Jedinstvena Bosna i Hercegovina

Dobrodošli na moj blog

02.10.2014.

BH GRAĐANI DOSADAŠNjE PREVARANTE NE ŽELE VIŠE IMATI NA VLASTI

Esad BAJTAL: Bh građani dosadašnje prevarante ne žele više imati na vlasti


tacno.net
Autor 2.10.2014. 





////////////////////////////////////

Predizborna kampanja oktobarskih općih izbora 2014. godine u Bosni i Hercegovini, za koju je prijavu podnijelo gotovo dvostruko više stranaka i nezavisnih kandidata, nego što ih se prijavilo na prošlim izborima, održanim prije četiri godine, ravna je nakaradnom seoskom vašeru, gdje svi vrište u isto vrijeme ispred svojih namačkarenih, kičavih pultova, prodajući “carevo novo odijelo”.

Razgovarala: Medina Džanbegović Mohamed, balkanbreakingnews.com

Ovoga puta moji sagovornici nisu izborni kandidati, ali pažljivo prate i precizno analiziraju dešavanja na političkoj sceni, koja vrije od beskrajno dirljivih obećanja, samoljubnih oda, novokomponiranih epskih vokacija, te raznovrsnih mitskih naglabanja. Esad Bajtal i Senad Smailbegović su građani Bosne i Hercegovine, Bosanci, oni „ostali“, koji se ne odazivaju samozvanim etno-agitatorima.

Esad Bajtal je među najutjecajnijim intelektualcima u regionu. Po profesiji pedagog, psiholog, filozof, sociolog, koji je diplomirao, magistrirao i doktorirao na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Bavi se predavačkim, spisateljskim i uređivačkim poslovima. Autor je desetak knjiga (Za (i) protiv tolerancije”, “Filozofski temelji psihologije”, “Manje od ništa”, “Al Tempo”, “Duplo golo”, “Država na čekanju”, “Govor tame”,“Sevdalinka, alhemija duše”, “Neofašizam u etno-fraku”,”Strah od kopanja itd.). Živi od pisanja i nikada se nije libio kritički identificirati sve pojave bosanskoga stanja.

Učestvovao je u masovnim protestima zbog neusvajanja Zakona o jedinstvenom matičnom broju građana. O februarskim demonstracijama, takozvanoga bosanskog proljeća, oslikavajući život obespravljenoga čovjeka, izjavio je: Pred prošle izbore je dato 1941 obećanje, a samo 48 je ispunjenih. I kad narod u februaru, u izbornoj godini, kada oni više ne mogu ispuniti ta obećanja, izađe na ulice i kaže: ‘Mi smo gladni, jer vi niste ništa radili!’, onda oni mašu sa tih tri posto i nazivaju narod bandama i huliganima. Mi imamo posla sa kriminalcima, kriminaliziranom politikom i politiziranim kriminalom. Kakva je to kultura dijaloga, kad gladan narod ne smije da kaže da je gladan, jer je to zabranjeno.“

smail

Senad Smailbegović

Senad Smailbegović je studirao Vojnotehničku akademiju u Zagrebu i Beogradu, te diplomirao na smjeru za telekomunikacije. Prije rata, kako kaže, bio je jedan od najbližih saradnika Ante Markovića po vojnim pitanjima. „Svjedok sam i raspada bivše Jugoslavije, s obzirom da sam kao vojnopolitički analitičar radio u Saveznom sekretarijatu za narodnu odbranu Jugoslavije – odsjek za inostrane poslove. U decembru 1991. godine pobjegao sam iz Beograda u Sarajevu. Od tada sam bio pripadnik Patriotske lige Bosne i Hercegovine, da bih rat proveo u osnivanju Armije i ratujući, kao komandant brigade. Snimio sam Mladićev govor: ‘Tuci Velušiće, tamo nema srpskog življa!’, te napravio prve telekomunikacije u odbrani Bosne i Hercegovine.“

Nikada nije bio član nijedne nacionalno obojene stranke. Živio je i radio i u Libiji do 2011. godine, a sada je u Sarajevu, građanski aktivist i član Upravnog odbora Internacionalnog multireligijskog interkulturnog centra. Uz osmijeh dodaje: „Aktivan sam i u kući. Pravim dobar grah sa svačim, gulaš, pilav, sataraš i pitu od gotove jufke.“

Obojica ste poznati po bespoštednom javnom kritiziranju vlasti. Recite, molim vas, kako toj anarhističkoj, korumpiranoj vladi, političarima – kriminalcima, konačno stati ukraj, pokrenuti državu za sve njene građane, kada znamo da „para vrti, gdje burgija neće“?

Esad Bajtal: „Nema teorijskih odgovora na ovo pitanje. Stvarni, životni odgovor drže razdruženi etno-podanici u svojim rukama. Sve dok se ne pojave kao združeni građani, konačno osviješteni i otriježnjeni od klero-etničkih manipulacija, kojima su prikovani za (be)životno dno siromaštva, bijede i vlastodržačkom pljačkom projektovane nevolje, neće biti istinskih, za sada, željno očekivanih promjena u Ovoj Zemlji. Samo građanska, ljudska svijest, može se oduprijeti manipulacijama i korupciji svih vrsta.“

Senad Smailbegović: „Biću konkretan: izalazeći na izbore u velikom broju i glasajući za patriotski opedijeljene pojedince i stranke, za mlade ljude, za kandidate koji su se dokazali u posljednjim građanskim protestima. Takvih ima u Bosanskohercegovačkoj patriotskoj stranci, Našoj stranci, Uniji socijaldemokrata i uopšte u novim strankama… Eto, Vi ste pisali o Irini Lovrić, Šeherzadi Delić i drugima. Glasati i za žene naravno. Samo masovan izlazak na izbore i glasanje za male stranke i dokazane pojedince mijenja situaciju na bolje.“

Sa bosanskohercegovačke političke scene svi su izražavali zabrinutost i obećavali pomoć u saniranju posljedica poplava. Dolazili su i slikali se, zapravo sebi praveći reklamu, a sada, kad Američka ambasada pita gdje je nestalo pola milijarde eura za oporavak od poplava, po izjavama vlasti ispada da su ih somovi i šarani pojeli. Znate li vi gdje je taj novac?

Esad Bajtal: Ne znam gdje je taj novac, ali znam da nije tamo gdje bi trebao, a u normalnom i moralnom društvu, bi morao da bude. Također, znam i znamo, da to nije ni prvi, ni posljednji novac koji je iz narodnih preusmjeren u stranačko-vlastodržačke džepove, a sve pod krinkom velike priče, samozvanih etnouvara, o zaštiti takozvanogvitalnog nacionalnog interesa‘. I dok čuvari čuvaju nacionalni interes, tako kako ga čuvaju, nacija Ove Zemlje tone u blatu, po bijedi i siromaštvu, trinaest najjadnijih zemalja svijeta i ima najmanju kupovnu moć u Evropi. Istovremeno evropski debelo plaća svoje prebogate političare, čiji je četvorogodišnji (mandatski) radni učinak (2010.−2014.) samo 2,47% od obećanog. Preciznije, od 1941 obećanja, koliko su dali svojim glasačima (birači ionako ne izlaze na izbore, a njih je 60-70%), realizovali su samo njih 48. Dakle, ni 2,5% od obećanog. To ih, naravno, ne sprečava da troše silne pare za potrebe skupog xafsinga sadašnjeg predizbornog ciklusa u kome gladnom, izvaranom narodu ponovo obećaju samo nove kule i gradove.“

Senad Smailbegović: „Tu ima svašta. Ja se pitam gdje je sav novac od 1992. godine. To su milijarde. Znam pojedince koji su nakon rata investirali milione u objekte, tržne centre hotele, nekretnine. Našu ratnu nesreću mnogi su iskoristili za lično bogaćenje. Taj lopovski mentalitet i socijalna neosjetljivost su na vrhuncu. Meni samo nije jasno da li se ljudi, koji su u vlasti godinama i koji su ovaj metež dobro unovčili, ičega boje, a koliko vidim Boga sigurno ne.“

Stanovnici Bosne i Hercegovine i zemalja regije pokazali su iznimnu empatiju sa ljudima, kojima su uništena imanja, pa čak i životi u poplavama? Da li se samo radilo o danima kulminacije nesreće ili su u glavama još uvijek smrtni neprijatelji?

Esad Bajtal: Šta je u čijoj glavi to nikada nećemo znati ni saznati. To, možda, ne znaju ni oni sami. Očito, tjera ih svijest o zajedničkoj nevolji i potreba da sami pred sobom progovore jezikom životne logike koja, pokrenuta sudbinskom udesnošću, konačno počinje da razumijeva kako nesreća ne bira ni vjeru ni naciju, i da nas, u našoj nemoći pred stihijom, izjednačava i upućuje jedne na druge. Sve se odvija po neosviještenoj logici: ‘Biti čovjek, da bi drugi bili ljudi‘. Ono što nam ostaje nakon ovog prosvjetljujućeg poplavnog iskustva uzajamnosti, jeste da poželimo prerastanje tog stava u životno pravilo budućnosti, u unutrašnji imperativ neke nove, ljudskije društvene svijesti. Svijesti tradicionalnog bosanskohercegovačkog zajedništva i uzajamnosti kakvo nam nudi dugo povijesno iskustvo, a koje su etno-razbojnici devedesetih krvavo destruirali zarad svojih stranačko-politikantskih, idejno-sluganskih i konačno pragmatsko-pljačkaških interesa.“

Senad Smailbegović: „Narod je u suštini dobar. Mislim da je bilo solidarnosti bez obzira na političke, nacionalne i druge podjele i vještački izazvane netrpeljivosti. Ima jedna druga stvar, većina ljudi je izmorena ratom i poraćem, iscrpljena stalnom borbom za elementarne životne potrebe, izmorena manipulacijama, lažima, medijskom bombardovanju, da jednostavno više ne zna ko je ko. Istina i laž su izmiješane, laž se pretvara u istinu, istina se skriva i potuskuje i vrlo je teško da dopre do ušiju većine.“

Bolešću, a zatim i smrću Sulejmana Tihića, je li Stranka demokratske akcije izgubila umjerenog političara, koji je započeo reformske procese, nastojeći od takve stranke stvoriti neku savremenu narodnjačku stranku desnoga centra, kako prenose neke od posljednjih vijesti?

Esad Bajtal: Ne znam ni šta je ta stranka dobila ili šta izgubila smrću tog svog člana. Jer, stranke, pa i onda kad se izdaju za demokratske, imaju svoju ezoteričnu, skrivenu logiku djelovanja, poznatu samo najužem stranačkom vrhu. U tom smislu, svaki bi odgovor na Vaše pitanje bio samo spekulacija vođena željom, nadom, očekivanjimaili logikom nekog drugog tipa. Nisam nikada bio član nijedne stranke. Nemam sluha za stranački život, ni potrebe da se njime bavim. Znam samo da sav jad i bijeda Ove Zemlje dolazi od vladajućih stranaka, njihovih podanika, seiza i idejnih advokata iz akademske zajednice.“

Senad Smailbegović: „Bio je prilično umjeren.“

Kakvo je vaše mišljenje o rahmetli Aliji Izetbegoviću? Da li je on kao tadašnji predsjednik, svojim, pa i u ime Stranke izjavama, tokom cijele 1991. do polovice aprila 1992. godine pokazivao samo kapitalnu naivnost i glupost, ponavljajući da „rata neće biti“ ili „za rat je potrebno dvoje“? Treba li sa ove vremenske distance tako zaključivati ili se radilo o kontradiktornostima i zavjerama, koje su na kraju krajeva najviše koštale bosanskohercegovačke muslimane?

Esad Bajtal: Istorija će dati najbolji odgovor na Vaše pitanje. Znam samo da lično, nikad ne bih izgovorio ono što je on izgovarao, niti bih potpisao ono što je on potpisao. Konačno, ne mogu, i nemam pravo govoriti u ime muslimana i Bošnjaka. Nisam ni Bošnjak ni musliman. Ja sam Bosanac, gnostik, i mimo svoje volje spadam u “Ostale”, kako će me p(r)opisno, u svom eto-ostrašćenom, civilizacijski nakaradnom i geografsko-jezički nelogičnom imenovanju tretirati ovdašnje netolerantno, feudalno-autistično i etno-isključivo B-H-S trojstvo.”

Senad Smailbegović: „Za odgovor na ovo pitanje treba da prođe još vremena i mnogo toga da se objavi. Moj utisak sa ove distance je da se on nije snalazio u ulozi koja mu je ‘zapala’.“

Bosna i Hercegovina je trebala ići na crnu listu zemalja od strane Komiteta eksperata Vijeća Europe za evaluaciju borbe protiv pranja novca i finansiranja terorističkih aktivnosti. Kako to, da baš sada, u vrijeme predizbornoga natjecanja, Plenum Komiteta nije stavio Bosnu i Hercegovinu ni na sivu listu, već i dalje ostaje na snazi samo javno saoenje Moneyvala o neusklenosti zakona sa europskim, što znači da se još mogu slati transakcije novca iz inostranstva i sredstva koristiti za pranje novca?

Esad Bajtal: Bosna je, po mišljanju nekih poznavalaca novčanih tokova, najveća praonica svjetskog novca danas. Teško je vjerovati da je devedeset ovdašnjih multimilionera moglo skloniti u svoje džepove vrijednost od 9 milijardi dolara, a da to bude mimo oka Velikog Brata, odnosno takozvanemeđunarodne zajednice‘. Taj podatak Welt-X, nikad niko nije demantovao, niti su gladni i opljačkani građani Bosne i Hercegovine, saznali imena tih super-bogataša, niti je vlast ili neka istražna instanca postavila pitanje kako su oni do svog silnog bogatstva došli u zemlji u kojoj 50% građana živi na ivici siromaštva, a njih još 700.000 živi ispod te granice. Odnosno, u zemlji u kojoj se živi 72% ispod standarda evropskog prosjeka. Ništa nije slučajno, pa ni problemi koje markira Vaše pitanje. Nekome, očito, sve to tako kako je , sasvim dobro odgovara.”

