Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

09.03.2020.

ŠEFIK DžAFEROVIĆ O SASTANKU S CORMACK: TRAŽIO SAM JASNU PORUKU SAD-A

//////////////////////

/////////////////////

//////////////////////


/////////////////////


//////////////////////


///////////////////

///////////////////////

////////////////////

/////////////////////


/////////////////////


/////////////////

09.03.2020.

DUŠAN BAJEVIĆ OBJAVIO SPISAK ZA BARAŽ: RAČUNA NA NEKOLIKO IGRAČA IZ PREMIJER LIGE BiH

Bajević objavio spisak za baraž: Računa na nekoliko igrača iz Premijer lige BiH

Reprezentacije Bosne i Hercegovine i Sjeverne Irske će 26. marta 2020. u Zenici odigrati polufinalnu utakmicu play-offa za plasman na Evropsko prvenstvo, a selektor Dušan Bajević odabrao je igrače.

Nakon ovog susreta u slučaju pobjede, 31. marta naš tim će se sastati sa boljim iz duela Slovačka – Republika Irska.

Selektor naše zemlje Dušan Bajević danas je uputio pozive igračima na koje računa za ove utakmice. Na spisku je 29 imena a Bajević smatra da su u ovom trenutku to naši najbolji igrači.

„Čeka nas važna utakmica i odlučili smo se za veći broj igrača jer već imamo problema sa povredama i nadamo se da će svi ovi koji su na spisku doći zdravi i spremni na okupljanje 23. marta. Vjerujemo da igrači koje smo pozvali mogu na pravi način odgovoriti jednom ovakvom izazovu, kao što je play-off. Ne smiju nas zavarati pobjede koje smo ostvarili u Ligi nacija, ovo je sasvim drugačija utakmica, a Sjeverna Irska je dobra ekipa i mogu nam stvoriti probleme”, ističe novi selektor Zmajeva.

Ipak, mi imamo ogromnu ambiciju da se plasiramo na Evropsko prvenstvo i na tom putu nas ne smije zaustaviti ni Sjeverna Irska, ali ni činjenica da nećemo na raspolaganju imati Krunića, Lulića, Kolašinca, Đurića. Računali smo na njih ozbiljno, ali smatram da imamo kvalitet i da će se ostali igrači maksimalno potruditi da nadoknade njihov izostanak. Do okupljanja su nam ostale dvije sedmice i najvažnije nam je da svi budu zdravi. Takođe, vjerujem da uz ogromnu podršku sa tribina, kao što smo uvijek do sada imali, možemo ostvariti pobjedu u ovoj utakmici i otvoriti put ka finalu i plasmanu na EURO“, istakao je Bajević.

Spisak igrača za utakmice sa Sjevernom Irskom i Slovačkom/Republikom Irskom:

Golmani: Ibrahim Šehić (BB Erzurumspor), Jasmin Burić (Hapoel Haifa), Vedran Kjosevski (FK Željezničar), Asmir Begović (AC Milan)

Odbrana: Toni Šunjić (Dinamo Moscow), Ervin Zukanović (SPAL), Ermin Bičakčić (TSG 1899 Hoffenheim), Marko Mihojević (Erzgebirge AUE), Darko Todorović (Holstein Kiel), Bojan Nastić (BATE Borisov), Eldar Ćivić (Ferencvarosi TC), Zoran Kvržić (Kayserispor), Siniša Saničanin (FK Vojvodina), Branimir Cipetić (NK Široki Brijeg)

Vezni igrači: Miralem Pjanić (Juventus FC), Muhamed Bešić (Sheffield United), Gojko Cimirot (Standard Liege), Haris Duljević (Nimes Olympique), Amer Gojak (GNK Dinamo), Deni Milošević (Konyaspor), Stjepan Lončar (HNK Rijeka), Amar Rahmanović (FK Sarajevo), Anel Šabanadžović (AEK Athens)

Napad: Edin Džeko (AS Roma), Edin Višća (Istanbul Basaksehir), Armin Hodžić (Mol Fehervar FC), Smail Prevljak (KAS Eupen), Luka Menalo (NK Olimpija), Miroslav Stevanović (Servette Geneve).

