Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

21.08.2014.

PENZIONERI U LIMBU: KASNE ISPLATE, NAJAVLjENA SMANjENjA

Penzioneri u limbu: Kasne isplate, najavljena smanjenja


21.08.2014.

Ilustrativna fotografija
Ilustrativna fotografija
*********************************

Penzioneri iz Federacije ultimativno su zatražili od Vlade FBiH povećanje penzija za pet posto, barem onih najnižih. Kap je prelila čašu kada im je u posljednja tri mjeseca isplata penzija pomjerena za sedam do deset dana, a u Fondu PIO i resornom ministarstvu jednostavno rekli - novca nema dovoljno, priliv je slabiji i kako se budu uplaćivali doprinosi tako će biti isplaćivane i penzije. U RS-u posljednje poplave su rezultirale smanjenjem zaposlenih, te je sindikat izašao sa podatkom da je 10.000 penzionera više nego zaposlenih, što će u konačnici značiti smanjenje penzija.

Više od 60 posto penzionera prima najnižu penziju, koja u Federaciji iznosi 160 eura, a u RS 120 eura, dok je samo za hranu potrebno mjesečno izdvojiti više od 200 eura. Od oko 635.000 penzionera u BiH, više od 400.000 živi ispod minimuma dostojanstva:

Većini penzionera penzija nije dovoljna ni za hranu. Mnogi sebi ne mogu priuštiti ni neophodne lijekove, napominje Vesna Grgić, zamjenica predsjednika Skupštine udruženja penzionera FBiH:

„Umiru ljudi, nemaju od čega da žive. Zar može da živi od 326 maraka ako će platiti režije? A znate kakvi smo mi penzioneri savjesni - najprije ćemo platiti režije, a pa šta ostane. Sad su došla vremena da oni to više ne mogu. Sigurno uzdražavaju jednog ili više članova obitelji. Dakle, šta dalje?“

Posljednje poplave u BiH nakon kojih je više od 5.000 ljudi ostalo bez posla znatno su uticale i na uplatu doprinosa u penzione fondove. U Federaciji već nekoliko mjeseci isplata penzija kasni od sedam do deset dana. Nedavno su penzioneri iz okoline Tuzle blokirali magistralnu saobraćajnicu tražeći da im se isplati penzija.

„Nema penzije, nemamo šta jesti, nemamo šta piti. Djeca nemaju šta jesti. I kako da živim? Eto svi smo ovako išli pa nema, nego haj’te kući i gotovo. A mi nismo htjeli ići kući, mi smo blokirali put“, kaže penzionerka Fatima Avdić.

Ranka MišićRanka Mišić

U RS kašnjenja su bila u protekla dva mjeseca, no u Penzionom fondu kažu kako se stanje stabilizuje. Ipak, manji broj zaposlenih dovodi u pitanje isplatu penzija u narednim mjesecima, kaže predsjednica Sindikata RS Ranka Mišić:

„Oko 10.000 je više onih koji primaju penziju od onih koji uplaćuju. I to je suštinski problem koji nije od jučer. Prikupljanje doprinosa i broj uplatilaca su ključni problemi u RS-u jer odražavaju kolika je stopa zaposlenosti i koliko uopšte funkcioniše sistem, odnosno koliko oni koji zapošljavaju radnike redovno uplaćuju doprinose i koliko uopšte obračunavaju platu onako kako je treba obračunavati u skladu sa propisima.“    

Tihomir Joksimović iz Penzionog fonda RS kaže kako je prema njihovoj evidenciji malo veći broj zaposlenih u odnosu na penzionere, no to je neznatno:

„1,13 osiguranika naprema 1 penzioner - to je, ono kako mi stručno kažemo, stopa zavisnosti.“

Ekonomista Zoran Pavlović kaže da je od ovih podataka alarmantnija činjenica da vlasti u BiH uopšte ne reaguju na žalbe penzionera, niti imaju programe za nova zapošljavanja: 

„Situacija koja svakim danom pokazuje sve veće i veće probleme u punjenju fondova zdravstva i penzionog fonda pokazuje da praktično nikakve ekonomske mjere koje bi trebalo da donose, sprovode i realizuju organi vlasti nisu ni pokrenute, a kamoli realizovane. Ja mislim da ova vlada nije ni sposobna ni svjesna da konstatuje situaciju, a kamoli nešto da uradi. Insistiranje na kapitalnim infrastrukturnim projektima je potpuno pogrešan pristup koji neće stvoriti nova radna mjesta, osim što će najveći dio novaca završiti u džepovima tajkuna, a rezultat će biti autoputevi po kojima neće biti automobila jer građani neće imati novaca da se voze. Što se tiče investicija u proizvodnji struje, odnosno elektrosistem, to uglavnom rade strane kompanije, koje na osnovu toga ostvaruju i profit.“

Skupština Udruženja penzionera Federacije zatražila je od Vlade FBiH uoči izbora da se penzionerima barem sa najnižim primanjima penzija poveća za pet posto. To su, kažu, vlasti obećale još prošle godine. Vesna Grgić, zamjenica predsjednika Skupštine udruženja penzionera FBiH, kaže da su im u pet godina i uz porast troškova od 100 posto penzije povećane jednom - za pet posto:

„Vi ste nekad mogli otići na pijacu i kupiti nešto za nekih deset maraka. Šta možete danas? Ne možete ništa. A još će biti gore kad dođe jesen, kad pogledate šta su ove poplave napravili štete.“ 

Penzioneri navode i da državne firme samo u Federaciji za doprinose duguju 190 miliona eura i traže od Vlade FBiH da nađu način za naplatu ovih dugovanja. No iz Vlade stigao je odgovor da nije realno očekivati povećanje jer novca nema, a navode da je ove godine penzija već povećana za pet posto. To je za penzionere sa najnižom penzijom iznosilo šest eura više, ili pet kilograma brašna. No vlast misli da je to dovoljno. Grgić kaže da ne treba zaboraviti da su penzioneri najbrojniji glasači:

„I da bi kad bi samo ta mašina krenula i glasala, sve bi se moglo promijeniti.“


//////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////

Video Sedmi dan SFF: "Dobrodošli u Sarajevo", "Azemina", Fondacija Katrin Cartlidge

Film "Dobrodošli u Sarajevo" Michaela Winterbottoma je potresno ispitivanje rata u Bosni i Hercegovini sredinom 90-ih godina i uloge novinara u medijskom pokrivanju ovog sukoba Dalje/More

Ilustrativna fotografija

Audio Penzioneri u limbu: Kasne isplate, najavljena smanjenja

U posljednja tri mjeseca isplata penzija u FBiH je pomjerena za sedam do deset dana, a u Fondu PIO i resornom ministarstvu jednostavno su rekli - novca nema dovoljno. U RS-u posljednje poplave su rezultirale smanjenjem zaposlenih, te je sindikat izašao sa podatkom da je 10.000 penzionera više nego zaposlenih, što će u konačnici značiti smanjenje penzija Dalje/More

Fotogalerija Obilježena godišnjica zločina na Korićanskim stijenama

Sulejman Garibović jedan je od preživjelih logoraša iz Prijedora koji je samo zahvaljujući sreći izbjegao streljački vod na Korićanskim stijenama. Kako kaže, i taj dan je vrijeme bilo kišovito i maglovito poput današnjeg Dalje/More

Ilustrativna fotografija

Suđenje Goranu Zupcu: Malo vodi istrage, malo sjedi na optuženičkoj klupi

Zubac, kao osoba koja rukovodi najvećim istragama u zemlji, je po zakonu trebao biti suspendovan, ali za to nije bilo dovoljno ruku. Tako će na smjenu direktorsku fotelju mijenjati sa optuženičkom klupom Dalje/More

Riblja čorba za Guinessa

Multimedija Prnjavorska riblja čorba za Ginisa

Prnjavorčani su sa 3.804 kilograma napravljene riblje čorbe oborili dosadašnji Ginisov rekord u ovoj kategoriji, koji je držala američka savezna država Masačusec (Massachusetts) sa 3.020 kilograma Dalje/More

Fotogalerija Političke igre sprečavaju formiranje Fonda za poplavljene

Iako su od majske poplave prošla tri mjeseca, u Federaciji BiH još nije počeo da funkcioniše Fond za podršku nastradalim područjima od prirodne nepogode. Građani i lokalne zajednice su uglavnom prepušteni sami sebi zbog političkih igara koje prate formiranje ovog Fonda
Dalje/More

Multimedija "Nevjeste", "Pjesma moje majke", Winterbottom i Diao

U srijedu je počeo program "Posvećeno" tokom kojeg će britanski režiser Michael Winterbottom predstaviti svoja ostvarenja, a potom i razgovarati sa publikom o istim
Dalje/More

Srbija i BiH primer regionalne saradnje

Zajedno smo jači, poručili su BiH i šef diplomatije Srbije Zlatko Lagundžija i Ivica Dačić, posle susreta u Beogradu. Bilo je reči i o načinu suzbijanja odlaska državljana Srbije i BiH na krizna ratišta u svetu
Dalje/More

Dvije decenije bez struje: Multietničnost u mraku

U sela u okolini Goražda povratak izbjeglica je odmah nakon rata dobro krenuo. Danas im nije žao što su se vratili, ali im je krivo što su prevareni jer 19 godina nakon rata nemaju struju. Mještani tvrde da je razlog što vlasti ne vole multietničke sredine
Dalje/More

Multimedija "Tri prozora i vješanje", "Zimski san", Hazanavicius i Leo

Film "Tri prozora i vješanje" prati život mještana sela na Kosovu čija je svakodnevnica poljuljana onog trenutka kada jedna od žena odluči progovoriti da su nju i još tri mještanke silovali srpski vojnici
Dalje/More

Video Talents Sarajevo, mjesto gdje se sreću mladi filmski profesionalci

U sklopu Sarajevo Film Festivala već osmu godinu zaredom održava se i Sarajevo Talent Campus, koji je ove godine promijenio ime u Talents Sarajevo
Dalje/More

Obnavlja se „radno mjesto“ Alekse Šantića

U Mostaru se privodi kraju obnova u ratu teško oštećene zgrade, Mostarcima poznatije kao Stara Četvrta osnovna škola, u kojoj će ubrzo biti smješten Općinski sud
Dalje/More

Novi pravilnik, nova poniženja prosvjetara

U ponedjeljak su u Tuzli prosvjedovali profesori nezadovoljni pravilnikom prema kojem su kriteriji za prijem nastavnika socijalni, a kvalitet obrazovanja je u potpuno drugom planu
Dalje/More

Video "Macondo" i Dan ljudskih prava

Filmska smotra nastavlja se predstavljanjem više od 30 naslova. Istovremeno, tu si i specijalne projekcije budući da Sarajevo Film Festivala obilježava Dan ljudskih prava
Dalje/More

Sarajevo Film Festival u čast Bore Todorovića

Četvrtog dana 20. Sarajevo Film Festivala u Narodnom pozorištu će biti upriličena in memoriam projekcija slavnog filma „Maratonci trče počasni krug“, u čast nedavno preminulog glumca Bore Todorovića.
Dalje/More

SFF doprinio slobodi govora

U Sarajevu je ovih dana praznik filma. Jubilarni 20. Sarajevo Film Festival ponovo je doveo u glavni grad Bosne i Hercegovine velika imena iz svijeta filma. O brojnim sadržajima ovogodišnje smotre u intervjuu za RSE govori direktor Mirsad Purivatra
Dalje/More

Video Treći dan SFF: "Jednaki", "Zemlja oluja" i filmski fond

Sarajevo Film Festival u nedjelju je priredio projekcije više od 30 filmova. Pored mađarskih filmova "Zemlja oluja" i "Bijeli bog", publika je gledala omnibus iz Srbije "Jednaki". Najavljen je i novi fond za pomoć filmadžijama
Dalje/More

Karijera mi ne zavisi od crvenih tepiha

Jedna od najuspješnijih glumica sa prostora bivše Jugoslavije govori za RSE o angažmanu u filmu "Cure - Život druge" i ostvarenjima koja su obiježila njenu karijeru.
Dalje/More

Video Političke elite će naći način da opet prevare ljude

Jedan od najznačajnijih pisaca, koscenarista filma "Otok ljubavi" u intervjuu za RSE otkriva šta su poruke filma, kakvi su muško-ženski odnosi na Balkanu, te da li etničke podjele "piju vode" dok sela nestaju u blatu
Dalje/More

Audio Drugi dan SFF: Projekcije "Otok ljubavi", "Cure - Život druge", "Mr. Turner"

U subotu SFF donio je projekcije 24 ostvarenja i brojne filmske susrete. Prvi dugometražni igrani film koji će se boriti za Srce Sarajeva je "Cure - Život druge" švicarske redateljice bosanskih korijena Andree Štake
Dalje/More

Ko drži Zemaljski muzej kao taoca?