Senad Smailbegović: „Međunarodni predstavnici su u Bosni i Hercegovini godinama. Odlično oni poznaju situaciju. Znam samo jednu poruku sa nekog od ‘okruglih stolova’, na kojima sam učesvovao, da na prostoru Balkana, a nakon ratova, ide evolucija u svim oblastima, revoluciju više ‘Veliki’ neće dozvoliti. Tako je i sa stalnim izborima, to je dakle školovanje demokratije, jer moramo znati da mi nismo glasali ni kampanje u ovakvom obliku sve do 1990. godine. Kada znate da se ovdje očekuje sazrijavanje u svakom pogledu, onda vam mogu biti jasni i pojedini potezi međunarodnih institucija. Reći ću i to da Bosna i Hercegovina i nije baš na prvom mjestu međunarodnih problema.“

Krug 99 je koncem juna odlučio sa intelektualcima Europe pokrenuti peticiju za bezuvjetan prijem Bosne i Hercegovine u Europsku uniju. Da li zvanično išta čujete o prikupljanju potrebnih milion potpisa, kako bi inicijativa navodno dobila podršku?

Esad Bajtal: I sam Krug 99, ma šta sami o sebi mislili, vremenom je, nasuprot izvornoj ideji i razlogu svog nastanka, postao jeftino osmišljena maskota ovdašnje pseudodemokratije. Gdje je bio Krug na prošlogodišnjim JMBG protestima, a gdje u februaru ove godine? I gdje su, osim sporadično-verbalno, svih ovih godina tamo gdje su trebali da budu? Pogledajte strukturu njihovih gosta nedjeljnih sesija zadnjih desetak godina, pa ćete uočiti paradoksalnu činjenicu da oni svoje mikrofone ustupaju nerijetko i onima protiv kojih bi, imperativom akademskog logosa i kritičke dosljednosti, morali da se kontinuirano, otvoreno i argumentovano-rezolutno bore. Ako analizirate taj momenat gosta-uvodničara, onda ćete vidjeti koliko je tu jeftine koketerije sa onima koji nas drže u ovom totalitarnom i ekonomskom jadu od države. Peticija bi, logikom gore rečenog, mogla biti gest popravljanja vlastite (bez)idejnekrvne slikete skupine.“

Senad Smailbegović: „Slabo, mada sam kao povremeni član Kruga 99 podržao tu ideju. Samo moramo znati da nama niko neće donijeti uređeno društvo. Mi se moramo, mislim na građane, za to izboriti.“

Šta mislite o održanoj Paradi ponosa u Beogradu? Hoće li i Bosna i Hercegovina morati dozvoliti takvo okupljanje kako bi se približila i integrirala u Europsku uniju?

Esad Bajtal: Ne mislim ništa. Svako ima pravo na svoj život, ali i obavezu da svojim načinom življenja poštuje ista ta prava onih koji se seksualno, idejno, etnički ili religijski, razlikuju od njega. Ljudska prava, kao prirodna prava, su nedodirljiva i nedjeljiva. Zakon mora biti jednak za sve.“

Senad Smailbegović: „Imamo mi prečih problema od takvih parada. Po meni, to su privatne stvari i ne slažem se baš sa tim javnim i upornim borbama takve populacije.“

Postoji li u Bosni i Hercegovini negativna sprega između političkih partija i vjerskih zajednica? Ponašaju li se u skladu sa onim što pripovijedaju?

Esad Bajtal: “Pa ta je sprega više nego evidentna. Uostalom, zar novi reis nije javno rekao da džamije više ne mogu biti u službi izborne podrške pojedinim strankama i kandidatima. Dakle, bile su. A bio je to i sam vrh te zajednice. Kao i vrhovi ostalih vjerskih zajednica u Bosni i Hercegovini i regionu ex-YU. Teško je vjerovati da će se tu, sudeći po pisanju štampe, nešto tako brzo promijeniti: http://www.avaz.ba/clanak/138318/poziv-na-skup-sda-u-dzamiji Pogledajte knjigu Milorada Tomanića ‘Srpska crkva u ratu i ratovi u njoj’ (Beograd, 2001.), pa će vam biti jasna uloga religije i religija u ratu i politici na ovim prostorima. Pogledajte nova imena ulica naših gradova. Ovdje su, nažalost, religije izdale Vjeru i našavši svoje etno-bogove tu, na Zemlji, okrenule su leđa Svevišnjem na Nebu. Ne čuje se njihov kritički glas, glas protesta koji bi stao u odbranu gladnih, opljačkanih i pobunjenih građana. Uostalom javna je tajna da su baš vjerske zajednice debelo asistirale dovođenju na vlast upravo ovih koji su Bosnu i Hercegovinu bacili na samo dno života i modernog demokratskog svijeta. Konačno, raskošne palače i rezidencije vjerskih prvaka, automobili u kojima se vozikaju i standard kojim žive, kazuju da oni ne dijele sudbinu naroda, nego da sebi grade raj već ovdje, na zemlji. A onaj, ko sebi gradi raj na Zemlji, taj očito, logički govoreći, ne vjeruje u raj (džennet) na Nebu, pa ni u samo Nebo. Taj je i Nebu i Bogu okrenuo leđa, zarad sitnih zemaljskih strasti i zadovoljstava.”

Senad Smailbegović: „Bilo je i biće. Vjerske zajednice i poglavari su nekada svjesno, nekada nesvjesno podržavali ove politike, koje nas dave već preko 20 godina. Raduju me nastupi reisa Kavazovića, kao i monsinjora Puljića, te pojedinaca iz Pravoslavne crkve u posljednje vrijeme. Jasno su uputili poruku da vjerske zajednice neće dozvoliti kampanje po vjerskim objektima. S obzirom da se ništa ne može prekinuti preko noći, biće toga još, samo ne u obimu kao dosada. Sjetimo se samo izbora 2010. godine, kada je tadašnji reis otvoreno lobirao za Radončića.“

Da li je tačno da mladi ljudi iz Bosne i Hercegovine ne odlaze vani prvenstveno zbog teške materijalne situacije, nego zbog toga što ne vide nikakvu perspektivu u svojoj domovini? Učestvuju li oni dovoljno u ostvarivanju života dostojnoga čovjeku?

Esad Bajtal: „Istraživanja od prije dvije godine pokazala su da 60% mladih želi da ode iz Bosne i Hercegovine, jer ovdje ne vide svoju životnu ni ljudsku perspektivu. Danas se taj procenat povećao na čitavih 80% onih koji traže izlaz bježanjem iz ovdašnje bijede i propasti. Ako to prevedemo na jezik kritike, onda mladi, njih 80%, kažu ovoj vlasti sljedeće: ‘Vi ste svojim neradom, nepoštenjem i nemoralom upropastili našu budućnost i naš život učinili nemogućim. To nas tjera da svoj spas potražimo negdje vani, u slobodnom demokratskom svijetu, gdje vladaju zakon i red. I gdje se može živjeti časno i pošteno, od vlastitog rada, znanja i sposobnosti, a da se pri tome ne mora biti ničiji stranački ili etno-sluga. Odnosno, dužnik vječito zahvalan nesposobnijem i neobrazovanijem od sebe što mu je, sistemom stranačko-nepotističkih veza, obezbijedio tanku koricu hljeba. A i nju na račun hiljada drugih, jednako obespravljenih, gladnih i poniženih.’“

Senad Smailbegović: „Mladi su prilično inertni i nezainteresovani. Dugo ovo sve traje, vide roditelje, koji su u teškoj, da ne kažem očajnoj situaciji. Svašta im se servira kroz medije. Nije ni čudo što žele ići. Nesreća je u tome što ne znaju, da bilo gdje da odu, moraju se boriti za svoj status. Najlakše je to u svojoj zemlji, ipak.“

Od silnoga predizbornog prepucavanja po društvenim medijima i društvenim mrežama, koje još uvijek navijaju za stare igrače, jer su oni za dvadeset i četiri godine dobro cementirali vlast adutima straha i mržnje od drugoga, a isto tako po starom običaju osigurali novac za svoje kampanje, nove političke opcije i kandidati od takve dominacije ne ostaju baš bitno zapaženi. Mislite li, generalno gledajući, da je uprkos njihovim prljavim planovima građanska svijest proradila i da im neće opet dati neku jaču podršku?

Esad Bajtal: Ovdje je samo jedna stvar logički jasna: aktualne debelo kriminalizirane vlasti, upravo zbog takve svoje prošlosti, ove izbore ne smiju nipošto izgubiti. Kao što ih, s druge strane − iz istog razloga i nagomilanog narodnog nezadovoljstva − regularno sigurno ne mogu dobiti. Ostaje, dakle, samo izborna prevara, falsifikat ili kupovina glasova. Uostalom, već čitamo u printanim, slušamo ili gledamo na elektronskim medijima, kako koverte sa po stotinu i više izbornih listića stižu na pojedinačne adrese dijaspore širom svijeta. Naivno retoričko pitanje glasi: ‘Je li to možda greška, slučajnost?’ Ili uhodani, pravovremeni, dobro sračunati obrazac namicanja lažnih glasova na djelu? U isto vrijeme CIK se potrudio da građanima onemogući zakonsko pravo uvida u imovinske liste aktualnih izbornih kandidata, kako bi se javnosti uskratila slika njihovog enormnog i sumnjivo stečenog bogatstva. Sve je očito podređeno makijavelističkom principu da cilj (ostati na vlasti) opravdava sva sredstva (novac, laž, prevara, falsifikat…).“

Senad Smailbegović: „Po prirodi sam optimist. Mislim da je prilično sazrela građanska svijest i pamet. Problem je u podijeljenosti socijalnih grupa. Davno sam, nakon rata, govorio da je svejedno kako se čovjek zove i da je u istoj situaciji izbjeglica i prognanik, nezaposleni, ranjeni, onaj ko je nekoga izgubio, ko je nešto izgubio. U istoj poziciji je radnik devastiranog Jelšingrada iz Banja Luke, Energoinvesta iz Sarajeva, Sokola iz Mostara, Altnice iz Trebinja itd. Mislim da ljudi to sve više shvataju, da im je nametnuta priča o naciji i ugroženosti, a ti isti koji ih time truju, otimaju im hljeb iz usta. I njima i njihovoj djeci.“

Predstojeće opće izbore, zatalasane trenutnom ekonomsko-političkom situacijom, te otvorenom kombinatorikom stranaka i pojedinaca, analitičari smatraju najneizvjesnijim od potpisivanja Daytonskoga mirovnog sporazuma godine. Hoće li međunarodni faktor snažno utjecati i ovoga puta i šta mislite o ulozi pojedinih nevladinih organizacija?

Esad Bajtal: „Nevladine organizacije (čast iznimkama, ako ih ima), uglavnom su se svrstale i uhljebile uz stranke i vlade (vladine nevladine organizacije) po istim onim etno- i klero-šavovima i kriterijima po kojima i na kojima funkcionišu aktualne, stranačko-nepotistički i strogo pragmatski, hermetički zatvorene stranačke strukture. Tako su, pod krinkom građanskog, civilnog sektora, postale ključni protagonisti najekstremnijih političkih ideja i nosioci retorike etno-stranačke isključivosti koja se, u svrhu indukovanja društvenih tenzija, poziva na tobožnja demokratska prava, prava naroda i tome slično. Najžalosnije u svemu tome je da su mladi, još jednom, (pored obdaništa, škola i stranačkih podmladaka), izmanipulisani i kroz NGO sektor djelovanja. Uostalom, smrtonosno pogubni i već objelodanjeni odlasci na bliskoistočna i ukrajinsko ratište, odakle nam dolaze vijesti o njihovim pogibijama, regrutacijski su vezani upravo za dio tobožnjeg NGO sektora.“

Senad Smailbegović: „Mislim da hoće i već jeste. Pogledajte kampanju USAID-a ‘Trpi ili glasaj’. Dakle, izađi na izbore u što većem broju i glasaj protiv onih zbog kojih trpiš. Malo je nevladinih organizacija ostvarilo ideju zbog koje postoje.“

Skeptični građani najavljuju bojkot, a mnogi pozivaju da se izađe i poništi listić, kako bi bio nevažeći. Kakav je vaš stav?

Esad Bajtal: „Idealno bi bilo sljedeće: Da svi izađu na birališta (100% izlaznost), i svi glasaju za potpuno nove ljude, dosad neokaljane politikom, pljačkom i karijerizmom bilo koje vrste. Ili, ako takvih nema, da prekriže (ponište) svoje listiće, jer se prazni, baš kao i neupotrijebljeni listići apstinenata, daju falsifikovati. Tek tada bi svijet shvatio da bosanskohercegovački građani dosadašnje prevarante ne žele više imati na vlasti, i da oni, kao takvi, prestaju biti legitiman sagovornik međunarodne zajednice i svijeta. Naravno, nemam iluzija da će se tako nešto dogoditi. Baš kao što znam da će izbori prividno biti sasvim regularni (demokratski), a, zapravo, u svojoj suštini debelo nemoralni i prevarantski.“

Senad Smailbegović: „Izaći na izbore što masovnije i ne glasati za sedmorku na vlasti. Nisam član nijedne stranke, ali preporučujem Našu stranku, Socijaldemokratsku uniju, Bosanskohercegovačku patriotsku stranku, Prvu bosanskohercegovačku stranku… Dakle, ima izbora.“

Mnogi vas cijene, pitaju za mišljenje – kome dati svoj glas? Na Facebook-u čak postoji stranica pod nazivom Esad Bajtal za predsjednika. Zašto se niste i vi kandidirali?