(Kliker.info-SC)

09.03.2020.

SAFET SOFTIĆ: MILORAD DODIK ORGANIZATOR BLOKADE DRŽAVNIH INSTITUCIJA

///////////////////////


/////////////////////


///////////////////////

/////////////////////


/////////////////////

//////////////////////

///////////////////////

09.03.2020.

MEHMED SLEZOVIĆ O DAČIĆEVOM SATANIZIRANJU BOŠNJAKA

UGLEDNI UMJETNIK O DAČIĆEVOM SATANIZIRANJU BOŠNJAKA: “Optužiti žrtvu za nasilje koje je učinjeno nad njima prepoznatljivi je fašistički metod”

Istine radi, „Deklaracija“ se i ne odnosi na ondašnje jugoslovenske muslimane, već muslimane u svetu, uopšteno govoreći. Stigma koja je tih 80-ih godina pala na bosanske komunističke vlasti kao antimuslimanske široko je otvorila vrata ovim drugim političkim snagama. A sa njima i antimuslimanskoj propagandi.


UGLEDNI UMJETNIK O DAČIĆEVOM SATANIZIRANJU BOŠNJAKA: 'Optužiti žrtvu za nasilje koje je učinjeno nad njima prepoznatljivi je fašistički metod' - 1

Piše: Mehmed Slezović

Ovih dana nas je ministar inostranih poslova Republike Srbije Ivica Dačić, podsetio na ,,Islamsku deklaraciju“ Alije Izetbegovića, rekavši: ,,Stranka demokratske akcije (SDA) formirana je na politici Alije Izetbegovića, koju je on definisao pre više od 40 godina i u kojoj se kaže  da se islamska država može formirati kada muslimani imaju većinu.

To sve nekom može da bude banalno, ali nemojte posle, kada ti sruše neki trgovinski centar, da ispadne da smo bili u pravu. Bin Laden je imao bosanski pasoš.“

Za čas smo se vratili u 90-e godine prošlog veka i besomučnu kampanju koja je tih godina vođena prema islamu, bosanskim muslimanima. Nedvosmisleno je ta propaganda pripremala javno mnjenje za rat. Stoga nas je ovaj glas iz prošlosti, prenuo i podsetio na ta vremena, zazvučavši ne samo anahrono već i zlokobno.

U međuvremenu zaboravljena, u svoje vreme oštro osuđivana, u neslućenim razmerama zloupotrebljavana, već tada od intelektualnih krugova ondašnjih Muslimana, ocenjivana kao srednjoškolska ,,meditacija jednog medresanta“, dočekasmo i to da ponovo ulazi u politički prostor kao nezaobilazno sredstvo satanizacije Bosne i naravno njenih muslimana.

Stigmu tzv. islamskog terorizma, uprkos genocidu koji je izvršen nad njima, Bošnjaci ne mogu da izbegnu, samo zato što su muslimani. Optužiti žrtvu za nasilje koje je učinjeno nad njima prepoznatljivi je fašistički metod. Žrtva je uvek kriva i ta krivica ostaje trajnom jer je vezana za identitet. Sve dok postoje kao takvi, kao muslimani ili Jevreji, žrtve fašizma će ostati stigmatizovane zajednice za koje je dovoljno podsetiti da kao takvi postoje.

„Deklaracija“ jeste napisana u Sarajevu 1970. godine, 1990. postala je dostupna širim slojevima. U međuvremenu ova knjiga je bila povod za osudu na višegodišnju robiju njenog autora i grupe istomišljenika oko njega. Tokom osamdesetih godina vodi se besomučna medijska kampanja protiv autora i njegovih stavova izrečenih u „Islamskoj deklaraciji“.