Niti jedan konkretan korak nije napravljen za rješavanje statusa Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine od kada su istražitelji Tužilaštva BiH ušli u prostorije Muzeja. Radnici i dalje rade i brinu o eksponatima, bez plate. Ministarstvo kulture i sporta FBiH traži pomoć pravosudnih tijela
Dalje/More

Šarčević: Vjerski službenici žele političku moć

Profesor na Franjevačkoj teologiji u Sarajevu, fra Ivan Šarčević, u intervjuu za RSE otvoreno govori o predizbornoj kampanji koja se nerijetko vodi iz iz vjerskih institucija
Dalje/More

Skokovi proslavili Kraljevski grad

Zahvaljujući međunarodnom natjecanju u skokovima s Plivinog vodopada za Jajce, njegove kulturno povijesne i prirodne znamenitosti doznalo se u cijelom svijetu.
Dalje/More

Kurspahić: Tamo gdje prestaju snovi

O svjetskom prvenstvu – još jednom: Novozelandski sudija je, samo jednim previdom, prekinuo dječački fudbalski san. Tragično je što u ovom dobu tehnoloških čuda uopšte ne mora biti tako i odluke o tome ko će pobijediti ne moraju zavisiti od sudijske dobre ili loše volje ili ljudske greške
Dalje/More

Multimedija Počeo jubilarni 20. Sarajevo Film Festival

Festival je otvoren projekcijama filmova "Mostovi Sarajeva", "Pasja ljubav" i "O konjima i ljudima". Pored toga što će prikazati skoro 250 filmova iz 60 zemalja, tu su radionice za mlade filmske autore i susreti profesionalnih filmadžija, te brojni popratni kulturni sadržaji
Dalje/More

Jesen se primiče, a vlastima se ne žuri

U Federaciji BiH su tek nakon tri mjeseca od majskih poplava određeni kriteriji za podjelu pomoći, a sad se ponovo čeka, ovaj put imenovanje direktora Fonda za pomoć. U boljoj situaciji nisu ni građani RS
Dalje/More

Odbijen Karadžićev zahtjev za ponovnim suđenjem

Raspravno vijeće Haškog suda za bivšu Jugoslaviju odbacilo je drugi po redu zahtjev optuženog Radovana Karadžića za ponavljanjem suđenja - zbog navodnog kršenja pravila o objavljivanju dokaza od strane haškog tužiteljstva
Dalje/More

Kriza, socijalna nesigurnost i migracija uzrok pada nataliteta

Bosna i Hercegovina je od 1996. godine suočena je sa konstantnim padom nataliteta. Posljednjih nekoliko godina broj umrlih u zemlji premašio je broj rođenih
Dalje/More

BiH od uvoznika postala izvoznik terorista

Emrah Fojnica tek je posljednji na listi državljana BiH koji su poginuli na stranim ratištima, boreći se na strani ekstremističkih grupacija. On, kao i mnogi njemu slični, nije bilo kakav ratnik, obezglavljeni fanatik, zaveden i neupućen
Dalje/More

Nepostojeći Romi: Život bez rodnog lista

Prema procjenama domaćih i međunarodnih organizacija, u BiH živi više od 4.000 djece romske nacionalne manjine koja nikada nisu upisana u matične knjige rođenih. Kako nemaju imena i prezimena nemaju ni prava na zdravstveno osiguranje, obrazovanje i drugo
Dalje/More
Više tekstova

/////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////

21.08.2014.

KRST NA ZLATIŠTU

Gojko Berić : Krst na Zlatištu


  21.08.2014

Gojkob1

***************

Milorad Dodik je aktivirao još jedno zvono za potrebe svoje predizborne kampanje. Vijest koja o tome govori na posredan način stigla je iz Trebinja, gdje je prošle subote Predsjedništvo Saveza logoraša RS-a donijelo odluku da uskoro počne izgradnja spomen-kompleksa na Zlatištu iznad Sarajeva, u znak sjećanja na 6.600 “ubijenih sarajevskih Srba”.

Piše : Gojko Berić (Oslobođenje)

U prvoj fazi bi bio postavljen veliki krst sa imenima pomenutih “stradalnika u odbrambeno-otadžbinskom ratu”, a u drugoj je predviđena izgradnja spomen-crkve. Vlada RS-a je podržala ovaj projekt. Uslijedila je reakcija sarajevskih medija, koji su obezvrijedili trebinjsku odluku srpskih logoraša, navodeći da je visoki predstavnik Valentin Inzko svojevremeno osporio izgradnju spomen-obilježja na toj lokaciji, shvativši da će ono predstavljati još jedan izvor permanentne etničke i vjerske mržnje. Pravoslavna crkva u Potočarima izgrađena je nadomak bošnjačkih kuća i “s pogledom” na polje bijelih nišana, birokratski nazvano Memorijalni centar. Nije tu podignuta zato što se Srbi samo na tom mjestu mogu moliti Bogu, a ne znam da li se uopšte iskreno i mole, već da bi iritirala srebreničke Bošnjake. Ona je tu da ih podsjeća na užasnu činjenicu – da su zlikovci koji su počinili genocid u Srebrenici mahom bili pripadnici pravoslavne vjere. A ta crkva je pravoslavna crkva. Naravno, nije to ni ispravan ni dobar rezon, ali oni koji namjerno provociraju emocije preživjelih Srebreničanki, od kojih su mnoge ostale bez ijedne muške glave, ne mogu računati na njihovo racionalno rezonovanje.

Kako je javila Srna, doživotni predsjednik Saveza logoraša RS-a Branislav Dukić rekao je u Trebinju da niko nema pravo da zabrani da onih 6.600 imena budu upisana kao imena ljudi koji su stradali u Sarajevu. Očito je da je Dukić pod istu kapu stavio i četnike koji su izginuli kidišući na napaćeno Sarajevo i sarajevske Srbe koje su četnici pobili granatama i snajperima tokom troipogodišnje opsade glavnog grada, a onda ih sve zajedno proglasio “stradalnicima odbrambeno-otadžbinskog rata”?! Velikodušan je to gest prema ratnim zločincima Radovanu Karadžiću i generalu Ratku Mladiću, gest kojim ih Dukić abolira od svake krivice kako za smrt sarajevskih Bošnjaka i Hrvata, tako i za smrt sarajevskih Srba koje su pobili.

Zašto je trebevićki toponim Zlatište tako provokativno mjesto u ovoj priči? Svako ko je preživio paklenu opsadu Sarajeva zna da je s tog mjesta svakodnevno sijana smrt po gradu. Sa Zlatišta su divljački i podmuklo ubijani ljudi, žene i djeca, bez obzira na to kojoj su vjeri i naciji pripadali. Istina, nikad se neće saznati koliki je u četničkom knjigovodstvu smrti udio ubica sa Zlatišta, ali je sigurno da nije mali. U proteklom ratu su, po prirodi stvari, ginuli i Srbi. I oni imaju pravo na spomenike svojim poginulim civilima i ratnicima. Krst sam po sebi nikom normalnom ne bi trebalo da smeta, ali spomen-krst na rečenoj lokaciji ne predstavlja izraz takvog pijeteta. Naprotiv, on i po svojim dimenzijama i po želji njegovih naručilaca da noću bude osvijetljen reflektorima, djeluje provokativno, iznevjerava svoju religijsku simboliku i doima se kao crkveno pokriće za srpske ratne zločine. Njegovu poruku Sarajlije mogu čitati samo na jedan način: Sa ovog mjesta smo vas ubijali! Uostalom, isti taj Branislav Dukić je prije nekoliko godina, kad je javnost prvi put čula za ideju o podizanju spomen-krsta na Zlatištu, vjerovatno i ne htijući, rekao o čemu se tu radi: “Ni Hrvati nisu napravili onaj križ na brdu kod Mostara zbog vjere, nego da prkose Bošnjacima s kojima su tamo ratovali.”

Ogromni betonski križ na Humu iznad Mostara, najveći na Balkanu, podignut je na mjestu odakle je HVO granatirao sirotinjske bošnjačke mahale s obje strane Neretve. Mostarski biskup Ratko Perić, osvjedočeni kleronacionalista, proglasio je križ na Humu simbolom grada Mostara i simbolom predziđa katoličanstva, iako ni jedno ni drugo nije tačno. Tačno je jedino da u Mostaru već godinama, kako je uočio jedan strani reporter, traje hladni rat između križa i polumjeseca, između crkvenih zvona i džamijskih ezana jačine 300 decibela. Viktimizacija Srba, Hrvata i Bošnjaka, koju provode njihove vjerske institucije, političke elite i mediji, poprima mazohistička obilježja, pri čemu je zloupotreba religije prešla svaku mjeru. Široka je to i složena tema, ali je za potrebe ove kolumne dovoljno reći da vjerske institucije, bez izuzetka, ne zaslužuju pozitivnu ocjenu. Njihov ekumenizam nije iskren, konfuzan je i često kontroverzan, jer je teško pomiriti optužbe za ratne zločine i pozive na praštanje i pomirenje, teško je pomiriti lament nad sudbinom vlastitog naroda, kao recimo u slučaju kardinala Vinka Puljića, a u isti mah veličati bogatstvo života u različitostima. Vjerski simboli su ušli u masovnu upotrebu i služe svemu i svačemu, a najvažniju ulogu imaju u obilježavanju teritorija, kako bi se “drugom i drugačijem” stavilo do znanja ko je tu gazda.

Vrijedi u ovom kontekstu citirati opažanje poznatog hrvatskog kolumniste Denisa Kuljiša: “Najmoderniji objekti u Bosni i Hercegovini su sakralni objekti, velebni hramovi tri zaraćena boga, okruženi naseljima u kojima dosegneš vrhunac egzistencije kad put ‘posao – kuća – džamija’ prevaljuješ u polovnom pasatu.” Prije pola stoljeća, i kasnije, u BiH su nicali visoki fabrički dimnjaci, kao simboli industrijskog napretka, a danas se dižu u nebo crkveni tornjevi i minareti, križevi i krstovi, što je postalo pitanje dominacije jedne religije nad drugom. Naručioci njihove gradnje kao da vjeruju da će tako biti bliže Bogu. Međutim, sigurno je jedino to da ćemo tako svi biti siromašniji i udaljeniji od mirnog i harmoničnog života na zemlji. Nije teško podići krst na Zlatištu, teško je nezaposlenima osigurati posao i kruh ili sanirati posljedice majskih poplava.