Esad Bajtal: „Rekli su mi za postojanje više takvih stranica nastalih ovdje ili negdje po svijetu, od Njemačke do Skandinavije. Ne znam ko stoji iza njih, ali očito, izraz su volje osviještenih i nepotkupljivih građana koji bi da se ovdje nešto konačno promijeni. Činjenica da sam javno stao uz građanski bunt i na način na koji sam stao, ponukala je nekoga ili neke pojedince i grupacije na otvaranje tih stranica. Međutim, mene to ne zanima. Više puta sam na javno insistiranje građana, protestanata, kao i odgovaranjem na pisane upite, morao obrazlagati svoje neprihvatanje te vrste kandidature koja se traži(la) od mene. Bili su to krataki i jasni odgovori: mene ne zanima da budem vlast. Bilo kakva i bilo čija. Ja sam stao uz građane i njihove proteste, i govorim to što govorim, ne zato da sam postanem vlast ili dio vlasti, nego da, zajedno s njima, pokušam dobiti novu, bolju, demokratskiju i pošteniju vlast od ove koju imamo. I to je sve. Još kraće i jasnije, stid bi me bilo da se bavim politikom. I više od stida. Ali nemam bolju riječ kojom bih izrazio to ‘više’…“

Senad Smailbegović: „Pitanje je više za Esada, ali i ja ću Vam reći. Bio sam kandidat reformskih snaga, Unije bosanskohercegovačkih socijaldemokrata od 1996. do 2004. godine. Dakle i na taj način sam se borio da ‘otvorim oči’ ljudima. Nikada me niko nije finansirao, već sam od svog novca pravio kampanje. U općini Breza sam imao 25% poslaničkih mjesta nakon izbora 1997. godine, što je uspjeh, s obzirom na to da je općina Breza 90% naseljena bošnjačkim stanovništvom i da je tu od 1990. godine Stranka demokratske akcije imala neprikosnovenu vlast. Zaista sam izgubio mnogo vremena, a i novca na te kampanje, pa sam se nakon toga okrenuo i privatnom životu.“

I za kraj, šta biste poručili građanima Bosne i Hercegovine?

Esad Bajtal: “Dobro je, biće i gore… ako ove i dalje ostavite na vlasti.”

Senad Smailbegović: “Izaći na izbore i birati pojedince, koje poznajete. Ima dovoljno televizija na kojima se kandidati predstavljaju. Prošlo je mnogo izbora i kampanja, pa možete procijeniti ko govori istinu, a ko želi samo poziciju, dobro plaćenu. Imate pojedince, koji su hrabro u proteklim građanskim protestima iznosili mišljenja i govorili ljudski, realno. Eto Hasna Ljubović, Irina Lovrić, Šeherzada Delić… Sada su kandidati. Mislim da su i glas većine.”


//////////////////////////////////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////////////////


vDemonov zadah i miomiris mržnje

Demonov zadah i miomiris mržnje

  2.10. 2014

Povjerujete li njuhu kardinala Bozanića, sklonište od demonova zadaha možete potražiti u hermetički zaštićenim prostorima duhovne literature nad kojom ni nadbiskup zagrebački ne bi začepio nos. Možete punim plućima udahnuti


////////////////////////////////////////

Radomir Lazić: Počinje odbrojavanje

Radomir Lazić: Počinje odbrojavanje | Tacno.

////////////////////////////////

02.10.2014.

21. GODIŠNjICA OD ZATVARANjA LOGORA DRETELj

21. godišnjica od zatvaranja logora Dretelj: Ovo je bilo mučilište gdje smo bili izloženi najsvirepijim zlostavljanjima


Oktobar 02. 2014. godine

Dretelj1

Savez logoraša u BiH i općinsko Udruženje logoraša Čapljina obilježili su danas ispred nekadašnjeg logora Dretelj u Čapljini 21. obljetnicu od zatvaranje logora u kojem je bilo zatočeno oko 4 000 Bošnjaka i Srba.Po riječima predsjednika Saveza logoraša u BiH Jasmina Meškovića, iz logora je, što u živom štitu, što u kopanju rovova, ubijeno oko 170 logoraša, a oko 500 ranjeno. Naglasio je kako iz svega ovoga treba izvući poruku – da se ne zaboravi, ponovi, te da se u BiH nikada više ne ponove ovakvi zločini.

Predsjednik logoraša HNŽ-a Suljo Kmetaš nazvao je Dretelj ‘mučilištem’.

– Ovo je bilo mučilište gdje su Bošnjaci bili izloženi najsvirepijim zlostavljanjima. Ljudi su bili zatvoreni u hangare nisu imali, ni vode, ni hrane po tri-četiri dana – kazao je Kmetaš, dodajući kako su kroz logor prošli Bošnjaci Prozora, Jablanice, Stoca, Mostara, Čapljine, odnosno Hercegovine i Srednje Bosne.

– Mi nismo ovdje došli da dižemo tenzije koje nikome nisu potrebne. Mi smo ovdje došli samo da kažemo istinu onakvu kakva je bila i ništa više – istaknuo je predsjednik Udruženja logoraša Čapljine Sead Tabaković.

Enes Hodžić iz Prozora kaže kako je u Dretelj došao nakon Ljubuškog.

– Dočekali su nas ispred i namlatili, a ko je bio u Armiji prebili su ga. Nakon toga ubacili su nas u nekakve hangare. Meni su konkretno izbili sve zube i slomili rebra – kazuje Hodžić.

Remzo Šuta iz Čapljine proveo je u logoru stotinjak dana. Za to vrijeme, kako naglašava, bio je u samici gdje je bilo najgore.

– Primili smo najviše batina i ne znam ko sve nije ulazio kod nas da nas tuče – kazao je. Od terora koje je preživio spomenuo je udaranje više puta dnevno, ubacivanje vode u samicu s mlaznicama iz cisterni, tjeranje da prelaze jedan preko drugog…

Po njegovim riječima, u toj su samici od terora umrla četvorica ljudi.

– Tukli su nas stražari, vojnici, civili, ko god je stigao. Zlostavljan sam i seksualno. Zatvorenici su tjerani da se skinu i jedan drugog oralno zadovoljavaju. Tjerali su nas i da se ljubimo – kazuje jedan od svjedoka i zatočenika Dretelja.

Inače, logoraši su tražili od stečajnog upravitelja Hercegovačke banke da im dopusti ulazak u nekadašnji logor, no to im nije dopušteno pa su se okupili ispred ulaza, gdje im se obratio i potpredsjednik FBiH Svetozar Pudarić. Za zločine u Dretelju pred Haškim sudom pravostupanjski su osuđeni čelnici Herceg-Bosne u slučaju Prlić i ostali. Dretelj je u proljeće i ljeto 1992. godine bio mjesto zatočenja Srba s područja Hercegovine. Kasnije su tu zatvoreni i Bošnjaci. I jedni i drugi, njih oko 4 000 bili su izloženi maltretiranju, premlaćivanju, silovanju i ubojstvima.  (Kliker.info-Fena)


////////////////////////////////////////////////////////

Svijet
 

kasparov5 

Kasparov: Putin je najopasniji čovjek na svijetu, on ima na hiljade nuklearnih bojevih glava

Ruski šahista i opozicionar Gari Kasparov označio je predsjednika Rusije Vladimira Putina najopasnijim čovjekom na svijetu.On je rekao da Putin predstavlja veću prijetnju za globalnu bezbjednost nego ekstremistička grupa Islamska [...]


//////////////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////

Dijaspora

Srebreničanin u Australiji : Kroz umjetnost oživljavam sjećanja na preživjele iz rata

Otvaranje novog poglavlja : Građani BiH u Kanadi posjetili novu zgradu amasade i novu



////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////

FTV saznaje : Ruski specijalci i obavještajci tajno stigli u Bosnu i Hercegovinu

Oktobar 02. 2014. godine

rusi44

Kako je FTV  potvrđeno iz više izvora 148 ruskih specijalaca i obavještajaca stiglo je na područje Republike Srpske. Specijalci su smješteni u tri hotela na području Laktaša, dok je jedan dio ruskih specijalaca smješten u Centar za obuku policijskih snaga MUP-a Republike Srpske na Palama. Rusi su sigli 28. septembra preko Graničnog prelaza Rača, a MUP RS im je sugerisao da se ne prijavljuju Uredu za strance BiH.U međuvremenu je, kako saznaje FTV, Ured za strance uspio legitimisati ove ruske državljane. U Ambasadi Ruske Federacije, koju smo kontaktirali, nisu željeli komentarisati ovu informaciju. (Kliker.info-FTV)


//////////////////////////////////////////////////////////

intervjui

02.10.2014.

BRISEL: JENS STOLTENBERG: RUSKA INVAZIJA NAJVEĆI IZAZOV ZA NATO

Brisel

Stoltenberg: Ruska invazija najveći izazov za NATO

Photo: Tanjug/AP

Novi generalni sekretar NATO Jens Stoltenberg saopštio je da bi NATO mogao obnoviti veze s Rusijom ako ona prestane da krši međunarodno pravo. Stoltenberg je rekao su izazovi koji zahtevaju snažan NATO to što je "Rusija zadržala mogućnost da narušava stabilnost Ukrajine i krši međunarodno pravo"

Stoltenberg preuzima dužnost u jeku krize u Ukrajini. Kao generalni sekretar, Stoltenberg će morati da sprovede u delo akcioni plan koji je prošlog meseca usvojen na samitu NATO u Velsu.

Taj plan uključuje vidljivije prisustvo NATO u zemljama koje se graniče sa Rusijom, pojačane vežbovne aktivnosti i formiranje posebne jedinice za brze intervencije.

"Kriza u Ukrajini, izazvana ruskom vojnom intervencijom, najveći je izazov bezbednosti Atlantskog saveza", ukazao je Stoltenberg na konferenciji za štampu i rekao da su vođe NATO na prošlomesečnom zasedanju naglasile da "ne žele sukob s Rusijom".

“Nužno je da se osvedočimo u jasne promene u delovanju Rusije, što će dokazati da se poštuje međunarodno pravo", rekao je Stoltenberg, naglasivši da će NATO podržati suverenitet i teritorijalnu celovitost Ukrajine.

On je to rekao na pitanje novinara o tome šta NATO očekuje da Rusija uradi da bi se obnovila saradnja - da li je to i povratak Krima u sastav Ukrajine. Dodao je da NATO smatra da primirje na istoku Ukrajine "pruža velike mogućnosti, mada se obustava vatre i krši, a situacija je krhka".

Novi generalni sekretar NATO je istakao da bi nove "udarne snage" NATO na istoku Evrope mogle biti spremne za dejstvo februara iduće godine kao deo "Akcionog plana za spremnost" koji se priprema na osnovu odluke vođa NATO početkom septembra.

“Jer jedino jak NATO može graditi konstruktivne odnose s Rusijom", rekao je Stoltenberg i podsetio da je praktična i vojna saradnja prekinuta, ali nisu i politički kontakti s Moskvom.

Stoltenberg je rekao su izazovi koji zahtevaju snažan NATO to što je "Rusija zadržala mogućnost da narušava stabilnost Ukrajine i krši međunarodno pravo; na jugu se nestabilnost širi u našem susedstvu; a međunarodna koalicija u kojoj su savezničke zemlje NATO i regionalni partneri, preduzima akcije protiv terorističkih grupa takozvane 'Islamske države Iraka i Sirije' ".

“NATO podržava nastojanja Iraka da odbrani svoju stabilnost, i dodao na NATO raketama "patriot" jača odbranu svoje članice Turske NATO mora biti jak kao politički i vojni savez i održati "kao stena jako savezništvo sa Sjedinjenim Američkim Državama", poručio je Stoltenberg.

Na pitanje da li bi on podržao međunarodnu vojnu intervenciju u Libiji, gde se država raspala i gde su sukobljene razne oružane grupe, uključujući Al-kaidu i druge islamske teroriste, novi generalni sekretar je rekao da je "operacija NATO u Libiji 2011. godine imala za cilj da spreči da libijski režim počini pokolj nad civilima, a to smo i postigli vojnom operacijom".

Stoltenberg smatra da je u Libiji "vojna operacija NATO bila uspešna, ali ono što se potom dogodilo uopšte nije bilo uspešno, a za to je odgovornost poglavito na međunarodnoj zajednici".

Govoreći o Turskoj, Stoltenberg je rekao da Alijansi mora da bude vrlo jasno da će morati da zaštiti Tursku, ako na bilo koji način bude napadnuta.

Kao norveški premijer iz levičarske Laburističke stranke, Stoltenberg je negovao dobrosusedske odnose sa Rusijom i uspostavio solidne veze sa ruskim predsednikom Vladimirom Putinom i premijerom Aleksandrom Medvedovom.

Analitičari podsećaju da je Stoltenberg tokom svog mandata uspešno okončao četvrt veka dug spor sa Rusijom oko Barencovog mora, što je formalizovano sporazumom koji je 2010. u Oslu potpisao sa Medvedevom.

Sam Stoltenberg se poslednjih meseci nije javno oglašavao o ukrajinskoj krizi, mada je u martu oštro osudio aneksiju Krima, koju je nazvao "brutalnim podsećanjem na neophodnost postojanja NATO".

Kao generalni sekretar, Stoltenberg će u svakom slučaju morati da sprovede u delo akcioni plan koji je prošlog meseca usvojen na samitu NATO u Velsu.

Taj plan uključuje vidljivije prisustvo NATO u zemljama koje se graniče sa Rusijom, pojačane vežbovne aktivnosti i formiranje posebne jedinice za brze intervencije koju je bivši prvi čovek NATO Anders Rasmusen nazvao "udarnom pesnicom NATO". Dosadašnji generalni sekretar NATO je nedavno izjavio da je za vreme njegovog mandata Alijansa "skinula stomak i očeličila mišiće".

Agencija AP navodi da se, kada je Rasmusen stupio na čelo NATO, Alijansa borila protiv pobune u Avganistanu, a mnogi su predviđali da će, kao i Varšavski pakt, nekadašnji neprijatelj iz doba "hladnog rata", postati deo istorije.

Pet godina kasnije, u vreme kada se Rasmusenovom mandatu bližio kraj, SAD, Kanada i njihovi evropski saveznici ponovo su u sukobu sa Rusijom, a Zapad se suočava s pretnjama koje su raznovrsnije nego ikada.

Kao generalni sekretar, Stoltenberg će u svakom slučaju morati da sprovede u delo akcioni plan koji je prošlog meseca usvojen na samitu NATO u Velsu. Taj plan uključuje vidljivije prisustvo NATO u zemljama koje se graniče sa Rusijom, pojačane vežbovne aktivnosti i formiranje posebne jedinice za brze intervencije koju je Rasmusen nazvao "udarnom pesnicom NATO".

Dosadašnji generalni sekretar NATO je nedavno izjavio da je za vreme njegovog mandata Alijansa "skinula stomak i očeličila mišiće".

Agencija AP navodi da se, kada je Rasmusen stupio na čelo NATO, Alijansa borila protiv pobune u Avganistanu, a mnogi su predviđali da će, kao i Varšavski pakt, nekadašnji neprijatelj iz doba "hladnog rata", postati deo istorije.

Pet godina kasnije, u vreme kada se Rasmusenov mandat bliži kraju, SAD, Kanada i njihovi evropski saveznici ponovo su u sukobu sa Rusijom, a Zapad se suočava s pretnjama koje su raznovrsnije nego ikada, ističe ta agencija.