Ko je tada pomišljao da se radi na pripremanju novog političkog rukovodstva jugoslovenskih Muslimana pred raspad SFRJ?

Dok su ispred svih ondašnjih jugoslovenskih naroda u procesu raspleta jugoslovenske krize stajali aktuelni ili bivši komunisti, iskusni političari, ispred Muslimana ustoličili su se antikomunisti, bivši „Mladi Muslimani“, predvođeni pomenutim Alijom Izetbegovićem. Pokušaji Adila Zulfikarpašića, bivšeg komuniste i liberalnog političara evropskih shvatanja koji je zastupao građansku ideju evropeizacije i povratka starog etničkog imena Bošnjak i sporazuma sa Srbima, vrlo brzo su završili neuspehom.

Pa ipak je ideja bošnjaštva pobedila u bosanskim muslimanskim krugovima tokom rata kada su Bošnjaci potvrdili svoj evropski i bosanski identitet nasuprot onom etnički neodređenom, islamistički shvaćenom, panislamskom, kakvim bi se mogao označiti onaj u pomenutoj „Deklaraciji“.

Istine radi, „Deklaracija“ se i ne odnosi na ondašnje jugoslovenske muslimane, već muslimane u svetu, uopšteno govoreći. Stigma koja je tih 80-ih godina pala na bosanske komunističke vlasti kao antimuslimanske široko je otvorila vrata ovim drugim političkim snagama. A sa njima i antimuslimanskoj propagandi.

Sada se može s razlogom postaviti pitanje kakav je stvarni uticaj imala ova „Deklaracija“ na reislamizaciju muslimana u bivšoj Jugoslaviji i kakvi su efekti njenog dejstva danas? O reislamizaciji se puno govorilo i pisalo, ali bi danas bilo teško razdvojiti šta je u svemu tome propaganda sa ciljem satanizacije, a šta realnost.

Istina je da se religija vratila u društveni i politički život istiskujući do tada dominantnu komunističko-marksističku ideologiju i to kod svih religija na ex-jugoslavenskom prostoru. Takođe se ne može prenebeći činjenica da je bosanski rat kao paradigma stradanja bosanskih muslimana imao snažno mobilišuće dejstvo islamske obnove.

Međutim, treba podsetiti da su 70-e godine, vreme islamske revolucije u Iranu i snažnog talasa islamskog revivalizma kao što će i 80-e proteći u istom duhu do 90-ih koje će biti u znaku jugoslovenske krize i razaranja Bosne. Možda bismo mogli potvrditi Izetbegovićevo mišljenje da će muslimanski narodi na političku scenu istupiti sa islamskim stavovima ali globalno posmatrano na svoju štetu.

Razorene zemlje na Bliskom istoku od Iraka, Avganistana, Sirije, Libije ili Jemena samo su eklatantni primeri. Danas je to jedan razoreni svet u haosu, izbačen iz normalnih tokova, prepušten iscrpljujućim sukobima, uopšteno rečeno, gubitnički. Duboko revoltiran svojom nemoći i izopštenošću, iz njega se regrutuju migracioni procesi koji danas preplavljuju Evropu, kao i razorni terorizam kojim se često manipuliše i koji izaziva očekivanu rasističko-nacističku reakciju antimuslimanskog terorizma.

Iz muslimanskih verskih krugova se danas čuje da su Izetbegovićeve ideje reislamizacije muslimana danas anahrone i da intencija treba da bude ne na islamizaciji već nacionalizaciji, tj. razvijanju onih sadržaja koji potvrđuju nacionalni, a ne verski identitet Bošnjaka. Ovo bi značilo da je Izetbegović odaslat u istoriju.

Nisam siguran da je istorija uprkos revnosnom radu Međunarodnog suda za ratne zločine na prostoru bivše Jugoslavije, dala svoju poslednju reč. Biće da je bosanski rat bio mnogima u interesu, ali sigurno ne njenim narodima. Svako poigravanje sa političkim islamom je poigravanje vatrom. Tako je i kad se ponovo pominju stavovi iz ove „Deklaracije“ u propagandne i satanizujuće razloge.

