Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

09.04.2017.

KEMAL KURSPAHIĆ : PISMO IZ SARAJEVA

Kurspahić: Pismo iz Sarajeva



Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992

Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992

Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992


Image result for opsada sarajeva 1992

Opsada Sarajeva: 'Obrisi planina su bili granice planete za nas'

//////////////////////////////

Ovih dana, kad se prigodnim programima i sjećanjima obilježava 25. godišnjica početka troipogodišnje opsade i ubijanja Sarajeva, čini mi se prikladnim da s poštovanim čitaocem podijelim neka opažanja o Sarajevu iz pisma koje mi je tokom nedavne posjete sa suprugom tom gradu poslao američki prijatelj, veteran u političkom životu virdžinijske Demokratske stranke: bio je impresioniran ljepotom Sarajeva ali još više dostojanstvom s kojim se Sarajlije nose sa sjećanjima na opsadu.

„Siguran sam da one koji se živjeli to iskustvo povezuje nešto što drugi – poput nas – ne mogu sasvim razumjeti ali je zadivljujuće koliko u njima nema gorčine ili želje za osvetom: ne mogu ni zamisliti koliko je hrabrosti i snage trebalo da se preživi svih 1.425 dana terora nad nedužnima u tom gradu ... Posebno nas je impresioniralo gotovo militantno odbijanje Sarajlija da za ubijanje grada okrivljuju sve Srbe. To je, za posmatrače kao što smo mi, i izvor nade za Bosnu“ – napisao mi je prijatelj u tom pismu iz Sarajeva s poštovanjem za istrajavanje i novina koje sam vodio na očuvanju tradicije i kulture etničke i vjerske tolerancije.

Nakon njegovog povratka iz Sarajeva, u susretu u kojem je želio da provjeri i produbi svoje utiske, objašnjavao sam mu da „multietničko Sarajevo“ za nas nije bilo neka apstraktna, vaspitavanjem ili ideologijom nametnuta ideja, nego sam život kojim smo živjeli. Pokazao sam mu fotografiju ratnog redakcijskog kolegija Oslobođenja na kojoj je petoro od šest prisutnih bilo u takozvanim „miješanim brakovima“.

Kriviti sve Srbe za zlodjela koja su činjena u Sarajevu značilo bi nepoštovanje za činjenicu da su sarajevski Srbi zajedno sa svim drugim sugrađanima protestovali protiv rata i željeli mir; da su i branili grad i doživljavali poniženja opsade – život bez hrane, vode i struje – i terorisani i ubijani od istih granata kao i svi drugi u gradu,“ rekao sam mu.


Oni pri tome nisu bili tek „kolateralna šteta“ nasumičnog ubijanja Sarajeva nego je za njih, kao urbane žitelje jednog uistinu multietničkog grada, bio rezervisan i poseban prezir što su – ostajući u gradu – već svojim prisustvom pokazivali koliko je lažno insistiranje iz štabova agresije kako se „ne može živjeti zajedno“ i kako sve treba podijeliti.

Naveo sam i tri primjera za tu tvrdnju.

Nekako u finalu priprema za rat, sa proglašenjem „srpskih autonomnih oblasti“ u područjima koja su mogla postati srpska samo progonima nesrpskog stanovništva – koji će i uslijediti s kulminacijom u pokušajima istrebljenja u većem broju opština i genocidom u Srebrenici – rastao je i pritisak na podjelu svega u Sarajevu s porukom sa skupštinske govornice srpskog poslanika iz Šipova „soliterskim Srbima“ da sarajevski soliteri nisu njihova ognjišta i da ih oni neće braniti. Bio sam neposredni svjedok te ultranacionalističke odmazde nad „soliterskim Srbima“: u ljeto 1992, u mom neposrednom susjedstvu u Hrasnom, srpska artiljerija je zapalila soliter koji se pretvorio u ogromnu užarenu buktinju čiji su stanari iznosili tek porodične dragocjenosti u najlonskim kesama i cijele noći u jecajima promicali ispod mojih prozora u nepoznato.

Ili: noć u kojoj je, u 28. maja 1992, general Mladić – u ubilačkom zanosu – snimljen kako zapovijeda artiljeriji nove „runde“ udara po ciljevima u gradu: „Velešiće tuci, i Pofaliće tuci, tamo nema srpskog življa mnogo“.

Ratko Mladić sa Radovanom Karadžićem u vrijeme rata u BiH

Ratko Mladić sa Radovanom Karadžićem u vrijeme rata u BiH


Dakle – ubijaj i Srbe, ako ih nije baš mnogo.

Na kraju, nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma – koji jeste u određenoj mjeri, kao cijenu okončanja rata, ozakonio aparthejd u Bosni i Hercegovini ali je i naložio reintegraciju Sarajeva odnosno njegovo očuvanje kao jedinstvenog glavnog grada – ratne srpske vođe provele su kampanju zastrašivanja srpskog stanovništva od perspektiva ostajanja u „muslimanskoj Bosni i pod muslimanskom vlašću“ koja je proizvela masovno preseljenje Srba i drastičnu promjenu etničke slike u poratnoj BiH.