///////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////

Pripreme za gradnju Jadransko-jonske autoceste

Vijeće ministara BiH utvrdilo je prijedlog osnova za zaključivanje Memoranduma o razumijevanju između Bosne i Hercegovine, Albanije, Crne Gore i Republike Hrvatske u vezi s potporom ...

Karadžić u Hagu: Zašto bih bio kriv, čino sam dobra djela

Bivši predsjednik Republike Srpskde Radovan Karadžić, optužen za genocid, zločine protiv čovječnosti i kršenje zakona i običaja ratovanja tokom ratnog perioda u Bosni i Hercegovini, u ...
///////////////////////////////////

Nobelov samit otkazan zbog vize za dalaj lamu

Svetski samit laureata Nobelove nagrade u Kejp Taunu, otkazan je zbog odbijanja južnoafričkih vlasti da odobre zahtev za vizu tibetanskom duhovnom vođi dalaj lami, saopštio je dobitnik Nobelove nagrade za ...

Stoltenberg: Ruska invazija najveći izazov za NATO

Novi generalni sekretar NATO Jens Stoltenberg saopštio je da bi NATO mogao obnoviti veze s Rusijom ako ona prestane da krši međunarodno pravo. Stoltenberg je rekao su izazovi koji zahtevaju ...
///////////////////////////////////
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Tri oka u glavi

Boris Dežulović: Bilo jednom u Dalmaciji

Brigom, nezaboravom i prilozima grupe mještana i prijatelja, piščanski je partizan ljetos obnovljen u zagrebačkoj ljevaonici Ujević, dovršen dodirom svog autora, danas osamdesetpetogodišnjeg Radoslava Duhovića, i ovih dana čeka povratak ...

///////////////////////////

Dragan Markovina: Uglađeno lice hrvatskog nacionalizma

I na kraju dolazimo do biti problema. Kada naime čovjek zauzima neku javnu funkciju, ima ozbiljnu razinu odgovornosti, predlaže rješenja koja bi trebala biti opća i općenito govori iz pozicije političkog autoriteta naroda koji doista ...

/////////////////////////////////////////
Stara seoska narikača kuka samo nad srpskom patnjom

/////////////////////////////////////////
Fotogalerije: Trista čuda

Helena Janečić: Autobiografski strip

Helena Janečić rođena je 1979. u Osijeku gdje živi i radi. Studirala je slikarstvo na Sveučilištu Furman u Greenvilleu, Južna Karolina te na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Pored slikanja Helena također crta stripove. Ima ...

Šminka za Džona Malkoviča: portreti u nepoznatom vremenu

Fotograf Sandro Miler i glumac Džon Malkovič sarađivali su mnogo puta, da bi se sada udružili kroz seriju fotografija koja slavi umetnike koji su inspirisali i vodili Milera svih ovih godina. Malkovič, kao ...

Od nagrade se ne vidi djelo

///////////////////////////////////
System error

Emir Imamović: Djeca Daytona prvi put na izborima

Znaju, istina, djeca rođena u godini Richarda Hoolbrokea još nešto: živjeti u demokratiji kao najmanje lošem od svih sistema; samo što pojma nemaju zašto je najmanje loš i koliko je ...

svetislav basara: Autonomni niški žandarmi

Pripadnici već legendarne niške žandarmerije mu ispendrečili brata - po svemu sudeći na pravdi Boga - a on u tome nije video prste judeomasonske zavere.


..
///////////////////////////////////

Emir Suljagić

Meni rat nije bio brat

Promocija knjige Bojana Tončića

Slučaj Topčider - Anatomija državnog zločina

Vlažni Bajini snovi

Putin dolazi da spasi Dodika

Licht bezbedno

Duh prošlosti je živ!

Bošnjački drvosjek

Posjeći šumu da se vidi drvo

čedomir petrović

Šta hoće Vučić od Srbije?

/////////////////////////////////////
Dojam tjedna

nebojša milenković: Utisak, a nije na listi

Pod pretpostavkom da smo se saglasili oko toga kako navedena emisija odavno više nema nikakav društveni uticaj niti svrhu ― da li onda njenim preseljenjem sa jedne tabloidne televizije na drugu, malčice tabloidniju, možda nešto ...

B92: Pregovori sa Oljom Bećković nisu uspeli

Kompanija B92 saopštava da se pregovori sa autorkom emisije "Utisak nedelje" Oljom Bećković i PG "Mreža" nisu pokazali uspešnim. Olja Bećković odgovara da ne razume saopštenje kompanije B92 i ...

//////////////////////////////////////////////////////

Vratite mi Miloševića, on je bio razuman

e-novine.com - Vratite mi Miloševića, on je bio razuman


/////////////////////////////////////////////////////////

Buđenje iz košmarnog sna nacionalne istorije

e-novine.com - Buđenje iz košmarnog sna nacionalne istorije



///////////////////////////////////////////////////

image

Emisija bez uticaja i svrhe

Utisak, a nije na listi

image

Povratak u prošlost

Šta hoće Vučić od Srbije?

image

Rođeni u godini Ričarda Holbruka

Djeca Daytona prvi put na izborima

image

Partizanski spomenik po mjeri malog Piska

Bilo jednom u Dalmaciji

image

Dragan Čović, fancy cinik

Uglađeno lice hrvatskog nacionalizma

02.10.2014.

TI BiH: SVE INSTITUCIJE ZAKAZALE U POMOĆI POPLAVLjENIMA

TI BiH: Sve institucije zakazale u pomoći poplavljenima



Željezno Polje 1. jul 2014.
Željezno Polje 1. jul 2014.

*****************************

Bosna i Hercegovina u majskim katastrofalnim poplavama doživjela je velike materijalne štete. Obilne padavine, izlijevanje rijeka iz svojih korita, te aktiviranje klizišta prouzorkovali su djelomično ili potpuno uništavanje velikog broja domaćinstava i privrednih subjekata. Analiza zvaničnih institucija o majskim dešavanjima i onome nakon toga još nema. Istraživanje koje je predstavio Transaparency International BiH o djelovanju institucija nakon poplava od juna do septembra, pokazala je njihovu neodgovornost, organizacione slabosti i brojne zloupotrebe.

Preko 500 prijava građana koji su se obratili TI, kao i terenska istraživanja, pokazali su da su se institucije na svim nivoima pokazale nesposobnim da odgovore na potrebe građana u kriznim situacijama.

Projekt menadžer TI BiH Ivana Korajlić ukazala je na nedostatak koordinacije među insitucijama, kao i politizaciju cjelokupnog procesa raspodjele sredstava i pomoći nakon majskih poplava: 

„Pokazalo se da gotovo nije bilo nikakve koordinacije među pojedinim administrativnim jedinicama, pokazala se ogromna sporost u donošenju odluka, zbog čega su na kraju trpjeli građani, pokazala se politizacija procesa raspodjele pomoći: Sve je to doprinijelo, pogotovo na samom početku, jednoj situaciji u koji su građani jedini spas našli u privatnim inicijativama i međusobnoj solidarnosti.“    

Ekonomista iz Bijeljine Slaviša Raković smatra da nije problem u normativnom okviru koji postoji u Bosni i Hercegovini o postupanju u vanrednim situacijama, već u onome što se radilo:

„Kada se vidi postupanje organa svih nivoa za vrijeme elementarne nepogode vidi se da čak nisu ni konsultovali normativna akta koja su na snazi. Uprkos brojnim dokumentima, a njih ima na hiljade strana, postupalo se uz punu improvizaciju i, naravno, uz neku vrstu političkog xafsinga.“

A da su poplave iskorištene za razne političke igre i xafsing slažu se i u TI. Prema riječima Korajlićeve, zabrinjava što još uvijek nama ni egzaktnih podataka o posljedicama poplava i šteti, kao i to što konačan broj ljudskih žrtava još uvijek nije predstavljen javnosti:

„Barata se raznim informacijama, milijardama štete, a da još uvijek nemamo jedinstven izbor pomoću kojeg možemo procijeniti kolika je zaista ta šteta i kolika će biti u narednom periodu.“

Prema podacima delegacije Evropske unije, finansijska šteta u BiH od poplava je 2,3 milijarde KM u Federaciji BiH, 1,89 milijardi u RS i 58 miliona KM u Brčko Distriktu.

Osim sporosti u sastavljanju statistika i prikupljanju i obradi podataka, poplave su pokazale i brojne probleme administrativnog aparata u Bosni i Hercegovini, ističe Ivana Korajlić:

„Ova analiza pokazuje da su gotovo svi zakazali. Čak je teško izdvojiti pozitivne primjere.“

Pokazalo se da isti problemi koji otežavaju svakodnevno funkcionisanje BiH izlaze na vidjelo i u vanrednim siatuacijama. Najbolje ovu situaciju oslikava stanje u mjestima koja su najviše pogođena poplavama - Mjesnoj zajednici Topčić Polje u zeničkoj opštini, opštinama Maglaj i Šamac, te u gradovima Doboj i Bijeljina, gdje i je vršeno terensko istraživanje.

Građani su saglasni da pomoć sa viših nivoa vlasti nije dovolja i da se sve uglavnom svodi na obećanja:

Prema mišjenju Rakovića, građani koji su u majskim poplavama pokazali i visok stepen solidarnosti, te da međuopštinske i međuentiteske barijere nisu problem,  opravdano su nezadovoljni s onim što je učinjeno:

„Ovo što nastaje kad je navodno sve normalno je taj ružni dio priče – jer kad sve prođe, svi se pretvore u činovnike i birokrate i kažu da život ide dalje, a još mnogo toga treba da bude urađeno. S te strane, ja mislim da građani mogu opravdano biti ogorčeni na svoje organe vlasti na svim nivoima. Mi smo već ušli u jesen i svako ko išta zna o realizaciji projekata zna da bilo šta dalje od toga nas već vodi u zimu.“  

TI BiH na osnovu prijava građana proslijedio je 23 prijave relevantnim institucijama, gdje se osnovano može sumnjati u zloupotrebe i kriminal, istakao je Marko Vujić, koji radi na pružanju pravne promoći građanima u Centru za borbu protiv korupcije:

„TI je uputio prijave vezane za navodne zloupotrebe prilikom raspodjele humanitarne pomoći u mjestima: Balatun, Matuzići, Nemila, Topčić Polje, Žepče, Kosova, Maglaj i Zavidovići. Podnosioci ovih prijava su ukazali na neselektivnu i netransparentnu podjelu humanitarne pomoći, te podjelu pomoći na osnovu rodbinskih veza i stranačke pripadnosti. Također, TI je uputio prijave koje se odnose na dodjelu elektronskih platnih kapica osobama koje nisu pretrpjele štetu.“   

Ljudi u TI posebno su zabrinuti što građani uopšte nisu bili upoznati od strane nadležnih institucija o tome ko ima pravo na pomoć, koji su kriteriji, te na koji način mogu dobiti i koristiti pomoć.

////////////////////////////////////////////

/////////////////////////////////////

Željezno Polje 1. jul 2014.

Audio Zloupotrebe i nesposobnost institucija u pomoći poplavljenima

Istraživanje koje je predstavio Transaparency International BiH o djelovanju institucija nakon poplava od juna do septembra, pokazala je njihovu neodgovornost, organizacione slabosti i brojne zloupotrebe. Dalje/More

Sarajevo, ilustrativna fotografija

BiH kontroliše svoje nebo 22 godine nakon osamostaljenja

Iz državnog ministarstva prometa i komunikacija već su ranije najavili kako planiraju da do 13. novembra naredne godine BiH u potpunosti kontroliše svoje nebo. S obzirom na dosadašnja kašnjenja, u ovo je teško povjerovati Dalje/More

Karadžić u sudnici 1. listopada

Video Završnica suđenja: Karadžić tvrdi da se zalagao za mir

Na početku svoje završne riječi na haškom suđenju Radovan Karadžić je odbacio svoju odgovornost za dvostruki genocid u BiH, ustvrdivši da se on dogodio nad Srbima u 2.svjetskom ratu Dalje/More

Predizborni plakati

Političari u kampanji o pravima drugih, ali malo sutra

Ni na ovim izborima pravo da budu birani u državno Predsjedništvo i Dom naroda državnog parlamenta nemaju oni koji se ne izjašnjavaju kao pripadnici jednog od tri konstitutivna naroda Dalje/More

Ekonomski fakultet Sarajevo

Loše stanje akademske zajednice posljedica politizacije univerziteta

Borislav Vukojević, s Instituta za društvena istraživanja iz Banje Luke, kaže da su istraživanja njihovog instituta pokazala da se veoma mali broj profesora i želi baviti znanošću Dalje/More

Političari u kampanji o pravima drugih, ali malo sutra

Ni na ovim izborima pravo da budu birani u državno Predsjedništvo i Dom naroda državnog parlamenta nemaju oni koji se ne izjašnjavaju kao pripadnici jednog od tri konstitutivna naroda
Dalje/More

Loše stanje akademske zajednice posljedica politizacije univerziteta

Borislav Vukojević, s Instituta za društvena istraživanja iz Banje Luke, kaže da su istraživanja njihovog instituta pokazala da se veoma mali broj profesora i želi baviti znanošću
Dalje/More

Život od nule u Domaljevcu: Poplavljeni još na čekanju

O poplavama koje su sredinom svibnja zadesile građane BiH priča se još uvijek kao da su bile jučer. Jer, vrlo malo je onih koji su se oporavili od posljedica te elementarne nepogode
Dalje/More

Audio Ne raditi ništa, a primati mnogo

Imovina mnogih političara godinama raste, a neki od njih, uz kupovinu brojnih nekretnina, stignu i uštedjeti novac. Od 160 osoba u bazi podataka o imovini političara, njih 51 je ukupno uštedjelo preko 2,5 miliona eura
Dalje/More

Regija bez rominga

Ukoliko se ispune planovi Crne Gore, Bosne i Hercegovine, Srbije i Makedonije, čiji je početni korak učinjen potpisivanjem Sporazuma o snižavanju usluga mobilne komunikacije već od naredne godine bi za njihove građane cijena rominga mogla biti smanjena, pa ukinuta
Dalje/More