Lekciju koju nismo još uvek naučili je da u susretu sa islamskim ogledalom uvek u njemu vidimo sopstveni izokrenuti i deformisani lik. To stoga što mu uvek pristupamo sa neznanjem i predrasudama, a prečesto i lošim namerama. Ali nije više to islamsko ogledalo ispred nas već ono drugo, nazovimo ga prozapadno-evropskim. Zašto izbegavamo da se ogledamo u njemu posežući uvek za onim islamskim kad su bosanski muslimani i Bosna u pitanju?

(Danas.rs / SB)

09.03.2020.

EMIR IMAMOVIĆ : NEMA SUMNJE KO UPRAVLJA KRIZOM U REGIONU

EMIR IMAMOVIĆ NEMA SUMNJU KO UPRAVLJA KRIZAMA U REGIONU: “Za službeni Beograd i Bosna i Hercegovina i Crna Gora su privremene tvorevine i prolazne nepogode”

Za službeni Beograd, ovaj Vučićev kao i svaki od pojave Slobodana Miloševića – minus, dijelom, kratki premijerski mandat Zorana Đinđića – i Bosna i Hercegovina i Crna Gora su privremene tvorevine i prolazne nepogode od kojih Srbija, u najgorem slučaju, može samo kompenzirati trajni gubitak Kosova i kojima će, u boljem, upravljati kao svojim pokrajinama niskog stepena autonomije.


EMIR IMAMOVIĆ NEMA SUMNJU KO UPRAVLJA KRIZAMA U REGIONU: 'Za službeni Beograd i Bosna i Hercegovina i Crna Gora su privremene tvorevine i prolazne nepogode' - 1

Piše: Emir Imamović

Ako se pita Milorada Dodika, a na opću žalost pita, srpski nacionalni interes u Bosni i Hercegovini nije da nema najsiromašnije penzionere u Evropi, devet puta manje investicija nego Sarajevo ili pet puta manje turista od tog grada, kao što nije, to pogotovo, izmicanje iz ruske zone interesa bez obzira što je, kako je to u jednom intervjuu rekao Maksim Samorukov iz think-thanka Carnegie. Cilj te zemlje je - zadržavanje statusa quo u BiH ili, u prijevodu, održavanje stanja na rubu rata, bijede i pameti.

Prema Dodiku, članu Predsjedništva BiH iz Republike Srpske, a samoproglašenom direktoru tog bosanskohercegovačkog entiteta – koji, inače, samog sebe naziva Glavnim Bajom – srpski nacionalni interes na području od Trebinja do Bihaća i od Bijeljine do Neuma jeste da u službenu posjetu Sarajevu ne dođe predsjednik Republike Crne Gore, Milo Đukanović.

Veto

Kada se, ispada, u Podgoricu pošalje dopis u kojem će lijepo, ćirilicom i latinicom, štampanim slovima na memorandumu, pisati da Đukanović u Sarajevo može na zeljanicu, ćevape i hurmašice, ali ne može, to nikako, kao zvanični gost državnih institucija, prestat će da postoji jedan od razloga zbog kojih bi Republika Srpska mogla nestati ili propasti, utopiti se u Federaciju BiH ili...

Nabrajanje je, naravno, uzaludno: posjeta Mila Đukanovića Sarajevu pogubna je po srpske nacionalne interese u Bosni i Hercegovini u istoj mjeri u kojoj kiša oko Kragujevca utiče na rezultate Kloppova „Liverpoola“.

No nje, te posjete, za sada biti neće. Narodna skupština Republike Srpske, u kojoj većinu imaju Dodikov Savez nezavisnih socijaldemokrata i grupica stranaka trgovačkog karaktera, stavila je, na Dodikovu inicijativu, veto na Đukanovićevu posjetu BiH, planiranu za drugi i treći mart i, praktično, već otkazanu u intervjuu kojeg je crnogorski predsjednik dao Face televiziji iz Sarajeva, kada je najavio dolazak u Srebrenicu jedanaestog jula, na obilježavanje četvrt vijeka od genocida nad tamošnjim Bošnjacima.

