Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

29.05.2017.

REHABILITACIJA NIKOLE KALABIĆA PUT ZA KVISLINGA MILANA NEDIĆA

Rehabilitacija Kalabića put za kvislinga Nedića



Poznati su i slučajevi zločina koje je sam Kalabić (na fotografiji) naredio, kaže istoričar Milan Radanović

Poznati su i slučajevi zločina koje je sam Kalabić (na fotografiji) naredio, kaže istoričar Milan Radanović

//////////////////////////////////

Odluka o rehabilitaciji četničkog komandanta Nikole Kalabića, koju je prošle nedelje doneo Viši sud u Valjevu, predstavlja opasan pravni presedan koji će omogućiti da se rehabilituju i drugi oficiri Jugoslovenske vojske u otadžbini koji su u Drugom svetkom ratu imali nečasnu ulogu, pa i sam predsednik kvislinške vlade Milan Nedić, ocenjuje u razgovoru za Radio Slobodna Evropa istoričar Milan Radanović.

Ranija rehabilitacije vođe četničkog pokreta Dragoljuba Draže Mihailovića i sada Kalabića, koji su, prema istorijskim izvorima, u većem delu rata bili na strani nemačkog okupatora, u krajnjoj instanci vodi fašizaciji društva, kaže Radanović.

„Ja sam do pre nekoliko dana, dok nije Kalabić rehabilitovan, čvrsto verovao da je nemoguća sudska rehabilitacija Milana Nedića jer bi to značilo da je Srbija jedina zemlja u Evropi koja je rehabilitovala svog glavnog kvislinga. Međutim, nakon ove rehabilitacije, ništa me više ne bi čudilo pa ni to da Milan Nedić bude rehabilitovan“, kaže Radanović.

Naš sagovornik objašnjava da su u istorijskoj nauci poznate činjenice o izrazito negativnoj ulozi komandanta korpusa Gorske garde Jugoslovenske vojske u otadžbini Nikoli Kalabiću.

Kalabić je, dodaje Radanović, imao komandnu odgovornost za ratne zločine i za kolaboraciju sa nemačkim okupatorom, a poznati su i slučajevi zločina koje je sam Kalabić naredio, podseća Radanović.

„Takav je pokolj u Kopljarima, selu pored Aranđelovca. U tom selu su Kalabićevi gardisti 25. decembra 1943. godine ubili 22 civila, meštana, od kojih je bilo sedam žena i među njima dve devojke od 16 godina. Postoji izveštaj koji je Kalabić uputio Draži Mihailoviću o tom događaju, a u kojem Kalabić priznaje da je lično naredio taj zločin. Od te 22 osobe, njih 19 je zaklano, a troje je streljano“, kaže Milan Radanović.

Praksa koju je sprovodio Kalabićev korpus podrazumevala je zastrašivanje i nemilosrdno ubijanje partizanskih simpatizera, što je odgovaralo nemačkom okupatoru: Milan Radanović
Praksa koju je sprovodio Kalabićev korpus podrazumevala je zastrašivanje i nemilosrdno ubijanje partizanskih simpatizera, što je odgovaralo nemačkom okupatoru: Milan Radanović

Podsetimo, Viši sud u Valjevu je 26. maja prvostepenom odlukom rehabilitovao četničkog komandanta Kalabića koji je sa svojom gardom tokom Drugog svetskog rata delovao na prostoru centralne Srbije.

Sud je poništio sedam odluka Državne komisije za utvrđivanje ratnih zločina okupatora i njihovih pomagača u Drugom svetskom ratu, donetim od aprila do oktobra 1945, koje se odnose na Nikolu Kalabića.

Takođe, ništavnim se smatra i rešenje Sreskog suda u Mionici iz 1946. godine, kada je Kalabić proglašen za narodnog neprijatelja, a imovina mu je oduzeta.

Milan Radanović podseća da je Kalabićev korpus Gorske garde od sredine 1944. do kraja rata vojno sarađivao sa nemačkim okupacionim snagama.