////////////////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////////

Slavoj Žižek o stvarnim vladarima svijeta : TISA pregovori pokazuju da na Zapadu više ne postoji sloboda izbora


21.08. 2014.

ŽIŽEK11

Na drugu godišnjicu Assangeovog zatvaranja u veleposlanstvo Ekvadora u Londonu, 19. juna WikiLeaks je objavio tajni nacrt Sporazuma o trgovini i uslugama (TISA) – Aneksa o financijskim uslugama. Dokument je bio proglašen za službenu tajnu ne samo tijekom pregovora o sporazumu TISA nego i pet godina nakon što je sporazum stupio na snagu.Iako TISA pregovori nisu bili otvoreno cenzurirani, jedva su spomenuti u medijima – što je marginalizacija i tajnovitost koja stoji u oštroj suprotnosti s povijesnim značajem TISA sporazuma. TISA će praktično poslužiti kao svojevrsni pravni temelj restrukturiranja svjetskog tržišta, obavezujući buduće vlade, tko god dobio izbore i što god rekli sudovi.

Piše : Slavoj Žižek ( In These Times / Peščanik)

On će nametnuti restriktivni okvir javnim uslugama, otežavajući i razvoj novih i očuvanje postojećih. Treba li nas ovaj raskorak između političko-ekonomskog značaja i tajnovitosti zaista iznenaditi? Nije li to žalosna, ali precizna indikacija položaja nas u zapadnim liberalno-demokratskim zemljama prema demokratiji. Prije sto pedeset godina, u Kapitalu, Karl Marx je okarakterizirao tržišnu razmjenu između radnika i kapitalista kao „uistinu pravi raj prirođenih čovjekovih prava. U njoj vladaju jedino Sloboda, Jednakost, Vlasništvo i Bentham.” Za Marxa ironično dodavanje Jeremyja Benthama, filozofa egoističkog utilitarizma, ogoljuje pravo značenje slobode i jednakosti u kapitalističkom društvu. Da citiramo Komunistički manifest: „Pod slobodom se u okviru današnjih buržoaskih odnosa proizvodnje razumije slobodna trgovina, slobodna kupovina i prodaja.” A pod jednakošću misli se na pravno formalnu jednakost kupca i prodavatelja, čak iako je jedan od njih prisiljen da prodaje svoju radnu snagu pod bilo kakvim uvjetima, kao danas najamni radnici. Danas sloboda predstavlja slobodan protok kapitala, kao i finacsijskih i osobnih podataka (oba protoka garantira TISA). Ali što je s demokracijom?

Glavni krivci za financijski potop 2008. sada se nameću kao stručnjaci koji nas mogu izvesti na bolni put financijskog oporavka, i čiji savjeti stoga trebaju biti važniji od parlamentarne politike. Ili, kao što je rekao bivši talijanski premijer i EU tehnokrat Mario Monti: „Ako vlade dopuste da ih potpuno obavežu odluke njihovih parlamenata, a da ne zaštite vlastitu slobodu djelovanja, raspad Europe će biti mnogo vjerojatniji ishod nego njena dublja integracija.”

Što je, dakle, viša sila čiji će autoritet suspendirati odluke demokratski izabranih narodnih predstavnika? Odgovor je još 1998. dao Hans Tietmeyer, guverner Deutsches Bundesbanke, koji je „permanentni plebiscit globalnih tržišta” smatrao superiornijim od „plebiscita glasačke kutije”. Primijetite retoriku ove sramotne izjave: globalna tržišta su demokratičnija od parlamentarnih izbora, budući da se proces glasanja na njima odvija stalno, umjesto jednom u četiri godine, i globalno, umjesto u okviru nacionalne države. Osnovna ideja: kada se odvoje od više kontrole tržišta (i eksperata), parlamentarno-demokratske odluke su „neodgovorne”.

To je, dakle, naš položaj u demokraciji. Sporazumi TISA su savršen primjer. O ključnim odlukama koje se tiču naše ekonomije pregovara se tajno, i daleko od očiju građana, bez mogućnosti rasprave. I takve odluke zadaju koordinate za nesputanu vladavinu kapitala. Ovo ozbiljno sužava prostor za odluke demokratski izabranih političkih predstavnika, prepuštajući političkom procesu da se bavi prvenstveno stvarima prema kojima je kapital indiferentan, kao što je ishod kulturnih ratova.

Dakle, objavljivanje nacrta TISA sporazuma obilježava novu fazu u WikiLeaksovoj strategiji. Dosad su se njihove aktivnosti fokusirale na rasvjetljavanje toga kako naše živote prate i reguliraju obavještajne agencije države – što je standardni liberalni problem pojedinca ugroženog represivnim državnim aparatima. Sada se pojavljuje nova kontrolna sila – kapital – koja ugrožava našu slobodu na mnogo opakiji način, pervertirajući i sam naš osjećaj slobode.

Budući da naše društvo uzdiže slobodu izbora kao najveću vrijednost, društvena kontrola i dominacija navodno više ne mogu kršiti slobodu subjekta. Tako se nesloboda maskira u svoju suprotnost: kad nam se uskraćuje univerzalna zdravstvena zaštita, kada nam govore da smo sada slobodni da izaberemo svoju zaštitu, kad više ne možemo računati na stalno zaposlenje i primorani smo da svakih par godina tražimo novi najamni posao, kad nam govore da imamo priliku da se ponovo izgradimo i otkrijemo nove neočekivane kreativne potencijale dosad skrivene u našoj ličnosti, kada moramo plaćati za obrazovanje svoje djece, kada nam kažu da smo postali „poduzetnici sebe”, slobodni investirati u vlastiti – i naše djece – razvoj i ispunjenje.

Konstantno bombardirani ovim nametnutim „slobodnim izborima”, primorani donositi odluke za koje najčešće nismo ni dovoljno stručni ni obaviješteni, naša „sloboda izbora” sve više postaje teret koji nam uskraćuje pravu slobodu izbora – izbor (ili prije, odluku) da napustimo tržišnu slobodu i krenemo prema slobodi kolektivnog organiziranja i reguliranja procesa proizvodnje i razmjene. Sve je jasnije da će se čovječanstvo jedino tako moći izboriti s proturječnostima koje prijete i samom našem opstanku (ekologija, biogenetika, „intelektualno vlasništvo”, porast nove klase isključenih iz javnog života).

Možda ovaj paradoks prikazuje u novom svjetlu našu opsjednutost aktuelnim događajima u Ukrajini – događajima koje mediji pomno prate, za razliku od prešutkivanja sporazuma TISA. Ono što nas na zapadu fascinira nije činjenica da su se ljudi u Kijevu podigli vođeni fatamorganom o europskom načinu života, već da su – barem na prvi pogled – jednostavno ustali i pokušali preuzeti vlastitu sudbinu u svoje ruke. Djelovali su kao politički agens koji nameće radikalnu promjenu – nešto što, kako pokazuju TISA pregovori, mi na zapadu više nemamo izbora učiniti.

21.08.2014.

OBILjEŽENA GODIŠNjICA ZLOČINA NA KORIĆANSKIM STIJENAMA

Obilježena godišnjica zločina na Korićanskim stijenama


21.08.2014.



Korićanske stijene: Sjećanje na ubijene

*********************************************

U četvrtak je na Korićanskim stijenama na Vlašiću obiježena dvadeset druga obljetnica od zločina pripadnika policije bosanskih Srba nad 200 prijedorskih Bošnjaka, koji su strijeljani i bačeni sa stijena u ponor dubok oko 300 metara. Rodbina i prijatelji za ubijene Prijedorčane bacili su na mjestu zločina dvije stotina ruža, a počast svirepo ubijenim prvi puta odali su i pripadnici Oružanih snaga Bosne i Hercegovine.

Sulejman Garibović jedan je od preživjelih logoraša iz Prijedora koji je samo zahvaljujući sreći izbjegao streljački vod na Korićanskim stijenama. Kako kaže, i taj dan je vrijeme bilo kišovito i maglovito poput današnjeg. Predlaže da se zajedno obilaze stratišta u Bosni i Hercegovini:

„Mi pozivamo i predstavnika Saveza logoraša Republike Srpske Branislava Dukića i ostale kada obilježavaju neki od zvaničnih logora gdje su Srbi bili zatočeni ili bilo ko drugi da nas pozovu i mi ćemo sa njima zajedno obići takva stratišta.“

Halil Šljivar izgubio je sina Omera i stričevića na Korićanskim stijenama:

„Ne možemo vratiti prošlost. Ja njega ne mogu povratiti, ali bih svim ljudima rekao da okrenemo lice budućnosti. Da nam se više drugoj djeci ovo ne dogodi. Ničijoj. Govorimo o demokartiji - ako je demokratija onda bi u njoj svako trebao da ima pravo na život.“

Ovogodišnji organizator obljetnice stradanja Prijedorčana na Korićanskim stijenama je Savez logoraša Bosne i Hercegovine.

„Ono što je otežavajuće u svemu ovome jeste, nažalost, da porodice ubijenih još uvijek tragaju za posmrtnim ostacima svojih najmilijih“, kaže predsjednik Saveza Jasmin Mešković.

Od 200 ubijenih Prijedorčana,118 je ekshumirano, a 90 identificirano i ukopano. Za ovaj teški zločni na dugogodišnje kazne zatvora na osnovu pravomoćnih presuda osuđeno je deset pripadnika srpske vojske

//////////////////////////////////////////////////////

/////////////////////////

Fotogalerija Korićanske stijene: Sjećanje na ubijene

Na Korićanskim stijenama na Vlašiću obilježena je 22 godina od stradanja 200 prijedorskih Bošnjaka koje su pripadnici prijedorske policije pod rukovodstvom bosanskih Srba strijeljali i bacili sa stijena u ponor. FOTO: Srećko Stipović



////////////////////////////////

Uslov formiranja vlasti ukidanje diskriminacije u školama

Do konačnog rješavanja slučaja diskriminacije Bošnjaka i Hrvata u osnovnom obrazovanju, pozivamo roditelje iz Vrbanjaca da slijede primjer roditelja iz Konjević Polja, te pozovu ...

foča, godišnjica: Pričajmo kako su silovane djevojčice

Prilikom polaganja cvijeća, lokalno stanovništvo, udaljeno nekoliko metara od mjesta na kojem se sve dešavalo, negodovalo je, dobacujući pogrdne riječi. Mnoge od prisutnih žena, kako su kazale, na ovom mjestu ...
////////////////////////////////

Vatreno oružje: Ratni požar u kutiji šibica

Čovječanstvo nikako da shvati najvažnije životne lekcije, a ovo je jedna od njih. Iako jednostavan i kratak, ovaj sedmominutni film će vam uz pomoć šibica i obične staromodne animacije objasniti ..

///////////////////////////////////////////

Sagledati rat okom progonitelja
/////////////////////////////////////
u ime oca i sina

A. Nikolaidis: Kada je život pakao, ebola nije problem

Ako svoj svijet shvatimo kao logor, kao karantin, mnogo od onoga što u nama izaziva nemoćni bijes postaje samo po sebi razumljivo. Jer je samo po sebi razumljivo da je ...

J. Nikolaidis: Don Kihot i Dolćinea u Ulcinju

Budući da je u Servantesovom ”Don Kihotu” Dolćinea bucmasta, gegasta i glupasta, ostaje sumnja da se pisac u ulcinjskoj plemkinji – prevario. U srdžbi rad stečenog tereta, on je, moguće, ...