SNSD pobjednik vanrednih lokalnih izbora u Laktašima

"SNSD je dobio samo 55 posto glasova u Laktašima gdje je ponikao i zato smatram da će republički izbori pokazati veoma drugačiji rezultat", istakao je kandidat Saveza za promjene Vukašin Vojinović
Dalje/More

Zurovac: Govor mržnje ne potpada pod slobodu govora

Izvršna direktorica Vijeća za štampu i onlajn medije BiH Ljuljana Zurovac za RSE govori o akciji ovog vijeća usmjerenoj prema suzbijanju jezika mržnje na internetskim portalima
Dalje/More

Tužitelj u završnim riječima: Karadžić je mafijaš i lažljivac

U ponedjeljak je na Haškom kaznenom sudu za bivšu Jugoslaviju krenuo završni dio prvostupanjskog postupka protiv Radovana Karadžića, izvođenjem završnih riječi strana u postupku
Dalje/More

Mladi i biznis: Moja ideja, moja budućnost

U Sarajevu je ove sedmice prezentirana platforma „Moja ideja – Moja budućnost“. Radi se o predstavljanju biznis ideja mladih iz raznih gradova BiH koje su nastale u tijeku projekta „Zadržavanje mladih u ruralnim sredinama kroz edukaciju o zapošljavanju“
Dalje/More

Kreativno povezivanje mladih Evropljana

Sarajevo je bilo mjesto susreta mladih ljudi iz nekoliko evropskih zemalja u okviru programa „Uvezivanje učionica“ (Connecting classrooms), kao dijela projekta „Kreativno povezivanje" u okviru Fondacije „Sarajevo, srce Evrope“
Dalje/More

Pod "Bijelom zastavom": Enis Bešlagić ambasador rijeke Une

Nakon 'Bijele zastave', prve u Bosni i Hercegovini, koja u svjetskim razmjerama potvrđuje čistoću voda, dodijeljene Nacionalnom parku Una, proglašen je i njen prvi amabasador, bh glumac Enis Bešlagić
Dalje/More

Video Uzroci i suzbijanje odlaska u tuđe ratove: Represivne mjere nisu rješenje

Bosna i Hercegovina je tek nakon nekoliko terorističkih napada i pod pritiskom međunarodnih faktora donijela Zakon po kojem će svi, ukoliko su povezani sa bilo kakvim stranim ratištem, biti krivično gonjeni. Međutim, niko u BiH se ne bavi uzrokom koji ljude tjera da idu u tuđi rat i da ga doživljavaju kao svoj
Dalje/More

Video Sahranjen Sulejman Tihić

U državnom Parlamentu u subotu održana je komemorativna sjednica povodom smrti zamjenika predsjedavajućeg Doma naroda Parlamenta BiH Sulejmana Tihića. U Bosanskom Šamcu klanjana dženaza i obavljen ukop
Dalje/More

Početak revitalizacije "Dite" ni na vidiku

Uprkos pompeznom najavljivanju rekonstrukcije Tvornice deterdženata "Dita" iz Tuzle, od revitalizacije ove nekada moćne fabrike neće biti ništa jer je Ured za zakonodavstvo poslao nalaz premijeru TK Umihaniću prema kojemu je otkup dionica nezakonit. Radnici oštro osuđuju ovaj nalaz
Dalje/More

Kako zaštititi svjedoke ratnih zločina?

U Sarajevu je održan sastanak članica mreže nevladinih organizacija za podršku svjedocima na suđenjima za ratne zločine. Mreža pokušava pronaći načine kako onima koji su prošli ratne torture pomoći prije, u toku i nakon suđenja da kroz taj proces prođu što bezbolnije
Dalje/More

Audio Evropski dan jezika: Slavimo raznolikost a ne razlike

Na inicijativu Vijeća Evrope, od 2001. godine 26. septembar se obilježava kao Dan jezika. Iz evropske zajednice stigla je poruka da treba njegovati jezičnu raznolikost kao most povezivanja - a ne podjela
Dalje/More

Banjaluka: Komemorativni skup Tihiću

Povodom smrti predsjednika Stranke demokratske akcije (SDA) i zamjenika predsjedavajućeg Doma naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine, Sulejmana Tihića, u petak je održan komemorativni skup u Narodnoj skupštini Republike Srpske u Banjaluci
Dalje/More

Fotogalerija Veliki interes za sunčani biser - Počitelj

Iako je već kraj ljetne turističke sezone, u historijskom mjestu Počitelj kod Čapljine čini se da gostiju i zanimanja za taj slikoviti gradić ne manjka. Počitelj ne pohode samo turisti nego i umjetnici na još jednoj likovnoj koloniji
Dalje/More

Kurspahić: Diplomatija kolateralne štete

Na bosanskohercegovačkoj izbornoj sceni, na kojoj cilj – osvajanje ili ostajanje na vlasti – opravdava sva sredstva, odbačeni su i svi diplomatski maniri, mudrost i vaspitanje a međunarodni interesi zemlje i njenih građana i naroda postaju tek kolateralna šteta u bezobzirnom jurišu na privilegije vlasti
Dalje/More

U subotu oproštaj od Sulejmana Tihića

Dženaza Sulejmanu Tihiću biće klanjana u subotu, u Sarajevu i Bosanskom Šamcu, gdje će biti ukopan, potvrdili su iz SDA. Istog dana biće održan i komemorativni skup povodom smrti zamjenika predsjedavajućeg Doma naroda Parlamentarne skupštine BiH
Dalje/More

BiH među vodećim zemljama po broju članova u IS

Nekoliko radikalnih organizacija i pojedinaca od srijede uveče su na posebnoj listi američkog State Departmenta zbog terorističkih aktivnosti i veza sa mrežom na Bliskom istoku i u svijetu. Na listi je i Nusret Imamović
Dalje/More

Bh. politika: Do plijena doći svim sredstvima

Prethodnih dana u Banjaluci i Laktašima pretučeni su dvojica SDS-ovih aktivista. Napad na prostorije SNSD-a u Trebinju. Napad suzavcem na mladića koji je postavljao plakate SDS-a. Ovo su samo neki od naslova koji u ovoj predizbornoj kampanji pune novinske stupce i programe elektronskih medija
Dalje/More

Video BiH među izvoznicima terorista: Slučaj Nusreta Imamovića

Nusret Imamović, radikalni vehabijski vođa iz Gornje Maoče, nalazi se na specijalnoj globalnoj listi terorista američkog State Departmenta. Tako je BiH i zvanično u međunarodnim krugovima postala zemlja izvoznik terorista
Dalje/More

Poslovna klima u BiH: Neuređeno tržište i birokratski apsurdi

Bosna i Hercegovina posljednjih godina bilježi konstantan pad priliva direktnih stranih investicija. Investitori sve više bježe od granica BiH zbog političke nestabilnosti, kao i kompleksnog uređenja i funkcioniranja zemlje, što stvara administrativne barijere
Dalje/More

Vjerske zajednice protiv zloupotrebe religija

Uloga vjerskih zajednica u procesu pomirenja i suočavanju s prošlošću ni danas nije jasno definisana. Prema mišljenju mnogih, međuetničke napetosti koje su kulminirale ratnim sukobima bile su potencirane i religioznim nabojem
Dalje/More
Više tekstova
02.10.2014.

BiH KONTROLIŠE SVOJE NEBO 22 GODINE NAKON OSAMOSTALjENjA

BiH kontroliše svoje nebo 22 godine nakon osamostaljenja



Sarajevo, ilustrativna fotografija

Sarajevo, ilustrativna fotografija
//////////////////////////////////////

Bosna i Hercegovina od srede i zvanično preuzela kontrolu nad svojim nebom. Tokom iduća dva mjeseca trajeće prelazni period u okviru kojeg će domaći kontrolori biti pod supervizijom kolega iz Srbije, kod kojih su i bili obučavani. Nakon toga slijedi postepena tranzicija do punog kapaciteta, a 1. decembar bi trebao da bude datum samostalne kontrole. Iz državnog ministarstva prometa i komunikacija već su ranije najavili kako planiraju da do 13. novembra naredne godine Bosna i Hercegovina u potpunosti kontroliše svoje nebo. S obzirom na sva dosadašnja kašnjenja oko preuzimanja donjeg sloja, u ovo je teško povjerovati.

Bosna i Hercegovina 22 godine od osamostaljenja nije imala kontrolu nad svojim nebom. Umjesto ove države, nebo su kontrolisale Hrvatska i Srbija - i to dobro naplaćivale. Samo za donji pojas do 10.000 metara, kojeg je BiH danas preuzela, država je gubila oko 15 miliona eura godišnje. Govori portparol Direkcije za civilno vazduhoplovstvo BiH Aleksandar Lalović:

„Direkcija za civilno vazduhoplovstvo BiH, kao nosilac aktivnosti na realizaciji uspostavljanja sistema pružanja usluga u vazdušnoj plovidbi BiH, izržava zaovoljstvo što će nakon velikog i ozbiljnog višegodišnjeg rada, koji je uložila ova institucija na uspostavljanju sistema, BiH, odnosno Agencija za pružanje usluga u vazdušnoj plovidbi BiH početi sa incijalnim pružanjem usluga oblasne kontrole letenja u vazdušnom prostoru BiH i na taj način BiH svrstati u red evropskih zemalja čije vazduhoplovne institucije pružaju usluge u vlastitom vazdušnom prostoru.“

Bosanskohercegovački kontrolori leta obučavani su u Beogradu, a tokom naredna dva mjeseca biće pod supervizijom kolega iz Srbije. Inače, u proteklom periodu ispunjeni su formati, standardi i parametri koje je naložila Evropska agencija za sigurnost vazdušne plovidbe. Tako je za uspostavu domaćeg sistema kontrole letenja utrošeno oko 19 miliona eura. Nabavljena je i instalirana sva potrebna oprema, a zadatak bh. kontrolora biće da paze da avioni održavaju potrebno horizontalno i vertikalno rastojanje. Omer Kulić, predsjedavajući Vijeća državne agencije za pružanje usluga u vazdušnoj plovidbi:

„Kontrola vazdušnog prostora iznad cijele teritorije BiH znači finale tog jednog dugog procesa. Finansijski benefiti su u konačnici i manje bitni, jer bitno je to da BiH konačno postaje suverena država jer kontroliše svoj vazdušni prostor. Ako to ne kontrolišete, znači da vi nemate stvarnog suvereniteta iznad svoje teritorije. Izuzetno važno je napomenuti da počinje proces koji će trajati otprilike mjesec i po dana kada će se vršiti tranzicijske mjere preuzimanja toga, jer ne može se to u jednom danu preuzeti - i potrajaće jedan kratak period dok se sve to ne usaglasi, elementarne pozicije tih njihovih svih poslova i aktivnosti. I ono što je najbitnije - BiH počinje da kontroliše svoje nebo i postaje suverena država i to je po meni mnogo, mnogo važnije nego što je sam finansijski učinak za BiH.“   

Današnjim preuzimanjem donjeg pojasa do 10.000 metara, BiH će godišnje dobiti oko 15 miliona eura. O značaju tih sredstava, Eldžo Raguž, ekspert aviosaobraćaja kaže:

„Osim što kontroliramo, mi ćemo zarađivati, odnosno uzimati novac, kojeg nije malo na kraju-krajeva, a koji ostaje u BiH i služi da se pokriju svi troškovi uređaja koji služe za kontrolu zračnog prostora i ljudi koji rade te poslove. Možete očekivati da će jedan krug ljudi ostati raditi u BiH na vrlo sofisticiranim uređajima i u isto vrijeme biti dobro plaćeni za to.“    

Damir MiljevićDamir Miljević

No, uprkos benefitima, gornji pojas bosanskohercegovačkog neba i dalje će kontrolisati Zagreb i Beograd. To praktično znači da će najveći dio novca i dalje ostajati u susjednim državama, navodi ekonomski analitičar Damir Miljević:

„Koliko je god bilo za opravdati dvedestih godina takvu situaciju, toliko je u 23014. nemoguće više opravdati da mi nismo u stanju da vršimo taj tip kontrole. I očito je da tu igraju neki drugi lobiji, a ti lobiji imaju svoje predstavnike u BiH.“

Uredbu kojom se želi steći suverenitet na zemlji i nebo, tadašnja Vlada Republike BiH donijela je 2. juna 1992. godine. No, ona je danas djelimično provedena. Iz državnog ministarstva prometa i komunikacija već su ranije najavili kako planiraju da do 13. novembra naredne godine Bosna i Hercegovina u potpunosti kontroliše svoje nebo. S obzirom na sva dosadašnja kašnjenja oko preuzimanja donjeg sloja, u ovo je teško povjerovati.

////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////

Ilustrativna fotografija

Uoči Putinove posete Beogradu jačaju pritisci EU

U odgovoru na poruke iz Brisela da će Srbija morati da preispita odnos prema Rusiji, premijer Vučić zaoštrava retoriku. Hteli to zvaničnici Srbije ili ne, potvrđena poseta Putina, za evropske partnere je znak nad kojim će se

//////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////
//////////////////////////////

///////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////

Multimedija

Fotogalerija 1. oktobar - Međunarodni dan treće životne dobi

Međunarodnim danom starijih osoba, koji je 1990. proglasila Generalna skupština UN, želi se potaknuti države da starijim članovima osiguraju zadovoljenje njihovih potreba i omoguće im sudjelovanje u društvu u skladu s njihovim fizičkim i intelektualnim sposobnostima. RSE/Foto: Midhat Poturović

Fotogalerija Podrška radnicima Metalca

Nadležne institucije moraju da pokažu odgovornost i riješe problem radnika Montavar Metalca, koji od srijede štrajkuju glađu, saopšteno je na skupu organizovanom u cilju podrške zaposlenima u tom nikšićkom preduzeću, koji je održan u utorak ispred zgrade Vlade Crne Gore. Foto: Savo Prelević

Više multimedije

/////////////////////////////////

01.10.2014.

PENZIONERI VAPE ZA PRISTOJNIM ŽIVOTOM


Penzioneri vape za pristojnim životom

image Foto: Ilustracija

BANJA LUKA - Najstarija populacija danas živi u najvećem siromaštvu. Nekada smo stvarali, izdvajalo se iz naših plata, a danas, kada smo došli na stare grane i kada bi trebalo da imamo bar pristojan život, mi to nemamo. To nas najviše boli.

