgleda nisu na vrijeme potkresavale kako je bio red, su se raširile (i još uvijek se sve više i više šire) kao parazitski izdanci po skoro svim strukturama društava koja su po načelnoj religijskoj naravi ona abrahamističkog tipa.

I šta onda preostaje svim onim ljudima koji su demokratski i progresivno opredjeljeni. Opcije su slične kao i u vrijeme kada je bivstvovao V.I. Lenjin. Jedna je da se bude salonski, urbani ljevičar ili liberal ili već zna ko šta i da se patetično ukazuje i ukazuje. Druga je da se izigrava „uvređena mlada“ i sa nekim arogantnim tonom urbanluka gleda na one primitivce i od njih se distancira. Sljedeća je da se pristupi nekom anarhokomunističkosindikalističkosocijalističkomarksističkomliberalnogenderfeminističkozaštitničkoživotinjskomljudskopravstvujućemantibankarskoteorijazavjereničkom…itd… teoretiziranju ili uličarenju, odnosno ili običnoj „šupljoj priči“ samoproklamiranih neomarksista, bolje rečeno nadmarksista ili proizvodnji bespotrebnog (od strane često lumpenproleterskog elementa) razaranja, uličnog nasilja, paljevina i kaosa ili da se stalno nešto kritizira i kritizira bez nuđenja ijednog realnog, provedljivog rješenja. Ovaj treći tip je i previše i apsolutizirajuće sektaški i zato nije prihvatljiv. Pretpostaviti je da će najčešći oblik ljevičara, demokrata i progresivaca biti ustvari oportunizam i revizionizam, odnosno slizavanje i suradnja sa konkretnim vladajućim oligarhijama i ili podilaženje „tezi Huntingtona“ ili njenoj rezerviranoj i uglavnom samo formalnoj kritici. Ovaj četvrti tip je uostalom bio i najčešći prilikom izbijanja I. svjetskog rata kada su se tadašnje članice II. Socijalističke Internacionale većinski opredijelile podržati nacionalističke pozive i ratne pokliče vlada svojih država. Peta opcija, koja nije ni sektaška niti oportunistička, je ustvari i jedina prihvatljiva. Ona je nadasve i primarno demokratska u punom pogledu (neposredna demokratija, pravo na manjinsko mišljenje, sloboda savjesti, sloboda inicijative), progresivna (teži se kontinuiranom napretku i raskidu sa utezima prošlosti), socijalistička (bez etatističkih utega i sa zaštitom prava na rad, proizvodnju i kreaciju), građanska (sa garancijom poštivanja svih prava na govor, poduzetništvo, izbor, vjerovanje ili nevjerovanje…itd…). Ta četiri elementa su ne samo temelji, nego i stubovi na kojima počiva i platforma djelovanja i praktičnog funkcioniranja, ali su i okvir iz kojega se ne smije nikako i ni pod koju cijenu izaći bez obzira na pritisak kojemu budemo izloženi.

Sa poštovanjem,

Prof. dr. sc. Salmedin Mesihović

„Moj je mač moje pero, moj je štit moje mastilo“

////////////////////////////
//////////////////////////////
 

Direktor Googlea Eric Schmidt : Internet će nestati!

////////////////////////////////////////////

 

Tužilaštvo BiH: Deset osoba optuženo za ratne zločine u Zvorniku

//////////////////////////////////////////////

levy221

Sprječavanje buđenja zastrašujućih duhova : “Prokletstvo” antisemitizma prvi put fokus sjednice UN-a

Opća skupština UN-a u četvrtak je po prvi puta u historiji održala sjednicu u čijem je fokusu bilo pitanje antisemitizma, na kojoj su države članice izrazile zabrinutost zbog rasta antijevrejskog [...

/////////////////////////////////////

MartinR34

Martin Raguž : BiH može profitirati i na svojoj složenosti, samo treba pokazati volju !

Bosna i Hercegovina je složena zemlja, ali to ne znaći da to treba biti naša slabost, kazao je Martin Raguž, predsjednik HDZ 1990 u intervjuu za bh. novinku agenciju Patria


/////////////////////////////////

kemal_monteno8

Miljenko Jergović : Glas nemoguće ljubavi

Vrijeme je oko Božića 1992. Sjedimo u pansionu Monique, pijemo viski i nešto sitno mezimo. Padaju granate pa se ne može kućama, ali nitko ovih dana nema velikog posla ni [...