///////////////////////////////////////////////////////////



////////////////////////////////////////////////////////

Šantić, pjesnik više etičkog nego estetičkog zanosa
21.08.2014.

JEDNO PUTOVANjE KROZ BOSNU

Jedno putovanje kroz Bosnu

Muka, čemer, tri prsta i plakat Radovana Karadžića



Izvor: wikipedia.org

Šta sam vidio dok sam putovao ovim neprocjenjivim vozom. Vidio potoke, rijeke i livade sa svježim nanosima blata, šljunka i drveća. Vidio kako je vodena bujica začešljala visoku travu. Vidio trojicu dječaka pored mosta kojeg je bujica iščupala iz betonskih temelja, kao da je od papira, i okrenula most naopako, pa ga žestoko skršila. Taj prizor ne bi bio potpun da dječaci vozu, tj. nama, nisu pokazivali tri prsta. I voz i mi smo gledali, ćutali. Takav je to prizor bio. Kad su važnija tri prsta od siromaštva, poplava, i sveopšte bijede dok god imamo Republiku Srpsku. Još na skretničarevoj kućici, negdje poslije Doboja, bio zalijepljen neki portret. Kad je voz usporio zbog nagiba, sa kućice nam se smijalo lice Radovana Karadžića. Pa ti pričaj o pomirenju, suživotu i drugim lažnim riječima

Photo: Stock

Šta sam sve ugledao putujući beskrajnim vozom od Sarajeva do Bosanskog Novog, koji se sada zove Novi Grad. Pošto je u manjem bh. entitetu odavno zavladala bolest mijenjanja imena gradova i mjesta, koji previše podsjećaju na činjenicu da je Bosna i Hercegovina zemlja sa originalnim rodnim listom. Ali državotvornost ostavljam po strani zarad nevjerovatnog mazohističkog gušta putovanja federalnim i eresovskim željeznicama.

Neviđena je to čarolija. Putovati smrdljivim vozom u kojem od žeđi možeš umrijeti, jer nema vagon restorana. Jer ima jedino tehnička voda što curi iz one surlice u vječno smrdljivom zahodu. Moraš nagaziti na onu papučicu nekoliko puta dok se voda ne pojavi iz surlice. Ima toalet papira, to je zaista pohvalno. I zahodska šolja nije toliko onečišćena, kako zna biti kad putnike uhvate stomačni jadi. A kako i da te ne uhvate kad je cijena u jednom pravcu do Novog četrdeset i nešto maraka. Mada vožnja u metalnim pravougaonicima, koji su lančano uvezani, i koje, ne bez ponosa, zovemo vozom, ne vrijedi ni deset maraka. Možda najviše vrijede prizori putovanja koje gledaš kako šinjaju pored tvoga lica naslonjenog na prozor. On se više nikad neće moći oprati. Zato jer je prljav u duši. A nisu još patentirali deterdžent za dušu. Možda ima omekšivač za dušu, neki iskusni ljudi ga zovu alkoholom. Njime se duša može omekšati, ali ne i duša zamagljenog prozora u vozu naših podijeljenih željeznica.

Sedam sati puta je zaista neprocjenjivo. Riječ neprocjenjivo je omiljena na društvenim mrežama, kao što je omiljena i “preslatko”.

Preslatko se koristi kada je video o bebi, psiću ili preslatkom mladunčetu neke divlje životinje. Ljudi vole kada je nešto preslatko.

Tope se od miline, takvi su ljudi, nježna gamad i životinje. Ja sam se topio od vrućine u kupeu, tu gdje se prozor automatski zatvara. Oni koji su pravili prozor bojali se da putnik ne izleti iz kupea kao list papira. Pošto ti se ne može desiti da izletiš poput duha iz kupea, i proletiš malo iznad neke mutne bosanske rijeke, onda moraš sjediti i ćutati u svom dijelu kupea.

Putnici su obično namrgođeni. Gledaju svoja posla. Misle svoje olovne misli. Heklaju mislima dok voz poskakuje po šinama. Svako malo voz se opasno naginje čas na jednu pa na drugu stranu. To je zato što nam je pruga nikakva, zato voz krene na vrijeme, ali neumitno kasni. Tako su nama putnici u Banjaluci rekli da naš voz kasni 40 minuta. Mi to nismo mogli znati jer smo krenuli na vrijeme i jer smo se navikli da voz puževskom brzinom hita po nesigurnoj pruzi. Mogli smo mi tako putovati i do Sibira. Ne bi se niko bunio ako bismo kasnili 45 dana. Voz bi nestao u bespućima tajgi i tundri. Mi bismo zavoljeli taj voz naših izgubljenih života.

Izvor: vozovi.com

Srasli bismo s njim kao s rodnom grudom, pragom, krevetom. On bi postao naš putujući brlog, i nikada se više ne bismo vratili svojim kućama. Izgubivši svaki pojam šta je to obična kuća, sada kada nam je kuća fluidna i putujuća.

Kažem: putnici u svojim turobnim mislima. Po licu bore od tvrdog bosanskog života. Bore duboke kao kanjoni naših rijeka. Šta može misliti takvo lice, osim brige i nevolje.

Bio je jedan putnik u mom kupeu: plav, sitan, plavih očiju. Obučen kao da prati retro-modu iz sedamdesetih. Kožni sako, kožne čizme, kockasti sat sa zaobljenim rubovima. Nije ništa zborio. Toliko je upadljivo ćutao da sam pomislio da je nijem. Da je zaboravio izgovarati riječi. Da još živi u praiskonskom vremenu kada se riječi nisu ni rodile. Kada je svako biće, svaka stvar bila razumljiva po sebi, bez da se mora označiti nekim skupom fonema. Taj što je bio zaliven kao ćup izašao je u Doboju bez pozdrava.

Preslatko, rekao bi neko pametan na društvenoj mreži. Neprocjenjivo, ja bih dodao. “Ovo je Bosna jednom shvatite”, nije to džaba napisao Nazif Gljiva. To je taj stih za našu buduću himnu. Još da negdje uglavimo Unu, Drinu, Savu i Jadran. Eto nam našeg trokutića žuto-plave boje Evropske unije, u koju nikad nećemo ući.

Izvor: vozovi.com

Šta sam vidio dok sam putovao ovim neprocjenjivim vozom. Vidio potoke, rijeke i livade sa svježim nanosima blata, šljunka i drveća. Vidio kako je vodena bujica začešljala visoku travu. Vidio trojicu dječaka pored mosta kojeg je bujica iščupala iz betonskih temelja, kao da je od papira, i okrenula most naopako, pa ga žestoko skršila. Taj prizor ne bi bio potpun da dječaci vozu, tj. nama, nisu pokazivali tri prsta. I voz i mi smo gledali, ćutali. Takav je to prizor bio. Kad su važnija tri prsta od siromaštva, poplava, i sveopšte bijede dok god imamo Republiku Srpsku. Još na skretničarevoj kućici, negdje poslije Doboja, bio zalijepljen neki portret. Kad je voz usporio zbog nagiba, sa kućice nam se smijalo lice Radovana Karadžića. Pa ti pričaj o pomirenju, suživotu i drugim lažnim riječima.

Život u BiH je presladak i neprocjenjiv. Nema toga nigdje na svijetu. Sama muka i čemer. Cinici bi rekli: loše za život, ali dobro za književnost. Da mi je emigrirati, ali izvan Sunčevog sistema. Do tada ću putovati beskrajnim i prljavim bh. vozom dok se točkovi i šine ne istope.


////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////////////////////////

Nož-žički duhovni sabor

e-novine.com - Nož-žički duhovni sabor



///////////////////////////////////////////////////////////////

image

Dimitrije Tucović protiv Crne ruke i njenih prstića

Iz srpskog ratnog bukvara

image

Malj za veštice, kama za komuniste (3)

Sprem'te se, sprem'te za veliko spremanje

image

Malj za veštice, kama za komuniste (2)

Isterivanje zlih duhova

image

Malj za veštice, kama za komuniste (1)

Crvena kuga

image

E-Norveška, e-promocija: Pisma sa severa Evrope (2)

Paralelni svet čudesa

image

Proterivanje stranih reči: Rat za srpski jezik i stravopis

Tuđice, go home!



//////////////////////////////////////////////////////

image

“Pravda” regrutuje iz busije: Vojska Novorusije

Kuda ovog leta na klanje?

image

Racionalna državna strategija

Zašto Srbija ne treba da uvede sankcije Rusiji

image

Razvojna banka pajtosa; Mile Jerković, veleposednik

Neka mu je jeftina zemlja

image

Da li će u Novom Bečeju pevati Balaž Siva

Romantični neonacizam na Gospojinu

image

Laki keš: Parking servis

Pljačkanje vozača

image

Molite se bogu da ne postoji

Pozovi duhovnika radi umorstva


///////////////////////////////////////////////////////////

image

Tuga unesrećenih obitelji: Gazitelji nedužnih na pješačkim prijelazima

Šutim u društvu ljudi koji su ostali bez djece


////////////////////////////////////////////////////

image

Zaboraviti neću tragiku iluzije

Jorgovani i ruže

image

Pesme bunta i otpora: Reinaldo Arenas

Sanjao sam da nisam peder

image

In memoriam: Mirko Kovač (19.8 2013 - 19.8 2014)

Neuništivi kredibilitet

image

Jebaćemo se još reloaded (2)

U ime svete Trojebice

image

Antiratna akcija (17)

Lepa riđokosa

20.08.2014.

POLITIČKE IGRE SPREČAVAJU FORMIRANjE FONDA ZA POPLAVLjENE

Političke igre sprečavaju formiranje Fonda za poplavljene





Maglaj: Građani prepušteni sami sebi nakon poplava

//////////////////////////////////////////////////

Iako su od majske poplave prošla tri mjeseca, u Federaciji BiH još nije počeo da funkcioniše Fond za podršku nastradalim područjima od prirodne nepogode. Građani i lokalne zajednice su uglavnom prepušteni sami sebi zbog političkih igara koje prate formiranje ovog Fonda, kaže za Radio Slobodna Evropa načelnik opštine Maglaj Mehmed Mustabašić.