„Praksa koju je sprovodio korpus Gorske garde podrazumevala je zastrašivanje i nemilosrdno ubijanje partizanskih simpatizera kako bi se dezavuisao i onemogućio razvoj partizanskog pokreta u centralnoj Srbiji. To je odgovaralo isključivo nemačkom okupatoru i kvislinškoj vladi Milana Nedića.“

Upravo je Milan Nedić, predsednik takozvane Vlade narodnog spasa, koja je osnovana nakon što je nacistička Nemačka okupirala Jugoslaviju, jedna od ličnosti za koje se poslednjih nekoliko godina pred sudom u Beogradu vodi postupak rehabilitacije, što je izazvalo burne reakcije jednog dela istoriografa.

Jednako burno reagovao je deo javnosti nakon što je Viši sud u Beogradu maja 2015. godine rehabilitovao vođu Jugoslovenske vojske u otadžbini, generala Dragoljuba Mihailovića, kojeg su komunističke vlasti osudile na smrt zbog ratnih zločina i saradnje sa fašističkim okupatorom.

Pristalice četnika Draže Mihailovića slave nakon sudske odluke u Beogradu
Pristalice četnika Draže Mihailovića slave nakon sudske odluke u Beogradu

Istoričar Milan Radanović podseća da su sve ove odluke sprovedene na osnovu Zakona o rehabilitaciji, koji je donet još 2006. godine. Posledice ovakvih sudskih presuda su, dodaje Radanović, nesagledive.

„To sve znači da je normalizovana kolaboracija i istorijske ličnosti koje su bile nosioci terora i kolaboracije. To u krajnjoj instanci predstavlja i doprinos fašizaciji društva, jer rehabilitacije kolaboracionista i ratnih zločinaca iz Drugog svetskog rata u postsocijalističkim zemljama dovode do određene fašizacije naših društava, kaže Radanović.

Kalabićevu rehabilitaciju od političkih aktera osudili su, između ostalih ministar spoljinh poslova Ivica Dačić, te njegov kolega u vladi – ministar za rad Aleksandar Vulin.

Dačić je rehabilitaciju jednog od vođa četničkog pokreta ocenio kao ssramotnu odluku koja „šteti ugledu Srbije“.

Uz ocenu da su normalizaciji kolaboracionista i ratnih zločinaca iz Drugog svetskog rata doprineli „revizionistički istoričari“, dobar deo političkih partija i krugovi u Srpskoj pravoslavnoj crkvi (SPC), Milan Radanović smatra da će najnovija rehabilitacija dobro doći retrogradnim strukturama u Hrvatskoj koje nastoje da rehabilituju tamošnje kolaboracioniste.

Rehabilitacija Kalabića odjeknuće i u Bosni i Hercegovini, dodaje Radanović.

„Iako njegove snage nisu počinile zločine na tlu BiH, Kalabić je istorijska figura koju povezujemo sa pokretom Draže Mihailovića, koji je imao svoje eksponente na tlu BiH i koji jesu počinili brojne masovne zločine tamo. Osim toga, ideologija tog pokreta iz perioda Drugog svetkog rata je ponovo oživljena devedesetih godina i naročito je ostavila negativne posledice tokom rata u BiH.“

Četničke vojvode danas: Vojislav Šešelj i Tomislav Nikolić u vreme dok su bili u istoj stranci
Četničke vojvode danas: Vojislav Šešelj i Tomislav Nikolić u vreme dok su bili u istoj stranci

Nosioci te ideologije i četničkih zvanja tada su bili zvaničnici Srpske radikalne stranke (SRS) – Vojislav Šešelj i Tomislav Nikolić, a iz iste stranke ponikao je i sadašnji premijer i izabrani predsednik Aleksandar Vučić.