//////////////////////////////////////

bdulah21

Salman već preuzeo dužnost : Umro kralj Saudijske Arabije Abdulah

Kralj Abdulah koji je vladao Saudijskom Arabijom od avgusta 2005. godine, umro je u 90. godini, javili su svjetski mediji.Abdulaha koji je bio jedan od najstarijih monarha u svijetu, na čelu zemlje [...]


///////////////////////////

Ajatolah Glavaš i Teheran, nepokoreni grad

Ajatolah Glavaš i Teheran, nepokoreni grad

  23.Jan 2015

foto: šg Ustavni sud Glavaševu je presudu poništio, između ostalog, i temeljem zanimljive pravne redefinicije Domovinskog rata, po kojoj prije međunarodnog priznanja Hrvatske 8. listopada 1991. nije moglo biti ni

///////////////////////////////

“Radnici i seljaci”: Priče o biznisu zločina i zločinu biznisa

“Radnici i seljaci”: Priče o biznisu zločina i zločinu biznisa

  22.Jan 2015

Tematski određene hrvatskom današnjicom, u svakoj od osam priča netko posve neočekivan »iskočit« će iz sustava, počiniti štogod nedopušteno ili protuzakonito, no čitatelj će to doživjeti kao ispunjavanje pravde Boris


/////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////
///////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////



23.01.2015.

ZVORNIK; OPTUŽNICA PROTIV DESET LICA ZBOG RATNIH ZLOČINA

Zvornik

Optužnica protiv deset lica zbog ratnih zločina

Photo: Stock

Tužilaštvo BiH podiglo je optužnicu protiv deset lica osumnjičenih za krivično delo zločin protiv čovečnosti, počinjen na području Zvornika. Osumnjičeni se terete da su vršili progon, ubistva, prisilno preseljenje stanovništva, zatvaranje i nanošenje fizičkih i psihičkih povreda

Optužnica je podignuta protiv Gorana Maksimovića (62) iz Bijeljine, Ljiljana Mitrovića (53) iz Ugljevika, kao i Radivoja Ðorđića (55), Slavka Perića (49), Mila Vujevića (44), Vukašina Draškovića (42), Gojka Stevanovića (48), Cvjetka Popadića (63), Raja Lazarevića (69) i Miće Manojlovića (53) iz mesta Gornji Lokanj, opština Zvornik.

Svi optuženi se nalaze u pritvoru, saopšteno je iz Tužilaštva BiH.

Oni se terete da su tokom jula 1992. godine kao visoki zvaničnici policijskih i vojnih struktura planirali, rukovodili i nadzirali operacije i aktivnosti, i zajedno s ostalim pripadnicima vojnih snaga učestvovali u masovnom progonu stanovništva bošnjačke nacionalnosti u širem području sela Lokanj, opština Zvornik i susednih opština i na taj način počinili progon 120 civila, među kojima je bilo dece i žena.

Osumnjičeni se terete da su vršili progon, ubistva, prisilno preseljenje stanovništva, zatvaranje i nanošenje fizičkih i psihičkih povreda.

Uz optužnicu je predloženo ispitivanje 141 svedoka i dva sudska veštaka, a priložen je obiman dokazni materijal. Optužnica je prosleđena na potvrđivanje Sudu BiH, prenose bh. mediji.

/////////////////////////
////////////////////////////

Na Twitteru sa Kolindom

Vojislav Šešelj

Na Twitteru sa Kolindom

Mi smo u veoma bliskim odnosima, dopisujemo se preko interneta, Twittera, pre svega. Ne bih vam potanko objašanjavao koji su to naši planovi. To spada u našu strogu intimu.
/////////////////////////

Postoji samo jedan istinski ozbiljan filozofski problem
///////////////////////////////
/////////////////////////////////////

image

Dok zahrđalom kamom češu se prokleta stoleća

bim bam bom

image

Vani zrak iskušava imeline rukavice

Svijet u cjelovu

image

Ljudske slabosti: Pismo Crvenom krstu

Opštenarodni rat za skupljanje ljudske krvi

image

Znam vašu smešnu mržnju

Put

image

Jedina fraza na albanskom koju nisam naučio uzalud

Mirupafshim, Kosova

image

Kad vrhovnih sila odluka se zbude

Blagoslov

//////////////////////////

/////////////////////////////////////

ZOO Kustendorf

Emir je vuku Kusturica

/////////////////////////////////

Branislav Omorac: Nervira me satira što žrtve ne bira

Politika nije Charlie, i nikada neće biti kao Charlie. Ni Charlie nije Politika, niti će ikada biti kao Politika. Bogu hvala što je tako. Da nije, sirotim Francuzima verovatno ne bi preostalo ništa osim da se kolektivno ...