Fond za podršku nastradalim područjima od prirodne nepogode na teritoriji FBiH još ne funkcioniše zbog političkih igara u ovom entitetu, smatra načelnik  Mustabašić:

„Ja zaista smatram da su ovo političke igre, da ovo ne vodi ničemu. Evo optimista kaže da bi Fond mogao profunkcionisati za 30 dana, a ja nisam baš takav optimista iz prostog razloga što treba imenovati v.d.-a, prikupiti svu potrebnu dokumentaciju, pa ponovo Vladu, pa ponovo možda Parlament. To je zaista jedna komplikovana procedura i teško da će građani brzo doći do tog jako potrebnog novca.“

U razgovoru za Radio Slobodna Evropa Mustabašić kaže i da se ne slaže sa izjavom federalnog premijera Nermina Nikšića da su za stanje na terenu najodgovorniji opštinski načelnici:

„Ja sam ponovo na sjednici UO rekao da predstavljam građane, da predstavljam Savez općina i građana, da predstavljam znači sve načelnike koji su se našli u ovoj situaciji i da mi u ovome svemu što se događa nemamo odgovore za naše građane. Ne znamo hoće li ih država obeštetiti, kako i kad, a to nas građani pitaju. Nas pitaju i privredni subjekti hoće li i kada država obeštetiti te frime, hoće li oni uopšte profunkcionisati. U Maglaju je u pitanju sigurno nekih 500 radnih mjesta.“

Na područja Maglaja, u kojem je majska poplava prouzrokovala ogromne štete na stambenim i privredenim objektima, te putnoj i drugoj infrastrukturi, obnova ide jako sporo. Lokalne vlasti su nemoćne, kaže Mustabašić:

„Nažalost, u Federaciji se sve svelo na Fond i interventnu pomoć. Ja sam se premijeru zahvalio - zaista nije mala interventna pomoć bila prema Maglaju, to je 596.000 konvertibilnih maraka, ali na 2.000 problema to je samo još jedan problem više. Mi smo se zadužili već peko milion i po samo na čišćenje grada, potrošili smo 105 tona nafte, od toga trebamo 30 mi, a ostalo je bila donacija. Znači zaista je problema mnogo, spora je reakcija, nikakva reakcija - i mi ne znamo više šta našim građanima poručiti.“

////////////////////////////////

Ilustrativna fotografija

Suđenje Goranu Zupcu: Malo vodi istrage, malo sjedi na optuženičkoj klupi

Zubac, kao osoba koja rukovodi najvećim istragama u zemlji, je po zakonu trebao biti suspendovan, ali za to nije bilo dovoljno ruku. Tako će na smjenu direktorsku fotelju mijenjati sa optuženičkom klupom Dalje/More

Riblja čorba za Guinessa

Multimedija Prnjavorska riblja čorba za Ginisa

Prnjavorčani su sa 3.804 kilograma napravljene riblje čorbe oborili dosadašnji Ginisov rekord u ovoj kategoriji, koji je držala američka savezna država Masačusec (Massachusetts) sa 3.020 kilograma Dalje/More

Maglaj: Građani prepušteni sami sebi nakon poplava

Fotogalerija Političke igre sprečavaju formiranje Fonda za poplavljene

Iako su od majske poplave prošla tri mjeseca, u Federaciji BiH još nije počeo da funkcioniše Fond za podršku nastradalim područjima od prirodne nepogode. Građani i lokalne zajednice su uglavnom prepušteni sami sebi zbog političkih igara koje prate formiranje ovog Fonda Dalje/More

Zlatko Lagumdžija (L) i Ivica Dačić u Beogradu

Srbija i BiH primer regionalne saradnje

Zajedno smo jači, poručili su BiH i šef diplomatije Srbije Zlatko Lagundžija i Ivica Dačić, posle susreta u Beogradu. Bilo je reči i o načinu suzbijanja odlaska državljana Srbije i BiH na krizna ratišta u svetu Dalje/More

Goražde, ilustrativna fotografija

Dvije decenije bez struje: Multietničnost u mraku

U sela u okolini Goražda povratak izbjeglica je odmah nakon rata dobro krenuo. Danas im nije žao što su se vratili, ali im je krivo što su prevareni jer 19 godina nakon rata nemaju struju. Mještani tvrde da je razlog što vlasti ne vole multietničke sredine Dalje/More

Dvije decenije bez struje: Multietničnost u mraku

U sela u okolini Goražda povratak izbjeglica je odmah nakon rata dobro krenuo. Danas im nije žao što su se vratili, ali im je krivo što su prevareni jer 19 godina nakon rata nemaju struju. Mještani tvrde da je razlog što vlasti ne vole multietničke sredine
Dalje/More

Multimedija "Tri prozora i vješanje", "Zimski san", Hazanavicius i Leo

Film "Tri prozora i vješanje" prati život mještana sela na Kosovu čija je svakodnevnica poljuljana onog trenutka kada jedna od žena odluči progovoriti da su nju i još tri mještanke silovali srpski vojnici
Dalje/More

Video Talents Sarajevo, mjesto gdje se sreću mladi filmski profesionalci

U sklopu Sarajevo Film Festivala već osmu godinu zaredom održava se i Sarajevo Talent Campus, koji je ove godine promijenio ime u Talents Sarajevo
Dalje/More

Obnavlja se „radno mjesto“ Alekse Šantića

U Mostaru se privodi kraju obnova u ratu teško oštećene zgrade, Mostarcima poznatije kao Stara Četvrta osnovna škola, u kojoj će ubrzo biti smješten Općinski sud
Dalje/More

Novi pravilnik, nova poniženja prosvjetara

U ponedjeljak su u Tuzli prosvjedovali profesori nezadovoljni pravilnikom prema kojem su kriteriji za prijem nastavnika socijalni, a kvalitet obrazovanja je u potpuno drugom planu
Dalje/More

Video "Macondo" i Dan ljudskih prava

Filmska smotra nastavlja se predstavljanjem više od 30 naslova. Istovremeno, tu si i specijalne projekcije budući da Sarajevo Film Festivala obilježava Dan ljudskih prava
Dalje/More

Sarajevo Film Festival u čast Bore Todorovića

Četvrtog dana 20. Sarajevo Film Festivala u Narodnom pozorištu će biti upriličena in memoriam projekcija slavnog filma „Maratonci trče počasni krug“, u čast nedavno preminulog glumca Bore Todorovića.
Dalje/More

SFF doprinio slobodi govora

U Sarajevu je ovih dana praznik filma. Jubilarni 20. Sarajevo Film Festival ponovo je doveo u glavni grad Bosne i Hercegovine velika imena iz svijeta filma. O brojnim sadržajima ovogodišnje smotre u intervjuu za RSE govori direktor Mirsad Purivatra
Dalje/More

Video Treći dan SFF: "Jednaki", "Zemlja oluja" i filmski fond

Sarajevo Film Festival u nedjelju je priredio projekcije više od 30 filmova. Pored mađarskih filmova "Zemlja oluja" i "Bijeli bog", publika je gledala omnibus iz Srbije "Jednaki". Najavljen je i novi fond za pomoć filmadžijama
Dalje/More

Karijera mi ne zavisi od crvenih tepiha

Jedna od najuspješnijih glumica sa prostora bivše Jugoslavije govori za RSE o angažmanu u filmu "Cure - Život druge" i ostvarenjima koja su obiježila njenu karijeru.
Dalje/More

Video Političke elite će naći način da opet prevare ljude

Jedan od najznačajnijih pisaca, koscenarista filma "Otok ljubavi" u intervjuu za RSE otkriva šta su poruke filma, kakvi su muško-ženski odnosi na Balkanu, te da li etničke podjele "piju vode" dok sela nestaju u blatu
Dalje/More

Audio Drugi dan SFF: Projekcije "Otok ljubavi", "Cure - Život druge", "Mr. Turner"

U subotu SFF donio je projekcije 24 ostvarenja i brojne filmske susrete. Prvi dugometražni igrani film koji će se boriti za Srce Sarajeva je "Cure - Život druge" švicarske redateljice bosanskih korijena Andree Štake
Dalje/More

Ko drži Zemaljski muzej kao taoca?

Niti jedan konkretan korak nije napravljen za rješavanje statusa Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine od kada su istražitelji Tužilaštva BiH ušli u prostorije Muzeja. Radnici i dalje rade i brinu o eksponatima, bez plate. Ministarstvo kulture i sporta FBiH traži pomoć pravosudnih tijela
Dalje/More

Šarčević: Vjerski službenici žele političku moć

Profesor na Franjevačkoj teologiji u Sarajevu, fra Ivan Šarčević, u intervjuu za RSE otvoreno govori o predizbornoj kampanji koja se nerijetko vodi iz iz vjerskih institucija
Dalje/More

Skokovi proslavili Kraljevski grad

Zahvaljujući međunarodnom natjecanju u skokovima s Plivinog vodopada za Jajce, njegove kulturno povijesne i prirodne znamenitosti doznalo se u cijelom svijetu.
Dalje/More

Kurspahić: Tamo gdje prestaju snovi

O svjetskom prvenstvu – još jednom: Novozelandski sudija je, samo jednim previdom, prekinuo dječački fudbalski san. Tragično je što u ovom dobu tehnoloških čuda uopšte ne mora biti tako i odluke o tome ko će pobijediti ne moraju zavisiti od sudijske dobre ili loše volje ili ljudske greške
Dalje/More

Multimedija Počeo jubilarni 20. Sarajevo Film Festival

Festival je otvoren projekcijama filmova "Mostovi Sarajeva", "Pasja ljubav" i "O konjima i ljudima". Pored toga što će prikazati skoro 250 filmova iz 60 zemalja, tu su radionice za mlade filmske autore i susreti profesionalnih filmadžija, te brojni popratni kulturni sadržaji
Dalje/More

Jesen se primiče, a vlastima se ne žuri

U Federaciji BiH su tek nakon tri mjeseca od majskih poplava određeni kriteriji za podjelu pomoći, a sad se ponovo čeka, ovaj put imenovanje direktora Fonda za pomoć. U boljoj situaciji nisu ni građani RS
Dalje/More

Odbijen Karadžićev zahtjev za ponovnim suđenjem

Raspravno vijeće Haškog suda za bivšu Jugoslaviju odbacilo je drugi po redu zahtjev optuženog Radovana Karadžića za ponavljanjem suđenja - zbog navodnog kršenja pravila o objavljivanju dokaza od strane haškog tužiteljstva
Dalje/More

Kriza, socijalna nesigurnost i migracija uzrok pada nataliteta

Bosna i Hercegovina je od 1996. godine suočena je sa konstantnim padom nataliteta. Posljednjih nekoliko godina broj umrlih u zemlji premašio je broj rođenih
Dalje/More

BiH od uvoznika postala izvoznik terorista

Emrah Fojnica tek je posljednji na listi državljana BiH koji su poginuli na stranim ratištima, boreći se na strani ekstremističkih grupacija. On, kao i mnogi njemu slični, nije bilo kakav ratnik, obezglavljeni fanatik, zaveden i neupućen
Dalje/More

Nepostojeći Romi: Život bez rodnog lista

Prema procjenama domaćih i međunarodnih organizacija, u BiH živi više od 4.000 djece romske nacionalne manjine koja nikada nisu upisana u matične knjige rođenih. Kako nemaju imena i prezimena nemaju ni prava na zdravstveno osiguranje, obrazovanje i drugo
Dalje/More

Audio BiH na Međunarodni dan mladih: Mnogi spakovali kofere

Da Bosna i Hercegovina drži neslavne evropske rekorde već je poznato - po broju siromašnih, stopi nezaposlenosti, stepenu korupcije. Ni podatak da je 60 posto mladih ljudi nezaposleno nije novost, kao ni da njih 70 posto želi otići iz zemlje, trbuhom za kruhom
Dalje/More

Novi američki izaslanik za BiH ni(je) rješenje

Kongresmenka Janice Hahn predložila je usvajanje rezolucije kojom se traži da, zbog zastoja u euroatlantskome putu BiH, predsjednik Barack Obama imenuje posebnog predstavnika za Balkan i BiH, te upozorava na stalno smanjivanje prava Hrvata
Dalje/More

Fascinantne priče o glavnom gradu BiH

Grupa mladih ljudi okupljenih u udruženje "Čuvari tradicije" kreirala je "Guide2Sarajevo" - mobilni audio vodič koji pruža šansu turistima, domaćim i inostranim, da sami upoznaju bh. prijestolnicu i njene znamenitosti
Dalje/More
Više tekstova
20.08.2014.

PRIMIRJE U OMARSKOJ

Primirje u Omarskoj

Foto Milica Jovanović

 
Dobrodošli u novu atrakciju, „ArcelorMittal Orbit“, najvišu skulpturu u Britaniji koja doseže čitavih 114,5 metara. Proslavljeni umetnik ser Aniš Kapur autor je ove složene konstrukcije, najskupljeg legata najbogatijeg Britanca, „čeličnog tajkuna“ Lakšmi Mitala.