Iako je u međuvremenu sa Vučićem otišao iz radikala i osnovao novu stranku, Nikolić, koji provodi poslednje dane na mestu šefa države, se nikada nije odrekao titule četničkog vojvode koju mu je devedesetih dodelio lider SRS Šešelj, koji i dan-danas voli sebe da naziva četničkim vojvodom.

Aleksandar Vučić je kao premijer rehabilitaciju Draže Mihailovića 2015. prokomentarisao rečima da je dosta bilo podela na četnike i partizane

//////////////////////


Koliko se crnogorskih zvaničnika nalazi na crnoj listi ruskih državnih službi: Miodrag Vuković

Ruska odmazda Crnoj Gori: Deportovanje 'nepoželjnog' poslanika

///////////////////////////////


Uključivanje mladih u raspravu o problemima grada: Simulacija sjednice Gradskog vijeća Mostara

Lekcija mladih Mostaraca političarima: Rješenje problema, a ne priče ...



29.05.2017.

REFIK HODžIĆ : OBJAVA OSMRTNICA UBIJENE DJECE PRIJEDORA U KOZARSKOM VJESNIKU JE POČETAK RUŠENjA ZIDOVA

Refik Hodžić : Objava osmrtnica ubijene djece Prijedora u Kozarskom vjesniku je početak rušenja zidova

Maj 29. 2017.



Omarska, Keraterm, Trnopolje, rušenje Starog Grada, Kozarca, Briševa i svih ostalih bošnjačkih i hrvatskih naselja. To se za gradsku vlast i sve službene dokumente grada jednostavno nije desilo.
Podignut je zid oko revidirane istorije u kojoj ima mjesta samo za srpske žrtve pale za Republiku Srpsku. “Dan bijelih traka” je pokušaj da se taj zid sruši. Pet godina kasnije, zid je još uvijek tu ali smo ga dobrano urušili na nekoliko mjesta.

Objava osmrtnica ubijene djece Prijedora u Kozarskom vijesniku  je ogromna stvar, veća nego što se čini na prvi pogled. Prije svega zato što je ta osmrtnica učinila više na rušenju zida o kojem sam govorio, istakao je u razgovoru za Vijesti.ba  novinar, dokumentarista i aktivista iz Prijedora Refik Hodžić.

VIJESTI.BA: U Prijedoru će i ove godine 31.maja biti obilježen Dan bijelih traka. Šta se tokom posljednjih godina otkako se tradiocionalno obilježava ovaj dan promijenilo u smislu podizanja svijesti o onome šta se u Prijedoru događalo 1992.godine i suočavanje sa istinom? 

HODŽIĆ : U Prijedoru, kao uostalom i u ostatku Bosne i Hercegovine, zločini i postratni nacionalni politički programi su potpuno transformisali poimanje zajednice. Karadžićev koncept razdvajanja naroda nije u potpunosti uspio u fizičkom smislu jer se određen broj građana nesrpske nacionalnosti vratio i živi u gradu, ljudi idu u iste prodavnice, jednako plaćaju porez, obavljaju poslove u opštini, sudu, stoje u redovima zajedno, jedni drugima popravljaju struju.

Međutim, vlast nastoji da oblikuje društvene tokove u skladu sa Karadžićevom vizijom po kojoj je Prijedor isključivo srpski grad, i shodno tome gradi narativ o prošlosti. U tom narativu nema mjesta istini o kampanji istrebljenja nesrpskog stanovništva prvoedenoj 1992. godine, 3176 Prijedorčana ubijenih tokom tih godina jednostavno ne postoji, kao što ne postoje ni Omarska, Keraterm, Trnopolje, rušenje Starog Grada, Kozarca, Briševa i svih ostalih bošnjačkih i hrvatskih naselja. To se za gradsku vlast i sve službene dokumente grada jednostavno nije desilo. Podignut je zid oko revidirane istorije u kojoj ima mjesta samo za srpske žrtve pale za Republiku Srpsku. “Dan bijelih traka” je pokušaj da se taj zid sruši. Pet godina kasnije, zid je još uvijek tu ali smo ga dobrano urušili na nekoliko mjesta.