////////////////////////////////////

gorštak sa guslama: Ako kaniš biti pisan, ne smeš biti rečen

Da po desnoekstremističkim portalima ordiniraju svakojaki poremećeni likovi, nešto je na šta smo odavno navikli; takvima, na kraju krajeva, tamo i jeste mesto. Ali kada se u ...
/////////////////////////////////////////

Nova erotska fotografija

e-novine.com - Nova erotska fotografija


///////////////////////////

Tužilac za produženje nevinosti Srbije

e-novine.com - Tužilac za produženje nevinosti Srbije


/////////////////////////////////////////

image

Srbski husari pobegli glavom bez obzira

Pakao za Počučine desperadose

image

In memoriam: Milenko Pajić

Odlazak dobrog duha

image

Decenija i po od ubistva Željka Ražnatovića Arkana

Nisam znala da si takva kukavica

image

Velika pljačka Srbije - slučaj Božidara Đelića (2)

Tranzicioni poklon Miloševićevim tajkunima

image

Predlog sinopsisa za film “Toma Acu na platformu zove”

Tišina, predsednik misli!

image

Velika pljačka Srbije - slučaj Božidara Đelića

Kreator sistema tajkunske otimačine

22.01.2015.

UKRAJINCI NA MIROVNOJ AKADEMIJI U SARAJEVU: MNOGO NAUČITI NA PRIMJERU BiH

Ukrajinci na Mirovnoj akademiji u Sarajevu: Mnogo naučiti na primjeru BiH



Mirovna akademija u Sarajevu, 2015.

**************************


Sarajevo je domaćin nove Mirovne akademije (18-25. januar) kojom se želi doprinijeti izgradnji i afirmaciji kulture mira u svim društvenim sferama. Na skupu se posebno razgovara o aktuelnoj situaciji u Ukrajini čemu su doprinos dali i učesnici iz ove zemlje - novinari, aktivisti i predstavnici vlasti. Kako ističu, na primjeru Bosne i Hercegovine može se mnogo toga naučiti, a posebno kako ne ponoviti greške koje su usporile mirovni proces u BiH.

Programom USAID-a organizacija World Learning organizuje novi ciklus Mirovne akademije.

"Mi smatramo da je jako važno raditi sa ovom ukrajinskom grupom i važno je naučiti nešto iz bosanskog konteksta, važno je čuti njihova iskustva. Razmjena ideja na Akademiji je veoma bogata", kaže za RSE Randall Puljek Shank, jedan od trenera i mirovni aktivista.

Analiza postojećeg stanja u Ukrajini, promovisanje mira, pitanje propagande i njenog negativnoj uticaja - neke su teme na kojima se raspravlja.

"Fokus rada grupe je metod 'Do no harm' (Nemoj naškoditi). Ideja je da se interveniše na situacije u konfliktu koje mogu prouzročiti negativne posljedice. Učesnici dolaze iz svih krajeva Ukrajine", poručuje Puljek Shank.

Ievgen Zhuk je predsjednik Borivska savjeta u Harkovu. Za RSE kaže da niko u Ukrajini ne želi rat, već pomirenje i mir. Međutim, proces pomirenja se različito tumači u državi i u krugovima civilnog društva.

Ievgen ZhukIevgen Zhuk

"Čak i ova naša grupa, koja je došla na Mirovnu akademiju u Sarajevu, ima različito mišljenje o tome koje korake preduzeti za mir. Došao sam u BiH da čujem iskustvo Bosne i Hercegovine o ovoj tematici. Danas sam na Akademiji čuo jednu veoma bitnu frazu. Pojedini ljudi u Bosni i Hercegovini smatraju da se ratovati mora do kraja da bi se postigao mir. Ja, pak, tvrdim da, ukoliko želimo mir, trebamo pregovarati", kaže Zhuk, te dodaje:

"Separatisti sada drže vlast u dvije oblasti na istoku Ukrajine. Smatram da i sa njima treba pregovarati da bi se izbjegla nova krvoprolića. Na Mirovnoj akademiji čuo sam i frazu poput one 'bolje 150 godina pregovarati nego jedan dan ratovati'. Ova fraza mi se dopala i odmah sam je postavio na svoj Facebook profil."