Izgrađen u Olimpijskom parku, poklon u čast Igara 2012. koštao je oko 20 miliona funti i predstavlja „radikalan iskorak u polju arhitekture … što kombinuje stabilnost i nestabilnost dela koje posetioci mogu doživeti penjanjem uz unutrašnje spiralno šetalište“. Proletos je svečano otvoren za posetioce. Cena pojedinačne ulaznice za odrasle je 15 funti, za decu upola cene.

Mital je vlasnik čeličana širom sveta i mnoge od njih su svoju rudu ugradile u londonski Orbit. Među njima je i rudnik Omarska kod Prijedora, u Republici Srpskoj. Ruda se tu kopa i obrađuje mašinama korišćenim za kopanje i prekopavanje masovnih grobnica civila ubijenih 1992. Forenzički uzorak iz čelične konstrukcije u Londonu lako bi mogao sadržati ostatke tela nekih od hiljada Prijedorčana koji se još uvek vode kao nestali.

Običan svet ne može da poseti Omarsku, osim jednom godišnje – 6. avgusta, kada uprava otvara pojedine delove rudničkog kompleksa za publiku. Karte se ne naplaćuju.

Šetalište za posetioce Omarske improvizovano je trakama kojima se obeležava prostor zabranjen za nezaposlene. Kancelarije inženjera i menadžera u upravnoj zgradi nisu dostupne, ali će posetioci pred zaključanim vratima u ovo doba obično zateći nekog od preživelih logoraša u ulozi kustosa, kako ispočetka svedoči o zlostavljanju koje je pre 22 godine preživeo baš u toj prostoriji.

U prizemlju upravne zgrade je hodnik koji vodi ka fabričkoj kantini. Tu su leta 1992. britanski novinari snimili izbezumljene poglede logoraša dok glume uobičajeni popodnevni obrok u „sabirnom centru“ daleko od ratnih zona u Bosni. Stolice za odabrane među onima na kojima tragovi torture nisu bili vidljivi, do pre par godina još su bile u upotrebi. Prostor između stolova isti je svakog 6. avgusta: jedna od preživelih logorašica – u Omarskoj ih je bilo zlostavljano 37, pet nije preživelo – ponavlja svoje svedočenje novoj grupi posetilaca; logoraši koji su zajedno preživeli Omarsku pokazuju jedan drugom nešto u dnu sale, kod prolaza za kuhinju, gde visi obaveštenje da je prolaz dozvoljen samo radnicima Restorana „Omarska“. Nekada je dnevno sledovanje splačina uveče dovozio kombi koji bi se sledećeg jutra vraćao u grad natovaren leševima.

Retke su prilike za svedočenja. Kada su se udruženja preživelih usudila da niz zločina i postupaka koji su omogućili zločine u prvoj polovini 1992. u Prijedoru i okolini javno nazovu genocidom, lokalne vlasti su ih optužile za slanje ružne slike o Prijedoru. Dakle, odgovor vlasti Srpske na ponovljene zahteve za memorijalizaciju zločina u Omarskoj glasio je da preživeli logoraši i porodice svojim ponašanjem sprečavaju priliv stranih investicija u Prijedor i tako ometaju opšti napredak društva.

Prazno mesto spomenika oko podne 6. avgusta svake godine ispune ljudi što tumaraju zloglasnim hangarom; pistom odjekuju imena ubijenih, pod budnim okom fabričkog obezbeđenja puštaju se beli baloni; ljudi zatim pokupe svoje stvari i odu, a društvo nastavi da hrli u napredak.

U prizemlju upravne zgrade, naspram zajedničkog toaleta koji je 1992. služio za povremeno iživljavanje nad ljudima nesrpskih imena, danas vise posteri iz nedelje zdravlja i zaštite na radu: „Umor može ubiti – naspavajte se!“.

Od svih postjugoslovenskih zemalja, decenijske tlapnje o ubrzanim reformama, borbi protiv korupcije, razvojnim kapacitetima, nenaviknutom uhu u Bosni danas zvuče kao nepojamni bezobrazluk ili naprosto ludilo. Prijedor je posebno mesto izgradnje tobožnjeg zaborava. Logori kroz koje je prošlo na desetine hiljada nesrpskih civila, iz kojih na hiljade njih nikada neće izaći živi, masovne grobnice na kojima i danas traju ekshumacije – to je sasvim nevidljiv svet, prekriven svakodnevicom u kojoj na hiljade slobodnih saučesnika u zločinu živi svoj autonomni smisao. Upravljaju javnim preduzećima, drže nastavu po školama i fakultetima, diskutuju o cenama na pijaci i javnom moralu u zajednici koja uistinu ni ne postoji.

Omarska je jedno takvo nemoguće mesto Bosne i Hercegovine, na kojem reči nemaju svoja konvencionalna značenja, gde se paralelni svetovi sreću samo u dogovoreno vreme, pod dogovorenim uslovima. Naizgled, kada se sretnu na komemorciji zločina, dve strane se čuju ali se ne razumeju, mada govore istim jezikom. Značenja im nisu ista.

Ovim nemuštim jezikom se govori svuda gde se pruža saučesništvo u prijedorskim zločinima, sve do Beograda. Priznanje koje pojedincima za borbu protiv poricanja genocida dodeljuje prijedorsko udruženje „Izvor“, ove godine je pripalo reditelju Oliveru Frljiću. U Srbiju će ova vest stići u tonu lišenom svakog značenja, tako da ne uznemiri prividni zaborav i ćutanje o zločinima počinjenim u ime nacije.

Prijedorska opština decenijama gradi spomenike navodnog zaborava. Mesta zločina su teško prepoznatljiva. Na prvi pogled, jedno selo ima dobar sportski teren između mesne zajednice, opštinske sale koja se upravo obnavlja i škole ružičastih zidova. Drugi pogled otkriva trokrilnu kamenu ploču, stilizovanog orla, na čijim su masivnim krilima uklesani gorljivi stihovi Petra Kočića i Tarasa Ševčenka u spomen „borcima koji svoje živote ugradiše u temelje Republike Srpske“. Nema imena niti datuma borbe. Selo se zove Trnopolje, asfalt za igralište izliven je na centralnom prostoru najmasovnijeg logora u Bosni 1992. Na stepenicama škole su tada spavala izgladnela deca nesrpskih imena, na spratu su im zlostavljane majke, u opštinskoj sali prebijani su im očevi.

Preživeli tvrde da je zloglasna „bela kuća“, nekadašnja ambulanta rudnika u Omarskoj, još jednom korišćena posle rata, kada je 2009. sniman srpsko-srpski istorijski blokbaster. Prostorije za torturu služile su filmskoj ekipi kao šminkernica.

Svedočenja preživelih, iskazi nekih od više desetina osuđenih zločinaca, dokazni materijali, sudski i medijski arhivi o obeležavanju nesrpskog stanovništva, linčovanju lokalnih uglednika, progonima, ubistvima, deportacijama, pritvaranju, osnivanju logora, bestijalnom mučenju ljudi… sve znanje o prijedorskim zločinima je dostupno. Učesnici i saučesnici iz lokalnog „kriznog štaba“, logorskih uprava, komunalnih službi, živi su, slobodni i nisu zaboravili. Samo kad bi ih neko pitao.

* Prikupljanjem istorijske građe o zaboravu, dokumentovanjem i tumačenjem posledica neodgovorenih pitanja bavi se Radna grupa Četiri lica Omarske

 
Peščanik.net, 20.08.2014.


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



















20.08.2014.

OBILjEŽENA 22. GODIŠNjICA ZLOČINA NAD BOŠNjACIMA U FOČI

Obilježena 22. godišnjica zločina nad Bošnjacima

Strave i patnje sjećat će se dok su žive
Obilježavanje proteklo uz jako policijsko osiguranje

20.08.2014.
Strave i patnje sjećat će se dok su žive

 

Polaganjem cvijeća i učenjem Fatihe ispred nekadašnje sportske dvorane Partizan i Kaznenopopravnog doma u Foči, gdje su tokom agresije na BiH silovane stotine žena i djevojčica, članice Udruženja "Žena-žrtva rata" obilježile su 22. godišnjicu zločina nad Bošnjacima u tom gradu. Odata je počast ubijenima, a preživjele žene prisjetile su se svojih najmračnijih dana.

Meliha Merdžić iz Udruženja "Žena-žrtva rata" kazala je kako se ne smije dozvoliti da ovakvi zločin padaju u zaborav te da uvijek treba podsjećati na zlo koje se dogodilo, kako se ono ne bi ponovilo.

- Mnogi koji su odgovorni za stravične zločine šetaju danas kao slobodni ljudi. Ovim gradom hoda čovjek koji je jednu djevojčicu prodavao za 20 KM - istakla je Merdžić.

Među ženama koje su preživjele torture u zloglasnom logoru Partizan je i Jasmina Rizvanović, koja je tu dovedena početkom agresije, zajedno s majkom i tri sestre.

- Taj dan dovedeno je još 200 žena. Bile smo tu oko šest mjeseci. Trpjele smo zlostavljanje, psihičko i fizičko maltretiranje... Iživljavali su se nad nama. Danas sve živimo s tim bolom i teretom i nosit ćemo ih do groba - kazala je Rizvanović.

Dana punih strave i patnje prisjetila se i Munevera Đozo, koja je u logor dovedena s dvoje djece. Kako je kazala, "dželati nisu razlikovali djecu od odraslih, svi su prolazili iste torture".

- Sjećam se kada smo oslobođene i potrpane u autobus za Goražde. Na mostu su nas zaustavili četnici i izvukli malu Almiru. Rekli su: Ili ona ili sve mi. Njena nena od tuge je umrla u tom istom autobusu, na putu za Goražde - prisjetila se Đozo.


//////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////

Nagrađene Pulitzerovom nagradom
13 fotografija koje su promijenile svijet!

FOTO: Agencije
13 fotografija koje su promijenile svijet!

 

 

Dobra fotografija je u stanju da vam probudi svaku vrstu emocija. Samim tim i ne čudi izreka da jedna fotografija govori više od hiljadu riječi.

Ovo su neke od najboljih fotografija koje su ujedno nagrađene i Pulitzerovom nagradom.

1. Mrtvi japanski vojnici tokom Drugog svjetskog rata, snimljeni 11. novembra 1943. godine na ostrvu Tarava u Južnom Pacifiku.

2. Američki vojnici na Ivo Džimi podižu zastavu SAD, snimljeno 23. februara 1945. godine. Tu se odigrao jedan od najkrvavijih sukoba sa Japanom tokom Drugog svjetskog rata.

3. Stanovnici Pjongjanga, glavnog grada Sjeverne Koreje, i izbjeglice iz drugih mjesta puze preko mosta kako bi se sklonili od kineske vojske.

4. Otac drži mrtvo dijete u rukama dok ga nijemo sa vojnog kamiona posmatraju pripadnici vojske Južnog Vijetnama. Dijete je ubijeno tokom sukoba vladinih snaga i gerilaca.

5. Aktivista za građanska prava James Meredith puzi preko puta 51 sa bolnom grimasom na licu, nekoliko trenutaka pošto je bio pogođen.

6. General armije Južnog Vijetnama Ngujen Ngoc Loan snimljen par trenutaka prije nego što će ubiti osumnjičenog, oficira poznatog kao Bej Lop.