Ovim riječima je danas povodom Međunarodnog dana starih lica, koji je obilježen i u BiH, položaj ove populacije opisala Vesna Grgić, zamjenik predsjednika Saveza udruženja penzionera FBiH.

Grgićeva, kao i većina ostalih pripadnika treće životne dobi, podsjeća da ih, dok su radili, niko nije pitao da li su saglasni da se od njihovih primanja odvaja za stambenu izgradnju, podizanje sportskih centara i slično.

"Odmah nam se odbijalo od plata, a danas dosta penzionera nema ni ono osnovno - krov nad glavom. Boli ih to što ne mogu ni pristojno živjeti. Ova populacija ne živi nikako. Uzmite samo da je najniža mirovina 326 maraka. Šta time mogu kupiti? Šta će za zimnicu, šta će za ogrev i da li će uopšte platiti režije", pita se Grgićeva.

Dramatične vapaje iznosi i većina ostalih starih u BiH, pa tako Gavro Babić, penzioner iz Banjaluke, koji je svoj čitav radni vijek proveo u "Čajavcu", kaže da on i njegovi poznanici, čiji je jedini izvor prihoda penzija, jedva preživljavaju.

"Mi smo totalno zanemareni, o penzionerima niko ne vodi brigu. Za 40 godina rada dali su mi 320 KM penzije. S tim iznosom ja sada jedva preživljavam. Ono što je još gore, jeste to da je većina penzionera koje ja poznajem u takvoj situaciji", kaže Babić, te dodaje da ima osjećaj da država "jedva čeka kada će njihov biološki sat prestati da kuca, pa da ih mogu skinuti sa spiska za penzije".

Željka Cvijanović, predsjednica Vlade RS, i Rade Rakulj, predsjednik Udruženja penzionera RS, saglasili su se da je potrebno raditi na poboljšanju uslova života najstarije populacije, te djelovati u skladu s realnim mogućnostima da bi se zadržala stabilnost i funkcionisanje cjelokupnog penzijskog sistema.

Cvijanovićeva je juče, tokom susreta s Rakuljem, rekla da je obezbijeđena redovnost isplata penzija i da će takva praksa biti nastavljena i u narednom periodu. Ona je naglasila da Vlada RS posvećuje veliku pažnju oblasti penzijsko-invalidskog osiguranja.

Inače, nizom aktivnosti u više bh. gradova obilježen je Međunarodni dan starih. Starci koji su smješteni u Domu za starija lica Banjaluka juče su na Trgu Krajine u ovom gradu izložili svoje ručne radove - priglavke, razne vrste radova dobijenih heklanjem i druge suvenire.

Za njih, ali i ostale banjalučke penzionere, rukovodstvo ove ustanove organizovalo je besplatno mjerenje šećera u krvi i krvnog pritiska.

"Svake godine, sada već tradicionalno 1. oktobra, za Međunarodni dan starih lica, okupljamo se na Trgu Krajine, družimo se... Korisnici Doma za starija lica prezentuju svoje radove, uvijek imamo i besplatno mjerenje šećera u krvi i pritiska", rekao je Predrag Dragičević, socijalni radnik u Domu za starija lica Banjaluka.

U tom domu smještena je i penzionerka Stoja Trivunović, koja je godinama živjela sama u stanu i to joj je, prisjeća se, bilo teško iskustvo.

"Režije su velike, troškovi života takođe, a penzije male i čovjek vrlo teško živi. Zbog toga sam i došla u Gerijatrijski centar i sad sam stvarno zadovoljna. Uslovi su odlični, hrana je dobra, a osoblje izuzetno ljubazno. Stvarno se sada ne mogu požaliti ni na šta", navela je ona.

Međutim, mnogi pripadnici treće životne dobi danas žive sami i prepušteni su sebi. Dobar dio njih nema dovoljno novca da izmiri troškove za hranu, stanovanje, komunalije, lijekove i slično.

Povodom 1. oktobra, Međunarodnog dana starih lica, Fond PIO Republike Srpske čestitao je ovaj poseban dan svim licima starije dobi.

FAKTI 

- Međunarodni dan starih osoba proglasila je Generalna skupština UN-a 14. decembra 1990. godine rezolucijom.

- Cilj je da se naglasi značaj obezbjeđivanja životne sredine koja se može prilagoditi potrebama i sposobnostima stanovnika treće dobi.

- Proglašenjem ovog dana željelo se uticati na države da starijim članovima obezbijede zadovoljenje njihovih potreba.

(Vijesti.ba/Nezavisne)


///////////////////////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////////


Spektakularni reuzultati Aerodroma Tuzla: 73 hiljade putnika za 7 mjeseci

image Aerodrom u Tuzli

/////////////////////////////

TUZLA - Broj putnika na aerodromima u BiH raste iz godine u godinu. Značajno je da sva četiri aerodroma bilježe porast broja putnika. Rekordne cifre biježi tuzlanski aerodrom, a prognoze su da bi 2014, mogla biti godina u kojoj će, prvi put, broj putnika sa bh aerodroma dostići milion.

Sarajevski aerodrom prošle godine zabilježio je preko 660 hiljada prevezenih putnika, a u prvih osam mjeseci ove godine taj broj iznosi skoro 500 hiljada.

Budući da su do kraja godine ostala četiri mjeseca, a slijede božićni i novogodišnji praznici, očekuje se da će broj putnika premašiti prošlogodišnju cifru, poručili su sa aerodroma.

Broj prevezenih putnika sa mostarskog aerodroma do septembra ove godine iznosi 56 894 putnika. Za isti period prošle godine, taj broj iznosio je hiljadu putnika manje. Poređenja radi, ukupan broj putnika prevezenih sa aerodroma u Mostaru 2011. godine iznosio je 36 hiljada.

Ipak, najznačajniji rast broja putnika bilježi aerodrom u Tuzli. Do 2012. godine, taj broj se kretao oko četiri hiljade, dok je prošle godine prevezeno skoro 62 hiljade putnika. Očigledno je da će ta cifra ove godine biti znatno veća, budući da je samo u prvih sedam mjeseci iz Tuzle prevezeno 73 hiljade putnika. Izuzetnim rezultatima doprinijelo je otvaranje niskobudžetnih letova kompanije Wizz Air sa ovog aerodroma.

I banjalučki aerodrom ove bi godine mogao zabilježiti duplo veći broj putnika nego prošle godine. Naime, prošle godine broj putnika iznosio je 8 837, a ove godine je, do augusta, prevezeno preko 14 hiljada putnika .

Ukupno je 2012. godine sa četiri bh. aerodroma prevezeno 668.876. Taj broj se, naredne godine, povećao za skoro 150 hiljada putnika. Ove godine, do sada, prevezeno je ukupno 630 hiljada osoba.

A, ako se ovakav trend rasta nastavi, očekuje se da do kraja godine broj prevezenih putnika sa aerodroma u BiH dosegne milionsku cifru.

POGLEDAJTE VIDEO

(Vijesti.ba/TV1)


///////////////////////////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////

Pohvale iz SAD-a: Aplaudiramo Bosni i Hercegovini

image

SARAJEVO - Sjedinjene države su čestitale Bosni i Hercegovini na tome što je postala prvi evropski partner u tzv. Inicijativi Globalnih mirovnih operacija. Ovim će BiH postići izuzetnu prekretnicu o pitanju punih sposobnosti treniranja za mirovne operacije, ustanoviti potvrđenu ...

... stručnost da trenira buduće mirovnjake za misije kako UN-a, tako i regionalnih mirovnih operacija.
 
Aplaudiramo Bosni i Hercegovini što nastavlja investirati svoje snage u održavanje mira, i vjerujemo da ćemo u budućnosti vršiti nadgradnju našeg partnerstva, kako bi se spašavali ljudski životi, i utabale staze za post-konfliktni oporavak širom svijeta, sadržaj je čestitke koja je stigla na račun OS BIH. Nije to za nas iznenađenje, reakcija je ministra. Pohvale stalno dobijamo i učešće u mirovnim misijama nas izdvaja od drugih zemalja kandidata.

Zekerijah Osmić: ministar odbrane BIH:

"Vi znate da u Afganistanu privodimo ovu godinu sa dosadašnjom misijom, već se pripremamo za iduću godinu, za nastavak misije, znate naše misije u Kongu, znate naše misije u UN misijama, i dalje imamo osam oficira na sjeveru Afganistana. Deset posto OS BIH ima najmanje jednu misiju."
 
Iz State Department je saopćeno da je BiH bila među prvim partnerima - osnivačima Globalne mirovne operacije, koja je započeta 2005. godine, kada su se trenirale policijske i vojne jedinice da bi služile i u UN-ovim i u regionalnim misijama.

Ante Jeleč: "Kad se sjetimo da 2005. nije bilo OS, nego su ujedinjene entitetske vojske tada, koje su išle u prvu misiju i od tada pa na ovamo imamo uspjeh, efikasnije i brojnije prisustvo u misijama. Naši vojnici su odlikovani najvišim priznanjima i u Afganistanu i u Iraku".

Učešćem u mirovnim misijama,  BiH će pokazati svoju odlučnost da promovira međunarodni mir i sigurnost, tako što će pomoći da se izađe u susret globalnim zahtjevima za vojnim i civilnim personalom, potrebnim za procese stabilizacije zemalja nakon sukoba, diljem svijeta, saopćeno je iz State Department.

POGLEDAJTE VIDEO

(Vijesti.ba/TV1)


01.10.2014.

APOKALIPSA DANAS, IRAČKO IZDANjE

Apokalipsa danas, iračko izdanje

John Kerry, Baghdad, AP Photo, Brendan Smialowski

 
Irak mi je posebno draga zemlja i zato mi je bilo teško kada se Vašington ponovo umešao u sunitsko-šiitski sukob u njoj. Mladi vojnik koji je sada poslat kao jedan od 1.600 pari čizama koje „više nikada neće kročiti na iračko tlo“, imao je možda osam godina u vreme invazije na Irak 2003. Verovatno je o tome morao da se raspita kod svoga tate. Pre samo tri godine, kada se taj tata vratio iz Iraka „uzdignute glave“, predsednik Obama je uveravao Amerikance da „za sobom ostavljamo suvereni, stabilni i samostalni Irak“. Otkud ovaj nagli preokret?

 
Sinovi Iraka

Kada u poslednje vreme uključim televizor, dirnut sam prizorima iz raznih mesta u Iraku u kojima sam boravio. Posle 22 godine diplomatske službe u Stejt departmentu, proveo sam 12 dugih meseci u Iraku 2009-2010, kao činovnik američke okupacije. Vodio sam dva tima za „rekonstrukciju“ Iraka. To je značilo davanje sredstava za škole koje nikada neće biti dovršene, otvaranje poslastičarnica u ulicama bez vode i struje i organizovanje brojnih propagandnih događaja prema vašingtonskoj temi nedelje („malo preduzetništvo“, „osnaživanje žena“, „izgradnja demokratije“).

Organizovali smo čak i bizarne fudbalske utakmice, gde je novac američkih poreskih obveznika korišćen da se nevoljni sunitski timovi privole da igraju fudbal protiv bezvoljnih šiitskih timova u nadi da će, nekako, haos koji je stvorila američka invazija moći da se popravi na sportskom terenu. Za jedno popodne definitivno nije bilo moguće rešiti milenijumski sunitsko-šiitski spor koji smo raspirili u etničko čišćenje 2003-2004, iako su se vojnici 82. padobranske divizije koji su mi pomagali potrudili da nameste nerešen rezultat.

Godine 2006, SAD su pomogle da na vlast dođe premijer Nuri al-Maliki, šiitski političar odabran da ujedini Irak. Ubrzo je usledio novi briljantni plan. Uz ogromne svote novca, vašingtonski emisari stvorili su Sahvu, tj. Sinove iraka, labavu grupaciju sunita proglašenih za „umerene“, koji su pristali da na neko vreme prekinu sa ubijanjem u zamenu za obećano mesto za stolom u Novom Iraku. „Politički prostor“ za to je trebalo da se stvori masovnom eskalacijom američkog vojnog angažmana, sa xafsinški prijemčivim imenom: veliki talas.

Bio sam zadužen za sastanke sa vođama Sahve u mojoj oblasti. Moj zadatak je bio da ih ubedim da ostanu u igri, iako su oni shvatali da su prevareni. Malikijeva šiitska vlada u Bagdadu, koja je ignorisala američke zahteve da bude inkluzivna, čvrsto je odlučila da u njenom Iraku neće biti mesta za sunitske „sinove“.

Lažni savezi i prevare bili su bliski sunitskim gospodarima rata sa kojima sam pregovarao. Naši razgovori – uz beskrajne šoljice preslatkog čaja mešanog usijanim kašičicama – kretali su se od šiita i Amerikanaca do borbe njihovih pradedova protiv Britanaca. Objašnjavali su mi da se na Bliskom istoku pamti dugo i da se osveta prenosi s kolena na koleno.

Kada sam napustio Irak 2010, godinu dana pre nego što se američka vojska konačno povukla iz njega, prava slika na terenu bila je jasna svakome ko je hteo da vidi. Irak je već bio prećutno izdeljen na zavađene državice pod kontrolom sunita, šiita i Kurda. Bagdadska vlada se pretvorila u tipičnu veselu kleptokratiju trećeg sveta, punjenu američkim novcem, ali sa posebno neprijatnom crtom: bila je to grupa autokrata čvrsto rešena da proganja, marginalizuje, ponižava, a jednog dana možda i uništi sunitsku manjinu.

Američki uticaj je brzo bledeo. U Iraku je ostalo nešto malo naših vojnika, raznih špijuna i izvođača radova iza zidina ambasade vredne milijardu dolara (najveće na svetu!), podignute u trenutku imperijalne oholosti. Strana sila sa navećim uticajem na razvoj događaja je postao Iran, zemlja koju je Bušova administracija htela da sruši zajedno sa Sadamom Huseinom, kao deo Osovine zla.

 
Unuci Iraka

Zapanjujući troškovi celog poduhvata – 25 milijardi dolara za obuku iračke vojske, 60 milijardi za nepostojeću obnovu, dva biliona za sam rat, blizu 4.500 mrtvih i preko 32.000 ranjenih Amerikanaca i preko 190.000 stradalih Iračana (iako neke procene idu i do milion) – sada se mogu uporediti sa rezultatima. Devetogodišnji pokušaj stvaranja američke klijentelističke države u Iraku je propao, tragično i potpuno. Dokaz za to su naslovne strane novina danas.