VIJESTI.BA: Inicijativa “Jer me se tiče” u svome saopštenju upućenom povodom obilježavanja Dana bijelih traka, istakla da je obilježavanje nije samo bošnjačko pitanje nego pitanje ljudskosti. Koliko je važno da se ljudi upravo okupe na jednoj takvoj poziciji koja hoće reći da je pitanje suočavanja sa zločinima elementarno pitanje ljudskosti? 

HODŽIĆ: Jasno je da istinu o zločinima u Prijedoru danas zna ogromna većina ljudi u Bosni i Hercegovini, uključujući i Prijedor. Prijedorčanin koji kaže da ne zna šta se događalo tokom rata u našem gradu jednostavno laže, ljudi znaju. Međutim, ogromna većina je prihvatila politiku odbijanja istine kao nečega što je protivno srpskim nacionalnim interesima. Srpski politički establišment na čelu sa Dodikom je uspio ubijediti većinu građana Republike Srpske da je insistiranje na istini o zločinima i odgovornosti počinitelja velika bošnjačka zavjera kojom se nastoji urušiti RS.

Istini za volju, u tome su im zdušno pomagali i vodeći glasovi iz bošnjačkih političkih, akademskih i vjerskih krugova, prodajući sopstvenom narodu maglu kako će suđenja za ratne zločine ili tužba na Međunarodnom sudu pravde razultirati ukidanjem RS-a. U tom kontekstu se odvija borba za pravo porodica ubijene djece u u Prijedoru za spomenik u gradskom centru. Spomenik bi porodicama te djece i svim građanima koji su za jednakost (namjerno to ne svodim na Bošnjake i Hrvate, jer u toj borbi učestvuje i podržava je dobar broj Srba) predstavljao znak da je Prijedor uistinu i njihov grad, da se konačno mogu početi smatrati jednakima, da je rat stao, da je to uistinu pitanje ljudskosti a ne napad na srpske nacionalne interese, kako to Karadžićevi nasljednici nastoje predstaviti. Ja iskreno mislim da je ono što se događa u Prijedoru po ovom pitanju borba za Bosnu i Hercegovinu, za konačno okončanje rata, za ukidanje paralize u međunacionalnim odnosima nametnute nakon pada “Aprilskog paketa”.

VIJESTI.BA:Za razliku od prošle godine “Kozarski vjesnik” je ove godine objavio osmrtnicu sa imenima 102 ubijene prijedorske djece. Kako gledate na to? 

HODŽIĆ:To je ogromna stvar, veća nego što se čini na prvi pogled. Prije svega zato što je ta osmrtnica učinila više na rušenju zida o kojem sam ranije govorio nego svi skupovi za “Dan bijelih traka” koji se održavaju van Prijedora, od Sarajeva do Toronta i Kanbere. To se vidi i iz prvih reakcija na njeno objavljivanje u kojima srpska udruženja boraca i porodica palih vojnika i civila pozivaju na gradnju zajedničkog spomenika svoj djeci Prijedora ubijenoj u 20. vijeku, uključujući i 990 djece ubijene tokom Drugog svjetskog rata. Motivi za ovakav prijedlog mi se nažalost ne čine iskrenim, više se tu radi o relativizaciji istine o 102 djece ubijene u proteklom ratu, ali to ne znači da ne treba razgovarati. Ovo je prvi takav istup u javnosti, što dovoljno govori o efektima našeg aktivizma i objavljivanja imena ubijene djece u Kozarskom vjesniku.

Nakon ovoga nema nazad. A ima tu i još jedna bitna stvar: nije to objavio tek bilo koji list, nego Kozarski vjesnik, jedini medij koji se eksplicitno pominje u presudama Tribunala zbog odgovornosti za podstrekavanje zločina. Naš Kozarski vjesnik, za koji su pisali veliki novinari i ljudi poput Himze Skorupana i rahmetli doktora Ese Sadikovića, koji je devedesetih služio za medijsku pripremu genocida i odstrel viđenih Bošnjaka i Hrvata. Svih ovih godina nakon rata to je ostala novina u kojoj nije bilo mjesta razgovoru o činjenicama iz prošlosti. Prošle godine su odbili objaviti istovjetnu smrtovnicu. I zato je ovo velika, velika stvar za sve Prijedorčane.