7. Jedan od članova Tajlandske političke frakcije stolicom udara beživotno tijelo studenta koga su objesili za drvo.

8. Vojnici Južnog Vijetnama prate preplašenu djecu koja su izbjegla napad napalm bombama.

9. Gužva nastala tokom atentata na Ronalda Reagana, snimljeno 1981. godine.

10. Izgladnjela žena snimljena u Ruandi.

11. Upad specijalaca u dom Lazaro Gonzaleza snimljeno 2001. godine u Majamiju.

12. Iračanin slavi na krovu spaljenog hamera na sjeveru Bagdada.

13. Žena se oduprla izraelskim specijalcima tokom sukoba u Ramali, 2006. godine.

20.08.2014.

RENCO DAVIDI: DO POČETKA ZIME ZBRINUTI 14.000 LjUDI

Renco Davidi, drugi čovjek EU u BiH
Do početka zime zbrinuti 14.000 ljudi
Davidi: Urgentno radimo na obnovi kuća

20.08.2014.


Do početka zime zbrinuti 14.000 ljudi

 

Do početka zime Evropska unija u Bosni i Hercegovini planira osigurati krov nad glavom za nekih 14.000 ljudi koji su pogođeni poplavama.

Već se radi na obnovi niza škola, zdravstvenih ustanova, cesta, vodovoda... da bi se život ljudi koji su izgubili puno toga što prije vratio u normalu.

Potrošnja novca

Kao dodatak tim naporima EU u BiH radi na tome da se, osim povratka na stanje prije poplava, otvori još 2.000 novih radnih mjesta u tim područjima da bi život bio bolji.

Renco Davidi (Renzo Daviddi), drugi čovjek Delegacije EU u BiH, u razgovoru za „Dnevni avaz" navodi da će svih 85 miliona eura, koje su njegovom uredu na raspolaganju za našu zemlju, biti potrošeno tako da se osjeti konkretan napredak.

- Nekih 43 miliona eura već se implementira. Provode se projekti koji su urgentni. Novac je, dakle, tu, zna se gdje ide i rezultati će se vrlo brzo prezentirati. Ostala 42 miliona eura trebaju proći kroz Predsjedništvo BiH, Vijeće ministara i Državni parlament. Za to treba vremena i, kada se ta procedura završi, a nadamo se da neće biti odlaganja, i taj će se novac početi trošiti - kaže Davidi.

On navodi da je tokom jula počela obnova kuća i škola te zdravstvenih ustanova i zgrada administracije.

- Obnavljamo trenutno 70 škola i predškolskih ustanova, a ove sedmice počet će radovi na još 20 ovakvih objekata. Ukupno je 121 škola pretrpjela veće ili manje štete u poplavama. Neke od njih same mogu otkloniti štete jer su minimalne. Dosta aktivnosti iz ove oblasti provodi se u Maglaju, Doboju, Šamcu... Opremit ćemo i 200 učionica. Želimo da se do kraja septembra obnove sve škole na kojima radimo.

Nadalje, počeli smo u Maglaju - a u Šamcu ćemo ove sedmice - obnovu ambulanti. Slijedi i obnova ovih objekata u Domaljevcu i Doboju. Sve mora biti gotovo 60 dana nakon početka radova.

 

43 miliona eura već se implementira
70 škola i predškolskih ustanova trenutno se obnavlja
200 učionica će biti opremljeno
300 porodica u kolektivnim centrima prioritet

 

 

Obnavljamo i zgrade općina u Maglaju, Doboju i Šamcu. Radi se o velikim projektima. U Bijeljini smo već počeli s obnovom zgrade socijalnog osiguranja. I tu su rokovi vrlo kratki i za nekoliko mjeseci sve to mora biti gotovo.

Urgentno radimo na obnovi kuća. Prioritet su nam osobe u kolektivnim centrima, radi se o nekih 300 porodica. Odmah nakon toga širi se mreža i do početka zime 4.000 porodica treba dobiti krov nad glavom - nabraja Davidi.

Mostovi i putevi

Ističe i da se, posredstvom UNDP-a, radi na obnovi vodovodne mreže i kanalizacije te lokalnih mostova i puteva.

Objašnjava da je ova nevladina organizacija izabrana jer može brzo uraditi potrebne poslove, a njihovi su standardi kompatibilni sa standardima EU.

Nužne ekonomske reforme


- Postoji razlika između procjene štete i onoga što je prikupljeno na donatorskoj konferenciji. Nikada nije predviđeno da će se na tom skupu sakupiti sav novac za oporavak od poplava. Novac je sakupljen da se riješe kratkoročni i srednjoročni problemi.

Nadalje, novac koji se upumpava u ekonomiju treba se oploditi i vratiti i u fondove za oporavak. Ali, da bismo to uspjeli, moraju se provesti i neke strukturalne reforme - ističe Davidi, objašnjavajući strukturu pomoći i očekivanja od EU kada je oporavak od poplava u pitanju.





20.08.2014.

POGLED U BLISKU PROŠLOST: ŠTA ĆE BITI SA OSTACIMA GOLOOTOČKOG LOGORA

Pogled u blisku prošlost: Šta će biti sa ostacima golootočkog logora

Strašno mesto terora i zločina



Photo: www.meri-lopar.com

Svakoj upravi logora, kroz istoriju, bilo je stalo da posvađa zatvorenike, ali to je bilo tek dobrodošlo u sveopštim uslovima torture. Na Golom otoku je to, međutim, bio osnovni metod i cilj koji je i ostvarivan: veći deo torture sprovodili su sami osuđenici

Početkom avgusta hrvatska Državna kancelarija za upravljanje državnom imovinom (DUUDI) objavila je da se među sto nekretnina u državnom vlasništvu koje je odlučila da proda, ili iznajmi, nalazi bivši logor na Golom otoku, što je izazvalo brojne reakcije i aktuelizovalo stare planove o pretvaranju logorskog kompleksa u spomen-obeležje. Više od 16.000 ljudi, pripadnika takozvane unutarpartijske ili prosovjetske opozicije, bilo je u logorima Goli otok, Sveti Grgur, Ugljan, Bileća, Stara Gradiška, Stoc, Ramski rit, a 400 se sa totalitarnog prevaspitavanja nije vratilo - umrli su ili su ubijeni. Zvanični podaci, a postoji više verzija "zvaničnosti", govore da su u Jugoslaviji od 1948, kao simpatizeri Informbiroa, osuđene 55.663 osobe. Među njima je bilo 12 učesnika Oktobarske revolucije i 36 španskih boraca, 23 savezna i republička ministra, dva predsednika i dva potpredsednika republičkih vlada, 39 pomoćnika ministara, 36 saveznih poslanika, 21.880 učesnika Narodnooslobodilačkog rata, 1.673 nosioca Partizanske spomenice 1941, kao i 4.153 funkcionera KPJ, 1.722 radnika policije i 2.600 vojnih lica.

Najgore je bilo što su logoraši mučili jedni druge: Dragoslav Mihajlović
Photo: Stock

Jedan od od preživelih i rehabilitovanih logoraša je i sagovornik E-Novina akademik Dragoslav Mihajlović (1930), koji je u golootočku kaznionicu odveden kao devetnaestogodišnji mladić, zbog protivljenja postupcima oznaša prema njegovim gimnazijskim drugovima. Za njega nema dileme, najstrašnije u logoru bilo je što su logoraši morali da muče jedni druge. Mihajlović kaže da bi objekte logorskog kompleksa najpre trebalo konzervirati, a potom obnoviti, kako bi se sačuvalo sećanje na torturu koja je realizovana na Otoku.

Osuđenička tortura

"Treba sačuvati alate za rad, one koje su logoraši koristili da muče do iznemoglosti svoje sapatnike, logoraše. A posle bi im ti sapatnici uzvraćali. Tako je bilo, morali smo jedni druge da mučimo i to je bilo najteže. Svakoj upravi logora, kroz istoriju, bilo je stalo da posvađa zatvorenike, ali to je bilo tek dobrodošlo u sveopštim uslovima torture. Na Golom otoku je to, međutim, bio osnovni metod i cilj koji je i ostvarivan: veći deo torture sprovodili su sami osuđenici", ističe sagovornik E-Novina.

Pretvaranje Golog otoka u turističko mesto bilo bi "neprihvatljiva politička uzurpacija istorije", kaže u razgovoru za E-Novine istoričarka Olga Manojlović-Pintar, saradnica Instituta za noviju istoriju Srbije.

"Oživljavanje prostora nekadašnjeg zatvora na Golom otoku i njegovo revitalizovanje kroz muzejske sadržaje ne bi predstavljalo mesto upoznavanja sa istorijskim kontekstom hladnog rata i jugoslovenske pozicije u njemu, već pre svega mesto konstituisanja ideološke paradigme 'kraja istorije' prevashodno usmerene na diskreditaciju ideja socijalizma i komunizma, ali i jugoslovenstva kao složenog fenomena koji je prepoznavao i uvažavao različite identitete. Spomen-ploča, informativni pult, web aplikacija sa podacima vezanim za funkcionisanje zatvora potpunog nadzora i surovog kažnjavanja zatočenika, svakao bi trebalo da postoje na Golom otoku i u virtualnom prostoru. Međutim, neprihvatljivo je njegovo pretvaranje u muzej žive istorije, otvoren prevashodno turistima koji ga posećuju veselim brodicama, ili elegantnim jahtama, između dva kupanja u moru", smatra naša sagovornica.

Ona podseća da Goli otok, kao i svi pojmovi koji u našim mentalnim mapama simbolizuju socijalističku Jugoslaviju, snažno određuje savremene ideološke sadržaje koji se konstituišu kroz odnos prema prošlosti.

Izazovi "mračnog turizma"

"Sa jedne strane, on je postao važan topos antikomunističkog narativa, koji počiva na tumačenju socijalizma kao ideološkog blizanca fašizma. Sa druge je istaknut kao ključni pojam "radikalne dogmatske levice", kritički nastrojene prema svemu što je prepoznato kao otpor staljinističkoj ideologiji i praksi i, konsekventno, kao važan element njenog martirskog samodefinisanja. Pitanje Golog otoka se, međutim, dodatno komplikuje i kada se sagledava u globalnim okvirima, u kojima je novoinventovani termin "mračni turizam" objedinio potpuno nespojive prostore zatvaranja i stradanja ljudi. Nacistički logori Drugog svetskog rata, zatvori tajnih policija u nekadašnjim socijalističkim državama, mesta bitaka i masovnih egzekucija civila u ratovima, kao i nuklearnih katastrofa u mirnodopskim periodima... povezuju se, navodno večnom ljudskom fascinacijom smrću, podvode pod frazu "istorija se prodaje"i, gotovo paradoksalno, postaju turističke destinacije. Takvim izjednačavanjem zapravo se banalizuju kriminalni ideološki postulati i učinci nacizma i normalizuju kroz njegovo upoređivanje sa drugim tragičnim istorijskim epizodama.

Bolje je da Goli otok ne bude memorijalizovan nego da ga memorijalizuju zagovornici istorijskog revizionizma i pobornici teorija o totalitarizmu, ocenjuje u razgovoru za E-Novine istoričar Milan Radanović.