Drago mi je što je moj američki prijatelj i za kratkog boravka u Sarajevu bio zadivljen dostojanstvom s kojim moji sugrađani nose uspomenu na najdužu opsadu jednog grada u modernoj ljudskoj istoriji – godinu dana duže od opsade Lenjingrada u Drugom svjetskom ratu – ali bi moje zadovoljstvo bilo potpunije da je vladajuća politika u poratnom Sarajevu bila na nivou tog dostojanstva: da je gonila i sudila počinioce zlodjela pod opsadom nad sarajevskim Srbima; da nije iznevjerila kulturu etničke i religijske tolerancije u masovnom preimenovanju ulica i javnih ustanova od kojih su neke i u novije vrijeme dobile imena ustaških kolaboracionista u Drugom svjetskom ratu; da je promocijom istinske ravnopravnosti obnavljala uslove za obnovu multietničkog društva umjesto što je prećutno ili otvoreno ohrabrivala zagovornike konačne podjele.

Moji sugrađani su, odbijanjem da na troipogodišnji teror uzvrate mržnjom, uskratili inspiratorima i komandi opsade zadovoljstvo da u miru postignu ono što nisu mogli postići u ratu.


/////////////////////////////////
///////////////////////////////////////

Bosna i Hercegovina

Nedjelja/nedelja, 9. april/travanj 2017.

09.04.2017.

SA DRUGE STRANE: DODIKOVE INSTITUCIJE U SLUŽBI MAFIJE

SA DRUGE STRANE: Dodikove Institucije u službi Mafije


Novi blog Slobodana Vaskovića prenosimo u cijelosti

Related image


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature


Image result for milorad dodik karikature

Piše: Slobodan Vasković

 

1.

“To je pojedinačan slučaj, a ne pojava, tako da nema razloga da ja to komentarišem”.

 

Navedeno je izjava Stanislava Čađe nakon što je Milan Vukelić raznesen eksplozivom (06.11.2007.). Uz njega je tada teško stradalo još dvoje ljudi - Tomislav Dobrnjac, koji je ostao bez obje noge i Slava Pepinović, koja je teško ranjena. 

 

Čađo je tada bio ministar unutrašnjih poslova i svojom izjavom pokazao je kakav je nečovjek i koliko je za njega život drugih bezvrijedan.

 

Nije bio pojedinačan slučaj - stradalo je troje ljudi, a atentat je izvršen ispred zgrade MUP-a RS.

 

Opštepoznato je da ubice Vukelića nisu nikada pronađene, kao ni nalogodavci tog akta.

 

Tako ni njegova porodica, ali ni porodice Dobrnjac i Pepinović, još uvijek nisu dočekali pravdu.

 

Kao što pravdu nisu dočekali ni roditelji Nikole Đurovića, koji su za smrt svog sina u saobraćajnoj nesreći optužili, između ostalih, i Stanislava Čađu.

 

Milorad Dodik je posle likvidacije Milana Vukelićat ustvrdio da niko od visokih republičkih funkcionera, kao ni članova njegovog SNSD-a, nije učestvovao u Vukelićevom ubistvu.

 

Tako je presudio istrazi.

 

3.

Dodik je presudio i Željku Vuliću i njegovoj porodici, koju je policija premlaćivala pred TV kamerama, jer su se usudili suprotstaviti otimačini njihovog vlastitog zemljišta.

 

Vuliće su godinama uništavali i uništavaju Tužilaštvom i Sudovima i Policijom. 

 

Na zemlji, otetoj od Grada, u Picinom parku, nalazi se zgrada M:tela; Koju je izgradio Mile Radišić. Nema potrebe za daljim pojašnjenjima, sve je po ovom pitanju poodavno ispričano: Pobijedila je Zemljišna mafija.

 

Zemljišna/Građevinska mafija likvidirala je i Vukelića. Tada je to ustvrdio jedan od najviših funkcionera MUP RS Gojko Vasić; I to je sve što je uradio protiv tog zla do penzije, u koju je otišao lani.

 

5.

Danijelu Novaković, pritiscima i prijetnjama, likvidirali su pripadnici Zemljišne Mafije i to svi znaju u ovom Gradu.

 

6.

Niko ništa nije preduzeo nakon njene objave da joj se prijeti protiv onih koji prijete; U ovom slučaju njenog zamjenika Mirka Stojčinovića. I onih koji stoje iza njega.

 

Šta je uradilo Tužilaštvo nakon objave prijetnji, šta je uradio MUP - Uputio sam im pitanja u vezi sa tim i, naravno, nisam dobio nikakav odgovor.

 

7.