VIJESTI.BA: Prijedor se zadnjih mjeseci nalazi u fokusu javnosti zbog pokušaja prodaje Rudnika Ljubija. Znamo da Mital ne dopušta izradnju spomenika žrtvama. Kako ste Vi vidjeli ta događanja? 

HODŽIĆ: Mittal se samo vodi naredbama najmoćnijeg čovjeka u Prijedoru, Marka Pavića. Kada bi im on dao znak, Mittal bi sutra počeo sa izgradnjom memorijalnog centra, u to nemam nikakve sumnje. U tom kontekstu treba gledati i sastanak direktora Mittala sa Bakirom Izetbegovićem, i posjetu potpredsjednice Federacije Melike Mahmutović Prijedoru, gdje je bilo riječi o memorijalnom centru. Očito je da Pavić i Mittal duguju SDA zbog glasova Domovine protiv prodaje Ljubije. Ostaje da se vidi da li je taj dug naplativ u formi koja bi uključivala Pavićev zaokret po pitanju prava žrtava u Prijedoru i da li je SDA uopšte zainteresovana da mu to traži. Ili će tradicionalno dobri odnosi između SDA i DNS-a ostati plodonosni samo u kontekstu ličnih interesa njihovih lidera, kako je to bio slučaj do sada.

Ti dobri odnosi nisu narušeni ni kada je Pavić “Dan bijelih traka” nazivao “gej paradom”, niti su od njih porodice žrtava ikada imale ikakve koristi, naprotiv. Međutim, čitava stvar se ne može gledati van konteksta trenutne političke turbulencije u vladajućoj koaliciji u RS-u čiji je Pavić jedan od glavnih akltera. Ja se iskreno nadam da ćemo vidjeti njegovo udaljavanje od radikalne politike Milorada Dodika. Tada bismo mogli vidjeti i ozbiljne pomake po pitanju memorijala u Omarskoj, recimo. To bi “otključalo” Prijedor.

Nihad Hebibović (Vijesti)

///////////////////////

//////////////////////////////
///////////////////////////////////////////

ZVIZDIĆ: Izjava Nikolića nedosanjani snovi odlazećeg predsjednika

Predsjedavajući Vijeća ministara Bosne i Hercegovine Denis Zvizdić kazao je danas da su izjave predsjednika Republike Srbije Tomislava Nikolića o tome da se nada da će Republika Srpska i Srbija jednog dana biti jedno, zapravo nedosanjani snovi odlazećeg predsjednika, odnosno budućeg penzionera.


ZVIZDIĆ: Izjava Nikolića nedosanjani snovi odlazećeg predsjednika - 2

On je na taj način komentirao izjavu Nikolića na prilazu mostu na Drini koji spaja obale Drine u Ljuboviji, a Zvizdić je demantirao i informaciju da je za izgradnju mosta 7,5 miliona KM izdvojila Federacija BiH, dodajući da Federacija ne učestvuje u tom projektu te da najveći dio sredstava, više od 60 posto, izdvaja Vijeće ministara BiH.

- I to ne samo za izgradnju mosta nego i za izgradnju terminala carinskog prijelaza i uređenje važnog međudržavnog graničnog prijelaza koji će povezati BiH i Srbiju - pojasnio je Zvizdić.

Projekt izgradnje mosta Ljubovija-Bratunac obuhvata izgradnju mosta, pristupnih saobraćajnica i zajedničkog prijelaza, a ukupna vrijednost je 13 miliona eura.

 

 

(FENA/SB)


///////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////

Jedinstvena Bosna i Hercegovina

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
47768161

Powered by Blogger.ba