Po najbanalnijoj mogućoj jednačini, prolili smo krv a nismo dobili naftu. Umesto toga, američki rat protiv terorizma poremetio je bliskoistočnu posthladnoratovsku ravnotežu koju je, začudo, održavala autokratska vlast Sadama Huseina. Zatresli smo osinje gnezdo islamskih strasti, sektaštva, fundamentalizma i pan-nacionalizma. Islamske terorističke grupe iz godine u godinu postaju sve jače i brojnije. Ovu užasnu grmljavinu nad Bliskim istokom, koja je zaslepila američku spoljnu politiku, slušaće i naši unuci. Pred nama su bile mnoge različite budućnosti. Sada su izbori suženi, dok se mrtvi gomilaju na ruševinama naše arogancije. To je sve što smo dobili.

Pod novim predsednikom izabranim 2008, delimično i zbog svog obećanja da će okončati američki vojni angažman u Iraku, vašingtonska strategija pretvorila se u medijski zgodniju mantru o tome kako „neće biti čizama na tlu“. Umesto toga, uz agresivan obaveštajni rad i „hiruršku“ primenu bespilotnih i drugih vazdušnih napada, američki tajni operativci trebalo je da se povežu sa „umerenim“ elementima u islamskim vladama ili njima suprotstavljenim pobunjenicima – u zavisnosti od toga da li je Vašington odlučio da podrži razbojničku vladu ili razbojničke pobunjenike.

Rezultati su haos u Libiji, pojačan prelivanjem naprednog naoružanja iz arsenala ubijenog autokrate Muamera Gadafija na čitav Bliski istok i veliki deo Afrike; haos u Jemenu, haos u Siriji, haos u Somaliji, haos u Keniji, haos u Južnom Sudanu i naravno, haos u Iraku.

Zatim je došla Islamska država (IS) i novi „kalifat“, kao proizvod spoja aljkave okupacije i autokratske šiitske vlade rešene da sunite jednom za svagda postavi na svoje mesto. I iznenada se vraćamo u Irak. Ono što je u avgustu 2014. najavljivano kao ograničena humanitarna akcija spasavanja jezida, male verske sekte za koju niko u Vašingtonu (a ni u Iraku) nikada nije čuo, ubrzo se pretvorilo u onih 1.600 američkih vojnika koji se vraćaju u Irak i američke avione od Kurdistana na severu do Bagdada na jugu. Jezidi su odjednom zaboravljeni. Poslužili su svojoj svrsi kao casus belli. Ali njihova agonija je bar imala užasno uporište u stvarnosti, za razliku od navodnog napada u zalivu Tonkin koji je bio povod za širenje dejstava u Vijetnamu 1964, ili nepostojećeg oružja za masovno uništenje koje je bilo izgovor za invaziju 2003.

Najnoviji rat u Iraku obuhvata „instruktore“ specijalnih jedinica, vazdušne napade protiv boraca IS-a naoružanih američkim oružjem preteklim od iračke vojske (koja će ga sada ponovo dobiti od Vašingtona), američke avione koji uzleću u Iraku, kao i jedan nosač u Persijskom zalivu i možda još neki negde drugde, i rat u vazduhu koji zadire preko granice u Siriju.

 
Kretanje u krug i prekretnice

Činjenice na terenu su ovih dana tragično jasne: Irak je još podeljeniji na zavađene državice, a bagdadska državna kleptokratija će ponovo živnuti od inekcija američkog novca. Novi šiitski premijer dobija isti spisak zadataka od Vašingtona kao od 2003. do 2011: umiri sunite, ujedini Irak i požuri. Stejt department će se i dalje skrivati iza zidova ambasade od milijardu dolara. Još novca će se potrošiti za obuku urušene iračke vojske. A Iran ostaje strana sila sa najviše uticaja na događaje.

Međutim, tu treba istaći jednu zanimljivu razliku: u prethodnom iračkom ratu, Iranci su sponzorisali i usmeravali napade šiitskih boraca na američke okupatorske snage (i mene); sada se iranski specijalci i vojni savetnici bore rame uz rame sa istim tim šiitskim borcima pod okriljem američke avijacije. Hoćete prave čizme na tlu? Iranske snage su već tamo. Ovo je svakako primer kako politika rađa čudne spojeve, ali i primer toga šta se dešava kada se „strategija“ pravi u hodu.

Teško da za sve ovo možemo kriviti samo Obamu, ali on je svakako doprineo pogoršanju situacije – koja će postati još gora kada njegova administracija opet preuzme odgovornost za sunitsko-šiitski sukob. „Novi“ plan za jedinstvo će propasti, jer je isti kao onaj koji je propao 2007: upotrebiti američku vojnu silu za stvaranje političkog prostora za „pomirenje“ nepoverljivih sunita i kompromisne šiitske vlade koju Amerikanci mame novcem na dogovor protivan željama Irana. Možda bi nova sunitska organizacija koju će skrpiti američki predstavnici trebalo da se zove „Unuci Iraka“.

Ono što stvari čini sablasnima je to da su ključni ljudi zaduženi za sprovođenje vašingtonskih planova ostali isti. Bret Megurk, koji se nalazio na ključnim položajima vezanim za Irak u Bušovim i Obaminim administracijama, ponovo je na čelu kolone kao pomoćnik državnog sekretara za Irak i Iran. Megurka su zvali „Malikijev šaptač“ zbog bliskog odnosa sa bivšim premijerom. Aktuelni američki ambasador, Robert Stiven Bikroft, 2011. je bio zamenik šefa misije, drugi čovek u bagdadskoj ambasadi. Na diplomatskom planu, okuplja se još jedna lažna koalicija izrazito nevoljnih ljudi. I komentatori koji u Vašingtonu histerično zahtevaju rat su imena poznata iz slavnih dana invazije 2003.

Lojd Ostin, general zadužen za novi američki vojni pohod, 2011. je bio zadužen za povlačenje. General Džon Alen, aktiviran iz vojne penzije da koordinira novi rat u regionu – donedavno civilni savetnik državnog sekretara Džona Kerija – bio je zamenik komandanta u pokrajini Anbar u vreme velikog talasa. Tu su i isti bezbednjaci na plaćeničkim ugovorima, dok predsednik Obama kao pravno opravdanje za ovaj rat navodi, i to bez trunke ironije, odobrenje Kongresa iz 2002. za invaziju na Irak – protiv koga se kandidat Obama energično borio. I Iranci imaju imaju istog vojnog komandira na terenu u Iraku, Kasema Sulejmanija, vođu jedinice Al Kuds iranske Revolucionarne garde. Baš je mali ovaj svet. Sulejmani takođe pomaže direktne operacije Hezbolaha u Siriji.

Čak i nosač aviona u Persijskom zalivu sa koga se ispaljuju rakete, USS Džordž HV Buš, prigodno nosi ime predsednika koji nas je prvi uvukao u rat u Iraku pre skoro četvrt veka. Razmislite malo o tome: u Iraku smo već toliko dugo da sada imamo nosač aviona nazvan po predsedniku koji je započeo ovu avanturu.

Po planu od 36 meseci za „uništenje“ ISIS-a, predsednik već ustupa svoj rat narednom predsedniku, kao što ga je njemu ustupio Džordž V. Buš. To bi mogla da bude Hilari Klinton, državna sekretarka u vreme kada se drugi irački rat navodno privodio kraju. Upravo se njen muž potrudio da prvi irački rat 1990-1991. ostane da tinja kroz zone zabranjenog leta i sankcije.

Ako ovde uopšte ima neke pouke, onda je to da očito nema te rupe u koju bismo dublje mogli da se ukopamo. Očigledno je da je, posle više od dve decenije ispraznih proglašenja pobede u Iraku, pravi „uspeh“, kako god ga definisali, neostvariv. Jedini način da pobedimo je da uopšte ne igramo tu igru. U suprotnom smo samo budale u geopolitičkoj verziji vašarskog gađanja konzervi, gde šaku punu kovanica menjamo za jeftinu plišanu igračku.

 
Apokalipsa nekad i sad

Američki ratovi na Bliskom istoku se vode u halucinantnom prostoru gde stvarnost nije od naročitog značaja, pa ako vam se čini da ste sve ovo već slušali od 2003. do 2010, u pravu ste. Ali za nas u poodmaklim godinama, ovo traje još duže. Nedavno sam gostovao na holandskoj televiziji, gde je u razgovoru bivši republikanski kongresmen Pit Hukstra napravio zanimljiv lapsus. Dok smo razgovarali o ISIS-u, Hukstra je insistirao da Amerika treba da im onemogući „utočište u Kambodži“. Brzo se ispravio i rekao „Siriji“, ali poenta je bila očigledna.

Već smo jednom bili tu, kada su neuspesi američke politike i strategije u Vijetnamu metastazirali u rat u Kambodži i Laosu, koji je trebalo da onemogući povlačenje snagama Severnog Vijetnama. Kao i sa ISIS-om, govorili su nam da su u pitanju varvari koji pokušavaju da nametnu svoju naopaku filozofiju čitavom regionu. I protiv njih smo morali da se borimo „tamo“ da nas ne bi napali ovde. Tad još nismo koristili reč „otadžbina“, ali shvatate na šta mislim.

Iako je sličnost sa Vijetnamom rečita, rečita je i razlika. Kada je realnost američkog neuspeha u Vijetnamu konačno postala toliko očigledna da više niko nije hteo da guta laži o tome, američko ratovanje u toj zemlji se završilo i vojnici su otišli kući. I nikada se tamo više nisu vratili. Amerika sada vodi treći rat u Iraku, sumanuto očekujući drugačiji ishod, a zagarantovana je jedino propast. Da parafraziramo mladog Džona Kerija kada se tek bio vratio iz Vijetnama: ko će poslednji dati život za ovu bezmernu grešku? Izgleda da ćemo odgovor na ovo pitanje čekati još mnogo godina.

 
Peter Van Buren, TomDispatch, 23.09.2014.

Preveo Ivica Pavlović

Peščanik.net, 01.10.2014.


///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////

01.10.2014.

DJECA DAYTONA PRVI PUT NA IZBORIMA

Rođeni u godini Ričarda Holbruka

Djeca Daytona prvi put na izborima



Photo: Roger Richards

Znaju, istina, djeca rođena u godini Richarda Hoolbrokea još nešto: živjeti u demokratiji kao najmanje lošem od svih sistema; samo što pojma nemaju zašto je najmanje loš i koliko je manje loš od drugih, gorih. Do sada su, ako nisu imali pametnija posla ili bili na Facebooku, mogli vidjeti kako u tom sistemu, u kojem imaju pravo učestvovati kao birači, čovjek, građanin punoljetni, glasa za titoiste, pa dobije vlast čiji sudionici štampaju kalendare sa ustaškim pozdravom. Sada će, ako hoće, sudjelovati u procesu u kojem najviše šansi imaju oni što se pozivaju na poštenje i broje tuđe bogatstvo, spremajući se da koaliraju s najbogatijim iz široke ponude živo zainteresiranih da ulete u Predsjedništvo

Rođeni na današnji dan 1995. godine, ovoga će oktobra prvi puta na izbore. I ne samo oni, već i bivše djevojčice i bivši dječaci kojima u rubrici datum rođenja piše, recimo, osamnaesti maj te posljednje, ratne godine. Glasat će, barem to mogu, i oni što su, kako se to kaže, svijet ugledali malo kasnije, prve godine mira, osim rođenih na njenom kraju.

Da, toliko je vremena prošlo, cijelo jedno punoljetstvo, od kraja rata do ovoga danas, čemu je teško naći ime, barem jednako teško kao i preživjeti stanje u kojem se ne puca, ima vode i struje, rade tramvaji i... I poneko ide na posao.

Friško punoljetni i oni što su se već navikli – ne treba za to mnogo – da imaju ličnu, moći će, dakle, birati između osamsto šezdeset stranaka, sto osam koalicija i pola miliona kandidata za razne funkcije, od kantonalnih do onih državnih. Kako slučajno ne bi zaboravili da nisu punoljetni za neku stvar, potrudio se USAID, kampanjom kojom one što su odlučili da ne budu birani, poziva da pod obavezno biraju, da izbornu nedjelju ne provedu s usisivačem u rukama ili guzicom na kauču, jer, znamo, kao znamo, šta najmanje loš od svih sistema nudi... Nešto nudi, mi još nikada ne vidjesmo šta. Oni što su odabrali da budu birani, o tome mogu mnogo bolje govoriti: nekadašnji politički proleteri, danas su buržuji kojima za obići kuće i stanove treba rikša.

Narasla su, eto, djeca koja nemaju ama baš niti jednoga dana iskustva življena u ičemu boljem od ovoga što je danas Bosna i Hercegovina. Neka stara, davna, u međuvremenu raskovana BiH, za njih postoji na internetu i u pričama starijih, kojima je, kako se koža bora, sve prije bilo bolje. Još malo, samo malo, pa će se, kako je krenulo, i o robijašima s Golog otoka pričati kao o sretnicima što su džaba bili na moru nekoliko godina. Dobro, malo su nosali kamen tamo-ovamo, koji puta dobili batine, ali bože moj, ima uzaludnih poslova i kod kuće, a takva su vremena došla da čovjek može fasovati u pokušaju da gradskim prijevozom ode s Čengić Vile do Skenderije.

Stekli su, da ponovimo, pravo glasa oni što više, niti formalno, nisu djeca. Generacija koja živi gore od svojih roditelja i daleko, daleko gore od roditelja svojih roditelja, djevojke i momci rođeni i odrasli u atmosferi u kojoj postoje naši i njihovi gradovi, naši i njihovi mrtvi, naše i njihove historije i histerije, nauk o našoj vjeri u školi i njihova djeca na hodniku i ako, uopće, još postoji nešto bosanskohercegovačko, osim konvertibilne marke i pasoša, onda je to bijeda. Dobro, ne treba sada pretjerivati, ima toga još.