Svašta je u svom političkom životu pokušavao biti Milorad Dodik: reformista Ante Markovića, opozicionar Radovanu Karadžiću koji – misli se na Dodika, ne na Karadžića – zagovara vojnu saradnju Republike Srpske i pokojne Republike Srpske Krajine, podržavajući, uz ostalo, raketiranje Zagreba, osnivač alternativne Vlade BiH, odnosno Vijeća ministara u sjeni. Najvažnije od svega, pokušao je Dodik postati Milo Đukanović zapadno od Drine. Dakle, dugovječni, neugrozivi vladar bez ograničenja trajanja mandata i u društvu u kojem demokratija funkcionira, kažimo tako, linekerovski: svi mogu birati i biti birani, samo što uvijek pobijedi isti.

Copy paste

Kada mu je tranzicija iz jugoslavenskog prvaka u oranju u Đukanovića 2.0 propala, Dodik je odabrao drugog Crnogorca za kopiranje uz update – Radovana Karadžića. Biti njegov nasljednik nosi, međutim, stanovite dužnosti i obaveze. Evo, recimo, da se učestvuje u svakoj regionalnoj krizi koju producira Aleksandar Vučić i da se, ma koliko se na prvu, drugu, treću i pedesetu čini blesavim, srpskim nacionalnim interesom proglasi stopiranje dvodnevnog dolaska predsjednika jedne susjedne države.

Da bi ionako proziran manevar bio još providniji, nađen je i službeni razlog: crnogorski Zakon o slobodi vjeroispovijesti usmjeren je, kaže Dodik baš tim riječima, protiv Srpske pravoslavne crkve, a kako u Beogradu kreirana svesrpska politika funkcionira po principu spojenih dosada – to Dodik nije rekao, naravno – tako se i Srbi u BiH imaju osjećati ugroženo kada im se to naloži.

U književnosti je, tvrde teoretičari, kritičari i recenzenti, jednako važno ono napisano i ono što je ostalo neizrečeno, ali se ćuti iz proznog teksta. U pravu je sasvim suprotno: važno je samo ono što piše, a kako u famoznom Zakonu ne piše ama baš ništa što je „usmjereno protiv interesa Srpske pravoslavne crkve“, onda to treba izmisliti. Onako kako to rade Amfilohije Radović, Andrija Mandić, Aleksandar Vučić i, evo, Milorad Dodik.

Posljednji, istina, ne koliko bi želio, već koliko može i smije, što također nije malo, samo što nije dovoljno. Naime, ista ona Narodna skupština Republike Srpske nije usvojila Deklaraciju o položaju srpskog naroda u Crnoj Gori koju je, uzgred rečeno, predložila opozicija, a vladajuća većina odbacila nakon što je dio zapadnih diplomata Dodiku rekao da njegove akcije podrazumijevaju njihove reakcije, a one mu, da se ne zanosi, neće biti nimalo ugodne.

U tom je dokumentu, prema slobodnoj interpretaciji, pisalo da je danas teže biti Srbin u Crnoj Gori nego Ujgur u Kini, Ukrajinac na Krimu i krme u Teheranu zajedno, pa sve to puta dva.

Litije u crnogorskim gradovima i Dodikova blokada institucija BiH zbog odluke Ustavnog suda kojom javno, isključivo javno, poljoprivredno zemljište u Republici Srpskoj pripada BiH – a, naravno, ostaje gdje jeste – njegov i parlamentarni veto na Đukanovićev dolazak i Amfilohijeve tehnike ucjene vlasti u Podgorici, dešavaju se u isto vrijeme zato što se njima upravlja sa istog mjesta.

