Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

30.10.2018.

ŽELJKO KOMŠIĆ ODGOVORIO HRVATSKIM EUROPARLAMENTARCIMA: UDAR NA SUVERENITET BiH

ŽELJKO KOMŠIĆ ODGOVORIO HRVATSKIM EUROPARLAMENTARCIMA: UDAR NA SUVERENITET BiH




Željko Komšić
////////////////

Novoizabrani član Predsjedništva Bosne i Hercegovine Željko Komšić uputio je na adrese europskih zvaničnika i institucija pismo, nakon što su se na te adrese obratili zastupnici Republike Hrvatske u Europskom parlamentu koji problematiziraju izbor članova Predsjedništva BiH.

Navodi kako je "pismo hrvatskih europarlamentaraca još jedan udar Republike Hrvatske na suverenitet Bosne i Hercegovine, njeno suvereno pravo da odlučuje o svome izbornom sistemu ili još preciznije, radi se o direktnom miješanju Republike Hrvatske u unutarnja pitanja Bosne i Hercegovine, što je suprotno kako međunarodnom pravu i poretku tako i uobičajenim odnosima između dvije suverene države."

Komšić u pismu piše i da "nezadovoljstvo hrvatskih europarlamentarca rezultatima izbora u BiH može biti jedino interesno-političke prirode. Negiranje legalnosti izbornog sistema u BiH koji proističe direktno iz Ustava BiH, direktno je kršenje Dejtonskog sporazuma na čije se poštivanje, svojim potpisom, Republika Hrvatska obavezala."

Ističe da je i "odlazeći član Predsjedništva BiH Dragan Čović iz HDZ-a BiH, po istom zakonu već dva puta biran u Predsjedništvo BiH. Po istom zakonu se kandidovao i na ovim izborima, a problematiziranje izbora počelo je tek kad je izbore izgubio." Osim toda, dodaje i da, kada je riječ o izmjenama Izbornog zakona BiH "HDZ BiH nije pokazao ni minimum volje da se dođe do novog rješenja, uporno insistirajući na prijedlogu koji je u koliziji sa evropskim demokratskim standardima i presudama Evropskog suda za ljudska prava u Strasbourg-u, preporukama Vencijanske komisije, kao i Odlukama Visokog predstavnika."

"Siguran sam da će se EU držati na poziciji nužnosti usklađivanja Ustava i izbornog zakona BiH s presudama Europskog suda za ljudska prava. One ne samo da traže da svi građani Federacije BiH i Republike Srpske, bez obzira na njihovu pripadnost, mogu glasati na izborima za članove Predsjedništva BiH, već da mogu i biti birani u Predsjedništvo BiH i biti delegirani u domove naroda", stava je Komšić.

Zaključuje kako "djelovanje hrvatskih europarlamentaraca može za posljedicu imati narušavanje stabilnosti Bosne i Hercegovine kao države i cijele regije. Već unaprijed mogu kazati, s obzirom da dobro poznajem duh te političke retorike, da ću sa njihove strane biti optužen zbog toga što ovakvim stavovima navodno optužujem čitav jedan narod, što naravno nije tačno, jer ovo isključivo ima veze sa jednom strankom. Ja pripadam tome narodu ali ne i stranci koja se želi predstaviti kao ekskluzivni predstavnik jednog naroda".

30.10.2018.

OTVORENO PISMO ŽELJKA KOMŠIĆA EVROPSKOM PARLAMENTU POVODOM PISMA ZASTUPNIKA HRVATSKE EVROPSKOM PARLAMENTU...

30.10.2018.

POUKE ZLOČINA NA ALIPAŠINOM POLJU: TRAGIČNA SMRT POLICAJACA DAVORA I ADISA JE PONOVO UJEDINILA JAVNOST, VLAST, POLICIJU...

30.10.2018.

JASAN PRIMJER UMJEŠANOSTI HRVATSKE U RAT U BiH

30.10.2018.

EVROPSKA UNIJA DODIJELILA 8,7 MILIONA EURA ZA SMJEŠTAJ MIGRANATA U BiH

30.10.2018.

PONOS TURSKE: POGLEDAJTE TRAILER ZA NAJVEĆI AERODROM NA SVIJETU...

30.10.2018.

NOĆNI POŠTAR U VOJSCI SRBIJE OSUĐENI RATNI ZLOČINAC MIROSLAV TOHOLJ

NOĆNI POŠTAR U VOJSCI SRBIJE: Iza promocija izdanja osuđenih ratnih zločinaca na „Sajmu knjiga“ u Beogradu, stoji Miroslav Toholj, Karadžićev ratni ministar informisanja

Tekst objavljen na srbijanskom portalu „Peščanik“ prenosimo u integralnoj verziji




NOĆNI POŠTAR U VOJSCI SRBIJE: Iza promocija izdanja osuđenih ratnih zločinaca na 'Sajmu knjiga' u Beogradu, stoji Miroslav Toholj, Karadžićev ratni ministar informisanja - 1


















.............................