Juče sam se zapitao da li je Arogancija Kidnapera Institucija još uvijek iznad života onih koji na bilo koji način nisu na liniji Režima i njegovog Mafijaškog krila; Da li je Arogancija Kidnapera Institucija i iznad smrti, iznad jezivog načina na koji je umorena Novakovićeva?!

 

Odgovor je - Naravno da jeste; Znao sam ga i juče prije upućivanja dopisa MUP-u i Tužilaštvu, ali vrijedilo je provjeriti.

 

I još jednom tako potvrditi da te institucije štite one koji Uništavaju Živote kako bi se dokopali tuđeg i na tome zaradili milione.

 

8.

Da su Tužilaštvo i Policija bilo šta preduzeli po pitanju prijetnji Novakovićevoj, saznali bi, na primjer, ko joj je pisao ostavku, bez njene volje, i kako je to ona odbila; Saznali bi i na koje je slučajeve Novakovićeva ukazala, zbog čega joj je prijećeno i našli bi ko to pokušava da otme tu zemlju.

 

Bilo da je riječ o onoj kod Poljoprivredne škole ili u Grčkoj ulici ili…

 

9.

Iluzorno je i pomisliti da bi Tužilaštvo i Policija bilo šta preduzeli, jer su Lica koja stoje iza otimačine Gospodari ovog Grada!

 

Za njih rade RUGIP, Pravobranilaštvo, Tužilaštvo, Policija, Sudovi…, a ne za građane.

 

10.

Da li će se nešto promijeniti uskoro? 

 

Vrlo teško; Dovoljno je pročitati/čuti izjave Gradonačelnika o ugrožavanju bezbjednosti, kako njegove tako i najbližih mu saradnika i uvidjeti da nema nikakve reakcije institucija na njih.

 

11.

Sjeća li se još iko da je Ćana Babić, visoka funkcionerka RUGIP-a, pretučena prije tačno mjesec dana? I niko nije uhvaćen. 

 

Pojedinačan slučaj, a ne pojava, prokomentarisao bi Čađo.

 

12.

I uništenje života Novakovićeve za Režim je, njegov Nasilni dio koji je prevladao,  “pojedinačan slučaj, a ne pojava”.

 

I prijetnje Gradonačelniku su “pojedinačan slučaj, a ne pojava”.

 

Zato što niko od nadležnih ne smije ništa Zemljišnoj/Građevinskoj mafiji. Sada i Naftnoj, koja, takođe, prijeti.

 

13.

Naveo sam samo neke od brojnih primjera za koje je javnost saznala, svjedočila im, ali institucije nisu ništa preduzele, jer ni ne postoje. 

 

U rukama su jednog Čovjeka. Dodika.

 

14.

Mnogo, mnogo više je slučajeva za koje se nije saznalo, koji su zataškani, o kojima se samo šuška po kuloarima; Pucnjave biznismena jednih na druge; Pucnjave i prebijanja čiji su autori bliski Vrhu, Ranjavanja o kojima se ćuti, Obračuni bejzbol palicama, Izbacivanje iz automobila u pokretu, gepekovanje…

 

15.

Ko je sve te slučajeve zataškao? “Institucije”!

 

16.

Da li ikoga čude pozivi na obezglavljivanje i spaljivanje Dr Snežane Stojanović?

 

Zašto bi, pa to je pojedinačan slučaj!

//////////////////////
////////////////////////

'SLOBODNA BOSNA' JE ISTRAŽILA: Zašto ministar Mektić osporava telefonsku sjednicu Vijeća ministara BiH?

JE ISTRAŽILA: Zašto ministar Mektić osporava telefonsku sjednicu ...

/////////////////////

TAKO JE GOVORIO TODORIĆ: 'Mislim da nemamo velike dugove. Bolje je pitanje koliko imamo imovine.

TAKO JE TODORIĆ GOVORIO PRIJE SAMO DVIJE GODINE 'Mislim ...

///////////////////////////

/////////////////////////

//////////////////

IZETBEGOVIĆ NA PROSLAVI 23. GODIŠNJICE 7.KORPUSA ARMIJE BIH: 'Krajišnici su časni ratnici viteškog duha'!

IZETBEGOVIĆ NA PROSLAVI 23. GODIŠNJICE 7.KORPUSA ARMIJE ...

//////////////////////////
/////////////////////////////////////


////////////////////////

Dina Nayeri – Nezahvalni izbjeglica?

Prije nekoliko sedmica pobrisala sam prašinu s fotografije na svome starom iranskom pasošu, nenasmijane osmogodišnje verzije mene – zapanjena, ljuta, u uskom sivom hidžabu piljim negdje iznad fotoaparata. Nije to [...
Jedinstvena Bosna i Hercegovina
<< 04/2017 >>
nedponutosricetpetsub
01
02030405060708
09101112131415
16171819202122
23242526272829
30

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
47550158

Powered by Blogger.ba