Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

01.03.2017.

DAN PREDA UPOZORIO: BLOKADE INSTITUCIJA U BiH JE NEPRIHVATLjIVA

DAN PREDA UPOZORIO: Blokada institucija u BiH je neprihvatljiva

"Razumijem moralni imperativ traganja za istinom i zadovoljenja pravde za žrtve. Kao što sam govorio i ranije, samo poznavanjem istine i njenim prihvatanjem može se prevazići teško naslijeđe prošlosti i izgraditi se čvrsta osnova za pomirenje", kazao je Cristian Dan Preda.



DAN PREDA UPOZORIO: Blokada institucija u BiH je neprihvatljiva

Mehanizmi za rješavanje međunarodnih sporova imaju za cilj miroljubivo rješenje sukoba između država. Duboko sam rastužen što je pitanje revizije presude Međunarodnog suda pravde od 26. februara 2007. godine dovelo do sporenja i podjela unutar Bosne i Hercegovine u slučaju prevencije i kažnjavanja zločina genocida (Bosna i Hercegovina protiv Srbije), izjavio je stalni izvještač Evropskog parlamenta za BiH Cristian Dan Preda, nakon susreta s visokim predstavnikom međunarodne zajednice za BiH Valentinom Inzkom u Bruxellesu. 

 - S jedne strane razumijem moralni imperativ traganja za istinom i zadovoljenja pravde za žrtve. Kao što sam govorio i ranije, samo poznavanjem istine i njenim prihvatanjem može se prevazići teško naslijeđe prošlosti i izgraditi se čvrsta osnova za pomirenje. S druge strane, međutim, čak i u tako bitnim moralnim i pravnim pitanjima, poput svega u političkom životu BiH, potraga za kompromisom unutar institucija treba biti pravilo. I to znači, za sve strane, da trebaju saslušati i istinski razumjeti pozicije drugih. Ideal međunarodne pravde ne treba se žrtvovati radi političkih ciljeva. Ukoliko trenutna situacija dovede do potpune blokade rada institucija i kočenja u prihvatanju reformi neophodnih za poboljšanje života građana, to bi bilo potpuno neprihvatljivo. Obzirom da to ne bi završilo zadovoljenem pravde ni pomakom ka napretku, niko to ne želi, niti u Bruxellesu, niti u zemlji - izjavio je Dan Preda. 
 
 - I konačno, kao što sam izjavio tokom posljednje posjete BiH, mislim da je, obzirom na činjenicu da su trojica članova Predsjedništva BiH iz stranaka bliskih Evropskoj narodnoj stranci, dobra ideja pokušati koordinirati pozicije i pronaći kompromis, također unutar naše šire političke porodice, izjavio je Cristian Dan Preda, stalni izvještač Evropskog parlamenta za Bosnu i Hercegovinu.


//////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////

TRADICIONALNA PROSLAVA PORAZA: U Srbiji se 9. januar slavi 28. februara!

Sinoć, 28. februara, u Beogradu je organiziran svečani prijem povodom 9. januara, Dana Republike Srpske, što je trebala biti simbolička negacija Dana nezavisnosti BiH.



TRADICIONALNA PROSLAVA PORAZA: U Srbiji se 9. januar slavi 28. februara! - 2

Povodom 9. januara - Dana Republike Srpske, u Beogradu, u sjedištu Predstavništva manjeg eniteta, organiziran je svečani prijem i ništa u toj vijesti ne bi bilo neobično a ni značajno da prijem nije organiziran sinoć, 28. februara! Datum je naravno pomno izabran, kako bi se simbolički naglasilo suštinsko negiranje nezavisnosti BiH, što i jeste bio glavni cilj krvavog pohoda srpske armade na BiH u proljeće 1992. godine. Beograd se protivio nezavisnosti BiH i, suprotno volji velike većine građana BiH, bio je odlučan u namjeri da nezavisnost BiH spriječi vojnom silom, kako bi se na razvalinama većeg dijela ex Jugoslavije formirala Velika Srbija, nacionalna država srpskog naroda („svi Srbi u jednoj državi“) koja se tada promovirala pod lažnim nazivom -treća Jugoslavija.

 

Na sinoćnjem prijemu u Beogradu centralna politička figura bio je aktuelni ministra vanjskih poslova Srbije Ivica Dačić, živi svjedok i važan akter događaja od prije 25 godina kada je potpaljen ratni požar i u BiH, nakon što je to prethodno učinjeno i u susjednoj Hrvatskoj.

 

Još u januaru 1992., današnji ministar vanjskih poslova Srbije Ivica Dačić napisao je novinski članak u kojem definira politiku kao “nastavak rata mirnim putem” i sanjari kako bi se od teritorija Srbije i Crne Gore te znatnih terotorija Hrvatske i BiH, mogla stvoriti “treća Jugoslavija”.

 

Dačić je u to vrijeme bio portparol Socijalističke partije Srbije i najbliži suradnik tadašnjeg neprikosnovenog vladara Srbije i Srne Gore Slobodana Miloševića, a vlastita nacionalna promišljanja, koja su nesumnjivo usuglašena s Miloševićem, objavio je u časopisu Epoha (broj 12, 7. januar 1992.), čiji se primjerak čuva i u registru dokaza Haškog tribunala. Haško tužilaštvo je, naime, upravo časopis Epoha koristilo za izvođenje dokaza na suđenju Slobodanu Miloševiću jer je Epoha bila stranački časopis Miloševićeve partije SPS, stranke u kojoj je Dačić od 1992. do 2000. bio glasnogovornik, a od 2006.  njen predsjednik.