Piše: Nemanja Stjepanović 

 

 

Veliko je pitanje da li je u Srbiji ratnih zločinaca bilo više u zatvorima ili na upravo završenom Međunarodnom beogradskom sajmu knjiga. Takva dilema ne nameće se samo zbog štanda Velike Srbije, već pre svega zbog literarnog i kulturno-umetničkog programa viđenog ovih dana na štandu Ministarstva odbrane i njegove Vojske Srbije.

 

Tamo su, naime, predstavljene knjige iz edicije „Ratnik“ osuđenih ratnih zločinaca Nebojše Pavkovića i Vladimira Lazarevića, a među posetiocima štanda i učesnicima tribina i debata viđeni su oficiri čije su jedinice činile zločine, ali haški sud njima nije stigao a domaći nije želeo da se bavi (Božidar Delić, Dragan Živanović, Ljubiša Diković).

 

Sve uz himnu „Crvenih beretki“, jedinice Državne bezbednosti Srbije, koje nema gde nije bilo - od ubistava nesrpskih civila do atentata na srpskog premijera.

 

Da se odmah razumemo, paradiranje ratnih zločinaca na štandu ministarstva čiji je šef pre nekih godinu dana najavio novo „vreme tihog ponosa“ na ratne zločine i nije neko iznenađenje. Taj je ministar već dočekivao, hvalio i grlio osuđene pomagače i učesnike udruženih zločinačkih poduhvata, a na čelu Vojske Srbije godinama unazad bio je čovek čija ratna biografija je prljava da krvavija ne može biti. Sve je, prema tome, očekivano, sve normalno i prirodno, a opet, kao da tu ima još nečega, kao da postoji neka ekstra vrednost postojećeg nemorala. I postoji.

 

Iza izdanja Vojske Srbije (među kojima su bestseleri Pavkovića i Lazarevića) i organizacije događaja (na kojima govore komandanti brigada koje su činile zločine) stoji, pazite sad - Miroslav Toholj. Da, upravo je ratnom ministru informisanja Republike Srpske, kasnijem dokazanom obožavaocu ratnih zločinaca, noćnom poštaru Radovana Karadžića i autoru besramnih teorija zavere dodeljeno zvanje načelnika odeljenja za izdavačku delatnost u Vojsci Srbije.

 

Toholj se Vojsci Srbije i Ministarstvu odbrane preporučio bogatom biografijom. Jedan je od osnivača Srpske demokratske stranke i važan šraf njenog ratnog rukovodstva - član Glavnog i Izvršnog odbora, Političkog saveta stranke, ali i ministar informisanja u vladi Republike Srpske od 1993. do 1995. godine. Osnivač je propagandnog glasila Srpske demokratske stranke pod imenom „Javnost“, koje je našlo svoje mesto u talasu takozvane dehumanizacije neprijatelja i stvaranja uslova za počinjenje najtežih zločina nad nesrpskim civilima u Bosni i Hercegovini.

 

Od dolaska u Beograd, tamo negde od kraja devedesetih pa sve do danas, ostao je veran ratnim idealima. Njegova izdavačka kuća „Igram“, čiji je trenutno većinski vlasnik gospođa supruga Toholj, objavila je dela i nedela mnogih ratnih zločinaca - optuženih, osuđenih, u bekstvu - od Radovana Karadžića preko Rajka Kušića do Vinka Pandurevića.

 

Od svih ratnih zločinaca Toholj je bio i ostao najbliži Radovanu Karadžiću. Dok se ovaj skrivao, bili su u stalnom kontaktu, dopisivali se, a onda je Toholj u knjizi „Noćna pošta“ objavio prepisku sa prijateljem beguncem. Konačno, bio je sekretar Narodnog odbora za odbranu Radovana Karadžića. Kada je prijatelj konačno dolijao i dopao suda, Toholj je svedočio u njegovu korist. E, tu se svašta moglo čuti.

 

Između ostalog, tokom svedočenja postalo je jasno da je Karadžić angažovao ljude da čiste arhive od po njega inkriminišućih dokaza. Tako u jednom pismu iz oktobra 2001. godine jednom od „čistača“ Milošu Vukašinoviću daje uputstva šta sve treba obrisati iz arhiva republičkih i opštinskih organa Republike Srpske, ali i Srpske radio-televizije iz Banjaluke.