Photo: staticflickr.com

U revizioniste on ubraja i Odbor za ljudska prava Hrvatskog sabora koji je pokrenuo jednu od inicijativa za memorijalizaciju Golog otoka. U suprotnom, temu Golog otoka, kaže naš sagovornik, instrumentalizovaće oni koji istorijski osporavaju i diifamiraju pokret kome su pripadali golootočani, kao i oni koji su odgovorni za represiju nad „ibeovcima“. Radanović konstatuje da logori za „ibeovce“ nisu bili logori smrti, iako je u njima smrtno stradalo nekoliko stotina zatočenika. Najveći broj stradalih umrli su od zaraznih bolesti usled izuzetno loših zdravstvenih i higijenskih uslova, a jedan broj zatočenika ubili su „revidirci“. Namera jugoslovenskog rukovodstva i vrha Uprave državne bezbednosti nije, prema Radanovićevoj oceni, bila da likvidira protivnike unutar partijskih redova, već da ih izoluje i onemogući međusobnu solidarnost nametanjem izuzetno brutalnih uslova života u logorima. Odsustvo solidarnosti i međusobno nepoverenje među bivšim logorašima, kao i prismotra od strane političke policije, onemogućili su konstituisanje prosovjetske opozicije nakon puštanja pripadnika unutarpartijske opozicije iz logora. Najveći broj logoraša pušten je iz logora 1952-1953.

Opasnost od ideološke memorijalizacija

"Potencijalnu memorijalizaciju logorâ na Golom otoku treba izmestiti iz okvira vladajuće ideologije i poretka sećanja koji je nametnut u postsocijalističkom razdoblju. Mišljenja sam da će se, ukoliko narednih godina bude došlo do oficijelne memorijalizacije ovog mesta, ponovo prećutati činjenica da su golootočani bili komunisti i da će se nezasluženo hiperbolizovati činjenica da je na Golom otoku, nakon 1956, kada je formiran takozvani kazneno-popravni dom (nakon ukidanja logora za komuniste) bio zatočen određen broj hrvatskih nacionalista. Naime, Vlada Republike Hrvatske, na čelu sa desničarkom Jadrankom Kosor, 2011. postavila je spomen-ploču u luci na Golom otoku sa revizionističkim, skandaloznim sadržajem u kom se ističe krimen „komunističkog režima“, ali se prećutkuje da su žrtve tog režima takođe bili komunisti, odnosno radikalni levičari. Ovo je tipičan oblik zloupotrebe teme Golog otoka od strane protagonista oficijelne politike sećanja u ex-yu državicama. Dodatno je skandalozno to što je ova spomen ploča postavljena „u povodu 23 kolovoza“ – Dana sjećanja na sve žrtve totalitarnih i autoritarnih režima. Na ovaj način su golootočani, kao komunisti koji su se borili protiv Trećeg Rajha i NDH, izjednačeni sa fašistima. Ovo je još jedan dokaz da građansku desnicu zanima isključivo zloupotreba teme Golog otoka u svrhu difamacije komunističkog pokreta", ističe Milan Radanović.

Mesto torture i stradanja

Prema oceni našeg sagovornika, ideja memorijalizacije Golog otoka (koju su tabloidi krstili kao „spektakularni novi plan“) koju su prezentovali profesori i asistenti sa Instituta za arhitektonske tehnologije na Tehničkom univerzitetu u Gracu daleko je najstupidniji, jer podrazumeva da na Golom otoku, u obnovljenim kaznionicama, bude oformljen nekakav nju ejdž „centar za rešavanje sukoba“ na kome će se „susretati svetski lideri zemalja koje su u sukobu.“

Photo: picasaweb.google.hr

Dragoslav Mihajlović autor je svedočanstva u pet tomova Goli otok; uhapšen kao član rukovodstva Narodne omladine u rodnoj Ćupriji, nakon golootočkog tamnovanja, godinama je bio vatreni antikomunista, pod merama prismotre Državne bezbednosti. Godinama nije mogao da se zaposli, a izvođenje drame po njegovom romanu Kad su cvetale tikve 1969. zabranio je lično Tito.

Napisao je i dela Frede, laku noć, Petrijin venac, Čizmaši, Goli otok, Crveno i plavo, Vreme za povratak,majstorsko pismo,Gori Morava. Rehabilitovan je 2006. Danas govori kako bi voleo da čitaoci iz njegovih tri i po hiljade strana dožive kao istinu o događajima na Golom otoku.

"Države nisu ozbiljno shvatile to što se događalo, kao da sada sve države nastale iz Titove Jugoslavije žele da operu ruke. O tome ne govore Slovenci, Makedoncima ne pada na pamet da pomenu logore."

Mihajlović naglašava da konzerviranje i restauraciju treba uraditi u saradnji sa ruskim stručnjacima.

"Po ugledu na Ruse i Nemce, napraviti spomen-kompleks. U Rusiji sam video muzej u kojem su izloženi predmeti koje su koristili u GULAG-u, u Nemačkoj, u jednom od sačuvanih logora, čak i čengele na koje su vešali učesnike u atentatu na Hitlera. Na televizijskim snimcima se ne vidi logor u kojem smo ležali, u zgradi koja se najčešće vidi na televizijskim snimcima, u delu logora koji smo nazivali 'Stara žica', bili su magacin i stolarska radionica. Treba sačuvati pekaru, kuhinju, sve što se koristilo na Otoku. To je strašno mesto zločina na kojem su ljudi bili primorani da terorišu jedni druge”, kaže Dragoslav Mihajlović.


//////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////////////////

image

Završene aktivnosti na postizanju sporazuma o granici

Potok između BiH i Crne Gore

image

Pogled u blisku prošlost: Šta će biti sa ostacima golootočkog logora

Strašno mesto terora i zločina

image

Obeležavanje početka vojno-redarstvene akcije "Oluja" u Srbiji i Hrvatskoj

U žalosti i strahu od političke zloupotrebe

image

Slava Sabornog hrama na Palama

Artiljerijska liturgija

image

Nakon izveštaja glavnog tužioca za ratne zločine na Kosovu

Nataša Kandić: Američki put do pravde za Srbe

///////////////////////////////////////////////////////////

MILORAD DODIK MILIONER

Dodik “težak” 1,4 miliona evra

///////////////////////////////////////

Sagledati rat okom progonitelja
///////////////////////////////////////////////

razgraničenje: Potok između BiH i Crne Gore

Ministar civilnih poslova BiH Sredoje Nović ranije je istakao da je "Savjet ministara BiH prihvatanjem načina razgraničenja na potoku u pograničnom pojasu između Foče i Pljevalja riješio i posljednju dilemu ...

Šta se dešava kad se voda povuče

Misija OSCE-a u Bosni i Hercegovini objavila je 18. avgusta 2014. godine novi kratki film koji prikazuje neposredna iskustva ljudi i reakcije tokom i nakon katastrofalnih poplava u maju 2014. godine na nekoliko lokacija širom BiH
/////////////////////////////////////
Svet plus

Slučaj Ferguson i rasizam u medijima

Nakon što je policija ubila nenaoružanog Afroamerikanca u SAD-u se povela rasprava o rasizmu u medijima. No, često se i u Njemačkoj koriste klišeji koji ne vode smanjenju predrasuda

Broj poginulih u Gazi premašio 2.000 osoba

Broj poginulih u sukobu s izraelskom vojskom u pojasu Gaze premašio je u ponedeljak 2.000 osoba, saopštilo je Ministarstvo zdravlja nakon što su neki ranjenici podlegli zadobijenim povredama
//////////////////////////////////////////
u ime oca i sina

A. Nikolaidis: Kada je život pakao, ebola nije problem

Ako svoj svijet shvatimo kao logor, kao karantin, mnogo od onoga što u nama izaziva nemoćni bijes postaje samo po sebi razumljivo. Jer je samo po sebi razumljivo da je ...

J. Nikolaidis: Don Kihot i Dolćinea u Ulcinju

Budući da je u Servantesovom ”Don Kihotu” Dolćinea bucmasta, gegasta i glupasta, ostaje sumnja da se pisac u ulcinjskoj plemkinji – prevario. U srdžbi rad stečenog tereta, on je, moguće, ...
////////////////////////////////////////////////////////

Gijom Apoliner

Ranjen u glavu

///////////////////////////////////////

Jovan Dučić, sa antikvarnim cilindrom na palanačkoj glavi
////////////////////////////////////////
Fotogalerije: Trista čuda

Kobi Israel: Cuba, love story

Ono što je počelo kao spontana avantura na Kubi 1993. godine, u zemlji potpuno izolovanoj i u ekonomskoj krizi, pretvorilo se u strastvenu aferu i lični pohod koji traje već dve decenije. Kobi Israel istražuje muževnost i homoerotična iskustva u tradicionalno mačo društvu. ...

Put do zvezda: Orgazam sa naslovne strane

Fotografkinja Linda Troeller i umetnica Marion Schneider postavljaju pitanja koja su najčešće zanemarena u svakodnevnom razgovoru i u kulturi uopšte: Možete li da se setite svog prvog orgazma i možete li da se setite svog ...
//////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////

Zašto biskupi guraju Djevicu Mariju u politički bordel?
//////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////
duplo golo

Noćnih mora žitelj raskomadava srpsku obitelj

Cvijanović Željka, u krugovima bliskim medijsko-parapolitičkom podzemlju poznatijeg kao „Civilko“, u poslednje vreme izgleda baš krenulo. Raskrinkava čovek belosvetske neprijatelje napaćenog srboruskog naroda sve u šesnaest – ...

Mile Jerković: Neka mu je jeftina zemlja

Ne daje se kredit za investiciju, nego da kamata prekrije mahinaciju, bila bi parafraza one narodne, kada je u pitanju Razvojna banka Vojvodine, istureno finansijsko odeljenje Demokratske stranke ...
20.08.2014.

FILMSKI DOKUMENTI UŽASA (11): SRPSKI GENOCID NAD BOŠNjACIMA

 Višegradska živa lomača


20.08.2014.

Višegradska živa lomača

e-novine.com - Višegradska živa lomača

////////////////////////////////////////////////////////////


/////////////////////////////////////////////////////////


image

Filmski dokumenti užasa (10): Srpski genocid nad Bošnjacima

Krvavi ples po Šeheru

image

Filmski dokumenti užasa (9): Srpski genocid nad Bošnjacima

Heroj našeg doba

image

Filmski dokumenti užasa (8): Srpski genocid nad Bošnjacima

Banjalučki geto

image

Filmski dokumenti užasa (7): Srpski genocid nad Bošnjacima

Potraga za sinom nestalim u Srebrenici

image

Filmski dokumenti užasa (6): Srpski genocid nad Bošnjacima

A bili su samo djeca


//////////////////////////////////////////////////////

Žena za sva vremena

e-novine.com - Žena za sva vremena


/////////////////////////////////////////////////////////

image

Zapaljive poruke Riste Sotone

Amfilohije u zagrljaju đavla

image

Kriza mejnstrim politike u Evropskoj uniji

Šlag na reform-tortu


/////////////////////////////////////////////////////////


image

Pozajmljeni intervju: Andrija Matić, pisac

Istorija propadanja jednog grada

image

Pozajmljeni intervju: Alexey Titarenko, umjetnički fotograf

Rusi se uvijek osjećaju kao žrtve

image

Pozajmljeni intervju: Elis Bektaš, pisac

Previše je laži u našoj književnosti

image

Pozajmljeni intervju: Ivica Buljan, reditelj

Kazalište je oblik borbe protiv masovne kulture i zaborava

image

Pozajmljeni intervju: Josipa Lisac uoči koncerta u Kotoru

Smijehom protiv vjetra

image

Pozajmljeni intervju: Bora Ćosić

Etički terorizam uvek je moguć


Stariji postovi

Jedinstvena Bosna i Hercegovina
<< 08/2014 >>
nedponutosricetpetsub
0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
18549940

Powered by Blogger.ba