 

“Proces izgradnje nove Jugoslavije, po treći put, svakako će ovisiti od volje naroda, građana i republika, koje u nju žele ući”, piše Dačić u tom članku, objavljenom u formi izvještaja sa skupa pod nazivom “Konvencija o novoj Jugoslaviji”.

 

Zanimljivo je vidjeti šta sve Dačić u sljedećoj rečenici definira kao “republike”: “Dosad su se za ostanak u toj novoj saveznoj državi izjasnili, na ovaj ili onaj način, republike Srbije i Crna Gora, Republika Srpska Krajina i Srpska Republika BiH (u kojoj se nalaze Autonomna regija Krajina, SAO Sjeverna Bosna, SAO Semberija, SAO Romanija i SAO Istočna Hercegovina). Ukupno 12 miliona građana”. Dačić u članku ne pojašnjava ko to, osim Miloševića i njegovih simpatizera poput samog Dačića, igdje drugdje u svijetu priznaje te navodne republike.

 

Ali zato, u dijelu članka koji zvuči kao da se radi o mokrim snovima malog Slobe, Dačić iznosi plan po kojem misli da bi sve te samoproglašene republike mogle steći međunarodno priznanje.

“Sve sporne teritorije treba staviti pod protektorat UN-a i plavih šljemova. Time bi se osigurala možda i bolja zaštita srpskog naroda od agresije hrvatske vojske, ali bi se istovremeno stvorila mogućnost za izjašnjavanje stanovništva o svojoj budućoj državi (kroz 5 ili više godina). Svjetska iskustva govore da je u 90 posto slučajeva teritorijama koje su bile pod zaštitom UN-a priznato u bližoj ili daljoj budućnosti pravo na nezavisnost”, piše Dačić u svom članku u Epohi, koju je, inače, i uređivao.

 

Povijest je krenula ponešto drukčijim smjerom i područja koja su Srbi okupirali u Hrvatskoj i BiH nisu nakon UN-ova mandata postala nezavisne države, ali zato Kosovo jest: nakon što je Milošević izgubio rat u Hrvatskoj, bio prisiljen na mir u BiH, a međunarodna zajednica bombardiranjem Srbije spriječila njegov novi pohod i etničko čišćenje na Kosovu, ta nekadašnja srpska pokrajina stavljena je pod zaštitu UNMIK-a i potom proglasila nezavisnost, koju danas priznaje većina članica UN-a (ne i Srbija, ne i Dačić, iako je 1992. očito imao simpatije prema samom principu po kojem teritorij pod UN-ovom zaštitom postaje nezavisna država).

 

Na suđenju Miloševiću, haško tužilaštvo dokazivalo je da de facto nije bilo razlike između koncepta Velike Srbije, koji je otvoreno i javno pod tim nazivom promovirao Vojislav Šešelj, i koncepta “svi Srbi u jednoj državi”, koji je zagovarao Milošević, i njegov glasnogovornik Dačić, trudeći se da javno ne govore kako im je cilj stvaranje Velike Srbije već nove Jugoslavije sa svim Srbima u toj državi. Tužilaštvo je dokazivalo da se u oba primjera radi o istoj doktrini velikosrpskog nacionalizma.

 

U osnovi srpskog vojnog pohoda na Hrvatsku a kansije i BiH, stajala je ista ideja: da se dijelovi okupirane teritorije (u Hrvatskoj oko 30 posto teritorije, a u BiH čak 70 posto) etnički očiste, da se uklone tragovi postojanja nesrpskog stanovništa, da se na liniji razgraničenja dovedu međunarodne trupe i da se u posljednjoj fazi, nakon pet godina, kako je predviđao Dačić, osigura međunarodno priznanje nove tvorevine - treće Jugoslavije odnosno Velike Srbije.

 

No, događaji su krenuli drugim tokom i rezultirali ishodom drukčijim od onog kojeg su sanajali Milošević, Dačić, Nikolić, Karadžić....

 

BiH je na preporuku Arbitražne komisiEa međunarodne konferencije o Jugoslaviji, organizirala referendum 29. februara i 1. marta, 1992. godine s pitanjem koje je glasilo:

 

„Jeste li za suverenu i nezavisnu Bosnu i Hercegovinu, državu ravnopravnih građana, naroda BiH - Muslimana, Srba, Hrvata i pripadnika drugih naroda koji u njoj žive?“

 

Izjasnilo se 2.073.568, odnosno 63,6 posto birača. Od izašlih na referendum njih 99,7 posto je glasalo „za“, a „protiv“ je bilo 0,3 posto.

 

Na osnovu rezultata referenduma Evropska zajednica je 6. aprila 1992. priznala BiH kao nezavisnu državu, a dan kasnije to su učinile i Sjedinjene Američke Države.

 

Bosna i Hercegovina je 22. maja 1992. godine postala članica Ujedinjenih naroda.

 

Miloševićeva partija SPS, jednako kao i Karadžićev SDS, zagovarali su bojkot referenduma. Kao odgovor na referendum, srpske paravojne formacije postavljaju barikade u Sarajevu i drugim gradovima, što je bio uvod u rat u BiH.

 

Ukaz o proglašenju zakona kojim se 1. mart proglašava Danom nezavisnosti Bosne i Hercegovine potpisao je tadašnji predsjednik Predsjedništva Republike BiH Alija Izetbegović 6. marta 1995. godine, neposredno prije okončanja rata i tačno tri godine nakon što je Republička izborna komisija potvrdila rezultate referenduma o određivanju statusa Bosne i Hercegovine.

Jedinstvena Bosna i Hercegovina

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
48925608

Powered by Blogger.ba