 

Tom prilikom savetuje Vukašinoviću da se poveže sa Toholjem koji će mu pomoći. Zatim, u jednom pismu iz 2001. godine Karadžić (tada uveliko begunac) Toholju traži da mu na disketama šalje dokumente iz kojih je izbrisao „sve što ne treba da ide“, to jest „naše najveće bruke“.

 

Toholj se, svedočeći na poziv svog prijatelja, između ostalog proslavio otvorenim ruganjem srebreničkim žrtvama. Tada je potvrdio navode intervjua koji je u januaru 2001. godine dao listu „Svedok“ u kojem je negirao srebrenički genocid i tvrdio da je 3.000 ljudi sa spiska ubijenih Srebreničana nakon rata „ustalo da glasa na izborima u Tuzli“, kao i da je njih 1.200 u julu 1995. godine prebeglo u Srbiju, iz Srbije u treće zemlje, a i dalje se, tvrdio je, vode na spiskovima ubijenih. U teoriju zavere o podmetanju genocida u Srebrenici Toholj je, očekivano, uključio Vatikan.

 

S jedne strane, dakle, imamo ministra odbrane koji zahteva da se ponosimo učešćem Srbije i njene vojske u ratu, posebno onom na Kosovu tokom kojeg je ubijeno 8.700 albanskih civila i deset puta više proterano, a sa druge (ili je to ista strana) načelnika odeljenja za izdavačku delatnost u Vojsci Srbije sa imenom Miroslav Toholj. Pa šta se drugo moglo očekivati na sajamskom štandu Ministarstva odbrane i Vojske Srbije osim poplave literarnih radova ratnih zločinaca?

 

Kao što Toholj laže o Srebrenici, tako iz Ministarstva odbrane lažu da su knjige Pavkovića i Lazarevića objavili jer se radi o „vrednoj istorijskoj građi“ i svojevrsnim udžbenicima ratovanja. Reč je o otvorenoj promociji osoba sa prljavim ratnim biografijama i isticanju ponosa na njihove postupke iz vremena rata. Jer, aktuelna politička i intelektualna elita čiji su Vulin i Toholj eksponenti nisu se odrekle ratnih ciljeva iz devedesetih, već čekaju povoljan trenutak kada će novi pokušaj za njihovo ostvarivanje biti moguć. 

 

Do tada, ostajmo ponosni na zločinačku prošlost i edukujmo mlade kako se ratuje.

 

 

30.10.2018.

HELSINŠKI DOGOVOR - HELSINŠKA DEKLARACIJA JE OPOMENA ZA HRVATSKU I SRBIJU DA NEMAJU NIKAKO PRAVO DA SE MJEŠAJU U UNUTRAŠNJE POSLOVE BiH

Helsinški dogovor / Helsinška deklaracija ili kako ga još zovu Završni akt iz Helsinkija


Helsinški dogovor
Helsinki Accords
Хельсинкская декларация
Predsjednik DDR-a Erich Honecker potpisuje Deklaraciju, s njegove lijeve strane je Helmut Schmidt, a s desne Gerald Ford
Predsjednik DDR-a Erich Honecker potpisuje Deklaraciju, s njegove lijeve strane je Helmut Schmidt, a s desne Gerald Ford

















//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


Nakon sastanka ministara vanjskih poslova u Helsinkiju u julu 1973, počeli su sastanci komiteta u Ženevi, koji su radili na izradi nacrta sporazuma. Njihov rad se protegao od septembra 1973. do jula 1975

Na taj način je Završni akt, potpisan na sastanku u Helsinkiju, postao kompilacija oba stajališta. Sporazum ​​je na svoj način bio i formalni kraj Drugog svjetskog rata jer su konačno potvrđene i priznate sve granice evropskih država, nastale nakon tog rata, uključujući i podjelu Njemačke na dvije zemlje.[1] Završna deklaracija je u suštini imala deset ključnih točaka, takozvani dekalog:

  1. jednakost suverenih država
  2. suzdržavanje od upotrebe i prijetnje sile
  3. nepovredivost granica
  4. teritorijalni integritet evropskih država
  5. miroljubivo rješavanje sporova
  6. nemiješanje u unutrašnje poslove drugih država
  7. poštovanje ljudskih prava i temeljnih sloboda, uključivo slobodu mišljenja, savjesti, vjere i uvjerenja
  8. jednakopravnost naroda uz pravo na samoodređenje
  9. suradnja među državama
  10. poštovanje pravila međunarodnog prava, uz maksimalnu dozu dobre vjere




Jedinstvena Bosna i Hercegovina

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
59599211

Powered by Blogger.ba