Za službeni Beograd, ovaj Vučićev kao i svaki od pojave Slobodana Miloševića – minus, dijelom, kratki premijerski mandat Zorana Đinđića – i Bosna i Hercegovina i Crna Gora su privremene tvorevine i prolazne nepogode od kojih Srbija, u najgorem slučaju, može samo kompenzirati trajni gubitak Kosova i kojima će, u boljem, upravljati kao svojim pokrajinama niskog stepena autonomije.

To što svježe, još neohlađeno historijsko iskustvo govori kako je svaki sličan pokušaj završio poput modernih džihada, dakle epskim neuspjehom, očigledno je manje važno od svetosti nedostižnog cilja.

Uostalom, ako racionalan cilj opravdava sva sredstva, onda iracionalni traži isključivo takva.

(Pobjeda.me / SB)

09.03.2020.

ŽELJKO KOMŠIĆ PREDSJEDAVAJUĆI PREDSJEDNIŠTVA BiH U TORONTU: UNAPRIJEDITI ODNOSE BiH I KANADE

Predsjedavajući Predsjedništva BiH u Torontu: Unaprijediti odnose BiH i Kanade

Predsjedavajući Predsjedništva Bosne i Hercegovine Željko Komšić sastao se sa predstavnicima bosanskohercegovačkih organizacija u Torontu (Kanada). Domaćini su istaknuli da je ovaj susret od historijskog značaja s obzirom na to da je ovo prvi put da je član Predsjedništva Bosne i Hercegovine u posjeti bh. dijaspori u Kanadi. Razgovarano  je o odnosima Bosne i Hercegovine i Kanade, kao i aktivnostima naših ljudi u ovoj zemlji da unaprijede te odnose.

Istaknuta je važnost ponovnog otvaranja ambasade Kanade u Bosni i Hercegovini, kao i počasnog konzulata u Torontu, što bi dodatno olakšalo vezu dviju zemalja.

Zaključeno je da postoji prostor za poboljšanje bilateralnih i ekonomskih odnosa, te da je od velikog značaja riješiti problem glasanja s kojim se susreće bh. dijaspora u Kanadi za vrijeme izbora u Bosni i Hercegovini. Naglasili su da je od velikog značaja bilateralne sporazume podići na viši nivo, pogotovo kada je riječ o sporazumu koji definiše  penziono-socijalno osiguranje bh. državljana, te aktuelizirati razmjenu studenata  i akademskih radnika. 

Predsjedavajući PBiH Željko Komšić zahvalio je predstavnicima bh. organizacija za njihov kontinuiran angažman na očuvanju veza s njihovom domovinom, te njene tradicije i kulture. Kazao je da postoji prostor za poboljšanje ekonomskih odnosa, da je od velikog značaja ostvariti planirane projekte za koje su zainteresirani bh. biznismeni iz Kanade, kao i Vlada Kanade, pogotovo u oblasti energetike.

Predsjedavajući Komšić je istaknuo da su bh. dijaspora koja živi u Kanadi i aktivnosti kojima se bavi od velikog značaja za Bosnu i Hercegovinu, te da treba iskoristiti potencijale dosadašnje saradnje kako bi bili unaprijeđeni prijateljski odnosi, saradnja iz oblasti ekonomije, obrazovanja i kulture.

Predsjedavajući Komšić, na poziv bosanskohercegovačkih organizacija iz Kanade, prisustvovao je u Torontu i svečanoj akademiji u povodu obilježavanja 1. marta, Dana nezavisnosti Bosne i Hercegovine. U prigodnom govoru zahvalio je bh. dijaspori na svemu što čini za svoju domovinu.

(Kliker.info-agencije)


////////////////////////



////////////////////

Viktor Ivančić: KRST NA OBARAČU

09.03.2020.

UZ OSMI MART

09.03.2020.

NAŠE PRIČE SEDMICE

Jedinstvena Bosna i Hercegovina

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI

Brojač posjeta
81640759

Powered by Blogger.ba