Na Mirovnoj akademiji učestvuje i Lyudmyla Kharchenko iz Luganska. Ova službenica mreže SOS dječijeg sela ističe da se već pet dana oko Luganska primjećuje prisustvo novih vojnih jedinica, što nije nimalo ohrabrujuće.

Lyudmyla KharchenkoLyudmyla Kharchenko

"Moja organizacija je veoma zabrinuta za život djece kao i one bez roditeljskog staranja. Naravno, među građanima Luganska osjeća se jedan vid umora, depresije odraslih zbog ratnog stanja koja se odražava i na omladinu. Ovdje na Akademiji čula sam da i danas BiH radi na njegovanju mira. Sviđa mi se misao te ideje i treba je primijeniti u Ukrajini. Mi smo jedna nacija, imamo jednu državu, da - bio je nesporazum koji je doveo do konflikta. Ali, smatram da smo svi mi jedna velika porodica", navodi Kharchenko.

Ukrajinska kriza na istoku zemlje posebno se odnosi i na predstavnike sedme sile. Toga je svjesna i Svitlana Samoilenko, TV urednica iz Kijeva.

"Većina Ukrajinaca se ne slaže sa tvrdnjama nekih da se u zemlji vodi građanski rat. Ovog konflikta ne bi bilo da nema podrške iz Rusije. Postoje politički nekorektni novinari koje kupuju Rusi. Ljudi starijih generacija, koji su živjeli u vrijeme Sovjetskog saveza, smatraju da se ovim dešavanjima u Ukrajini mogu vratiti u nekadašnji SSSR. Mladi ljudi, koji razumiju da je taj povratak nemoguć, prate ukrajinske medije i otprilike znaju kakav se rat vodio u Bosni i Hercegovini", kaže Samoilenko.

Svitlana SamoilenkoSvitlana Samoilenko

"Ono što sam saznala na Mirovnoj akademiji u Sarajevu jeste da novinari i u BiH oprečno izvještavaju o sukobu na istoku Ukrajine. Svi Ukrajinci, međunarodni posmatrači vrlo dobro znaju šta se dešava i u susjednoj Bjelorusiji i Rusiji u kojima vlada totalitarni režim. Mi u Ukrajini ne želimo da našom državom upravlja neko drugi. Želim da moja djeca žive u slobodnoj državi i to je cilj za koji se borimo", ističe Svitlana Samoilenko.

Učesnici navode da od Mirovne akademije imaju velike koristi, ali su kategorični i u jednom stavu.

"Jedna stvar koju su učesnici Akademije odmah rekli je 'mi ne namjeravamo da radimo na ovim pitanjima narednih 20 godina'. Ja im želim svu sreću u toj žurbi i da se kriza što prije riješi. Međutim, i prema iskustvu Bosne i Hercegovine, smatram da proces izgradnje mira traje jako dugo. Ali, takođe se nadam da mogu svašta naučiti iz lekcija Bosne i Hercegovine", zaključuje Randall Puljek Shank.

//////////////////////////
//////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////////

RSE programi

//////////////////////////////////////

Corax

///////////////////////////

Video Ukrajinci na Mirovnoj akademiji u Sarajevu

Sarajevo je domaćin nove Mirovne akademije kojom se želi doprinijeti izgradnji i afirmaciji kulture mira u svim društvenim sferama. Na skupu se posebno razgovara o aktuelnoj situaciji u Ukrajini čemu su doprinos dali i učesnici iz ove zemlje - novinari, aktivisti i predstavnici vlasti.

/////////////////////////////

Video Čija je Sutorina?

BiH i Crna Gora trebaju naći rješenje za konačno razgraničenje u regiji Hercegnovskog zaljeva. Područje crnogorskog mjesta Sutorina pripadalo je BiH i ne postoji nijedna odluka koja potvrđuje da ova teritorija pripada Crnoj Gori. Oktobar 2014. RSE video / Nebojša Kolak

Više multimedije

Stariji postovi

Jedinstvena Bosna i Hercegovina
<< 01/2015 >>
nedponutosricetpetsub
010203
04050607080910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
18558650

Powered by Blogger.ba