Zajedničke su, naime, generacijske spoznaje da se u školu ne ide da se bude pametan, već da pametni idu po diplomu s kovertom, da nema te sposobnosti koja će biti važnija od podobnosti, da politika nekima jeste posao, a nekima preduvjet za posao, da se plaće ne dijele na velike i male, već na redovne i one u perspektivi, da lijepa riječ ne otvara nijedna vrata, ali da pištolj otvara sva, ponekad čak i zatvorska – s vanjske strane, da su džeparoši lopovi, ubojice i narkodileri „žestoki momci“; oni iznad njih sposobni znaju da je klađenje daleko smislenije od odlaska na posao u uvijek za po jednu marku, preprodanu tvornicu, da radno mjesto medicinske sestre košta, ne državu, već kandidatkinju, i to kao njena dvogodišnja primanja, da su okupatori ustvari oslobodioci, a oslobodioci oni što dobiju spomenike koje se u ratu minira, dok se u miru pored njih može pišati, da se može postati ratni invalid i 1997, da je u tramvaju opasnije nego u minskom polju i da su oznake o minskim poljima ono što postoji u prirodi, zajedno sa zekama, potočićima, najlon kesama i zahrđalim čahurama, da je trotoar neoznačeni parking prostor i da je shopping centar mjesto za izlazak, da nema izbora između Beatlesa iStonesa, već između Cece Jelene Karleuše, da mi, svi mi, imamo najviše smisla za humor i najmanje kilometara autoputa, da penzioneri više ne idu na more ni zimi i da meso jedu za vjerske praznike, ali ne sve, već samo najznačajnije, da ko laže taj i krade, a ko se nakrao taj ne ubija, već plati druge da to obave...

Photo: Stock

Znaju, istina, djeca rođena u godini Richarda Hoolbrokea još nešto: živjeti u demokratiji kao najmanje lošem od svih sistema; samo što pojma nemaju zašto je najmanje loš i koliko je manje loš od drugih, gorih. Do sada su, ako nisu imali pametnija posla ili bili na Facebooku, mogli vidjeti kako u tom sistemu, u kojem imaju pravo učestvovati kao birači, čovjek, građanin punoljetni, glasa za titoiste, pa dobije vlast čiji sudionici štampaju kalendare sa ustaškim pozdravom. Sada će, ako hoće, sudjelovati u procesu u kojem najviše šansi imaju oni što se pozivaju na poštenje i broje tuđe bogatstvo, spremajući se da koaliraju s najbogatijim iz široke ponude živo zainteresiranih da ulete u Predsjedništvo.

„Glasaj ili trpi“, poručuje USAID, uz ostale, i djeci Daytona, iako bi bilo mnogo, mnogo poštenije reći: glasaj, pa trpi. Takve su, jebi ga, njihove i naše godine od one 1995. u kojoj su, možda baš na današnji dan, rođeni.


/////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////

image

Bosanska Posavina: Istočni grijeh hrvatske politike

Virus raspudicitis mentalis

image

Tri slike poraza

Kap krvi

////////////////////////////////////

Univerziteti su fabrike neznanja i tuposti

e-novine.com - Univerziteti su fabrike neznanja i tuposti



////////////////////////////////////////////////////////////

image

Pozajmljeni intervju: Regina Ammicht Quinn

Žene u crkvi jednostavno ne postoje

image

Pozajmljeni intervju: Slavko Kulić, filozof, ekonomist i sociolog

Ljudska vrsta, organizirani neprijatelj živih bića

image

Pozajmljeni intervju: Lucía Caram, redovnica

Seks je najljepši način izražavanja ljubavi

image

Pozajmljeni intervju: Drago Bojić

Nevolje drugih ljudi su najveći ispit naše ljudskosti

image

Pozajmljeni intervju: Stanko Subotić za “Pobjedu”

Medijska banda mora da plati za svoje laži

image

Vanvremeni intervju: Jon Sobrino, teolog oslobođenja i svećenik

Ubijaju nas jer smo na strani potlačenih

/////////////////////////////////////////

Stara seoska narikača kuka samo nad srpskom patnjom
//////////////////////////////////////

Karadžić u Hagu: Zašto bih bio kriv, čino sam dobra djela

Bivši predsjednik Republike Srpskde Radovan Karadžić, optužen za genocid, zločine protiv čovječnosti i kršenje zakona i običaja ratovanja tokom ratnog perioda u Bosni i Hercegovini, u ...
/////////////////////////////////////

Obeležavanje 145. godišnjice rođenja Mahatme Gandija

Ambasada Indije u Beogradu ima zadovoljstvo da saopšti da će obeležiti 145. godišnjicu rođenja Mahatme Gandija, u četvrtak, 2. oktobra, kada će i položiti cveće ispred Gandijeve ..

////////////////////////////////////
Svet plus

Ultimatum demonstranata kineskim vlastima

Prodemokratski demonstranti u Hong Kongu dali su rok do srede, 1. oktobra za odgovor vlade na njihov zahtev da se reformiše način izbora gradskog čelnika.

Preko 3.000 ljudi umrlo od ebole u Africi

Svetska zdravstvena organizacija (SZO) saopštila je u utorak da je broj zaraženih smrtonosnom ebolom premašio 6.000 a da je do sada u zapadnoj Africi od te bolesti umrlo više od ...
//////////////////////////////////////////

svetislav basara: Autonomni niški žandarmi

Pripadnici već legendarne niške žandarmerije mu ispendrečili brata - po svemu sudeći na pravdi Boga - a on u tome nije video prste judeomasonske zavere. ..

/////////////////////////////////////
Fotogalerije: Trista čuda

Helena Janečić: Autobiografski strip

Helena Janečić rođena je 1979. u Osijeku gdje živi i radi. Studirala je slikarstvo na Sveučilištu Furman u Greenvilleu, Južna Karolina te na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Pored slikanja Helena također crta stripove. Ima ...

Šminka za Džona Malkoviča: portreti u nepoznatom vremenu

Fotograf Sandro Miler i glumac Džon Malkovič sarađivali su mnogo puta, da bi se sada udružili kroz seriju fotografija koja slavi umetnike koji su inspirisali i vodili Milera svih ovih godina. Malkovič, kao ...
////////////////////////////////////
Tri oka u glavi

Boris Dežulović: Bilo jednom u Dalmaciji

Brigom, nezaboravom i prilozima grupe mještana i prijatelja, piščanski je partizan ljetos obnovljen u zagrebačkoj ljevaonici Ujević, dovršen dodirom svog autora, danas osamdesetpetogodišnjeg Radoslava Duhovića, i ovih dana čeka povratak ...

Dragan Markovina: Uglađeno lice hrvatskog nacionalizma

I na kraju dolazimo do biti problema. Kada naime čovjek zauzima neku javnu funkciju, ima ozbiljnu razinu odgovornosti, predlaže rješenja koja bi trebala biti opća i općenito govori iz pozicije političkog autoriteta naroda koji doista ...
30.09.2014.

HAAG; RADOVAN KARADžIĆ JE KORISTIO TEROR KAO STRATEŠKO ORUŽJE

Drugi dan iznošenja završnih riječi

Tužilaštvo Haškog tribunala: Karadžić je koristio teror kao strateško oružje

image Radovan Karadžić
///////////////////////////////////////

HAAG – U Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) u Haagu danas je nastavljeno iznošenje završnih riječi u predmetu protiv Radovana Karadžića, nekadašnjeg predsjednika Republike Srpske, optuženog za genocid, zločine protiv čovječnosti i kršenja ....

... zakona i običaja ratovanja tokom ratnog perioda u Bosni i Hercegovini.

Drugi dan iznošenja završnih riječi Haškog tužilaštva u znaku je sumiranja dokaza optužnice u vezi sa Karadžićevom odgovornošću za granatiranje Sarajeva I genocid u Srebrenici.

Karadžić je koristio teror kao strateško oružje, ustvrdilo je u završnoj riječi Tužilaštvo Haškog tribunala, koje je i danas prezentiralo niz dokumenata i izjava svjedoka koji idu u prilog zahtjeva Tužilaštva da se Karadžiću izrekne kazna doživotnog zatvora.

Tužilaštvo je prezentiralo niz dokumenata koji dokazuju da je Karadžić izdavao naredbe za granatiranje opkoljenog Sarajeva zaključivši kako je on mogao "povećati i smanjivati razinu terora kojima je kažnjavao Armiju BiH“ za akcije koje je ona izvela u drugim dijelovima BiH.

Uz ostalo, pokazane su i fotografije pijace Markale u Sarajevu nakon ispaljene granate koja je usmrtila 68 i ranila 144 osobe.

 Karadžić je optužen za genocid, zločine protiv čovječnosti i kršenja zakona i običaja ratovanja u Bosni i Hercegovini između 1992. i 1995. godine.  Uhapšen je nakon niz godina skrivanja i prebačen u Den Haag iz Srbije 30. jula 2008. godine, dok mu je suđenje po 11 tačaka optužnice započelo 26. oktobra 2009. godine.

Isto tako, Tužilaštvo Tribunala u Haagu saopćilo je i ranije da bi Karadžić trebao biti osuđen na doživotnu robiju, ukoliko bi značajnim dijelom bio proglašen krivim, prema optužbama za koje mu se sudi.

Tužilaštvo je u ovom slučaju izvelo 195 svjedoka, suci su pozvali i sami jednog svjedoka, dok je odbrana izvela njih 238.

Karadžić, koji se u sudskom postupku zastupao sam, do kraja se borio pravnim sredstvima kako bi osporio postupak i poništio ga. Ipak, prvostepene i žalbene sudije su odbile sve njegove pokušaje tako da se dugotrajno suđenje približilo samom kraju.

Također, Karadžić je uputio i niz zahtjeva za ponovnim pozivanjem više svjedoka u vezi na vrijeme neobjelodanjenih dokaza tužilaštva. Ipak, sudije su zaključile da pri tom nije dao nijednu valjanu osnovu zbog čega bi objelodanjeni materijal bio relevantan da bi zahtijevao ponovno pozivanje. Sudije su odbacile i zahtjev tužilaštva za ponovnim otvaranjem postupka u vezi sa masovnom grobnicom Tomašica.

(Vijesti.ba/AA)

/////////////////////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////

///////////////////////////////////////////////////

Kolumne

Muharem Bazdulj : Bosna kao linija života

Petar Jeleč : Bosanska Posavina – istočni grijeh hrvatske politike

Aleksandar Hemon : Batine: uzroci i posljedice

Gojko Berić : Borba pasa ili slika društva

Prof.dr. Senadin Lavić : Objedinjavanje i ukrupnjavanje političkih kapaciteta „bošnjačke



//////////////////////////////////

Tri oka u glavi

Boris Dežulović: Gdje ste bili devedeset prve?

Konačno su hrvatske novine javile nešto iz kulture: u jednom kafiću u Pločama dubrovački je pjesnik Pero Vukasović zvani Peca brutalno pretukao devetnaestogodišnju konobaricu Anamariju. ...

Andrej Nikolaidis: Radovan Karadžić je bio egzekutor

Kada je Karadžić uhapšen, na ulicama Beograda demonstriralo je stotinak mladih retarda. Kasnije se, kako to obično biva, taj broj povećao. Tako mladi, tako glupi... većina njih nije bila živa kada je rat u Bosni počeo. Oni su na ulicama ...


///////////////////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////////////

image

O nekim sporednim stvarima (2)

Vječno kazivanje istog na drugačiji način

image

O nekim sporednim stvarima (1)

Đavo estetike u marginalnom detalju

image

Stara škola književne kritike (7)

Gustav Krklec, blaga duša literarnih matineja

image

Filmski dokumenti užasa (14): Srpski genocid nad Bošnjacima

Put bez povratka

30.09.2014.

BANjA LUKA: NAPADNUTA ZGRADA MEDžLISA ISLAMSKE ZAJEDNICE

Banja Luka

Napadnuta zgrada Medžlisa islamske zajednice


Napadnuta zgrada Medžlisa islamske zajednice

????????????????????????
///////////////////////////////////////////////

Sekretar Medžlisa islamske zajednice Banja Luka Kasim Mujičić potvrdio je za Anadolu Agency da je jedna osoba u utorak ujutru ušla u prostorije Medžlisa islamske zajednice Banja Luka i drvenom palicom polupala stakla na vratima. Kako je saopštila portparolka Centra javne bezbjednosti Banja Luka, policija je ubrzo uhapsila osumnjičenog

„Incident se desio neposredno nakon što smo stigli i Medžlis i ušli u kacelarije. Čuli smo strašnu lupu i veoma smo se prepali. Jedan od naših uposlenika prepoznao je napadača. Riječ je o muškarcu koji je i prije nekoliko dana dolazio i prijetio da će donijeti pušku i sve nas pobiti“, kazao je Mujičić.

Dodao je da je odmah pozvao policiju, koja je vrlo brzo došla na lice mjesta. Mujičić je potvrdio da je u toku obavljanje policijskog uviđaja.

„Napadač čak nije ni pobjegao, nego je ostao na parkingu ispred Medžlisa i predao se policiji. Sumnjamo da je riječ o psihički bolesnoj osobi“, dodao je Mujičić.

Iz Centra javne bezbjednosti Banja Luka potvrdili su da su obaviješteni o napadu na sjedište Islamske zajednice u Banjoj Luci te da su njihove ekipe na licu mjesta gdje je u toku uviđaj, pa će javnosti naknado biti saopšteno više detalja o ovom događaju.

Marija Markanović, portparolka Centra javne bezbjednosti Banja Luka, saopštila je u izjavi za Anadolu Agency da je policija uhapsila lice B. Č. (1969) iz Laktaša, osumnjičeno da je palicom razbio staklo na ulaznim vratima upravne zgrade Medžlisa islamske vjerske zajednice u Banjoj Luci.

„O svemu je obaviješten dežurni tužilac Okružnog tužilaštva Banja Luka, na licu mjesta je obavljen uviđaj, a materijalna šteta biće naknadno utvrđena“, dodala je Markanović.

Navela je da policijski službenici vrše kriminalističku obradu osumnjičenog i sve dalje mjere i radnje prema njemu preduzimat će se u konsultaciji sa dežurnim tužiocem Okružnog tužilaštva Banja Luka.

"CJB Banja Luka oštro osuđuje napad na sve vjerske objekte i poziva građane da se suzdrže od svih vidova uništavanja imovine", naglasila je.

////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////

Iznošenje završnih riječi u postupku protiv Karadžića

U Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju u Haagu u utorak je nastavljeno iznošenje završnih riječi u predmetu protiv Radovana Karadžića, nekadašnjeg predsjednika ...

Serwer: Nezavisnu Srpsku ni Srbija ne bi priznala

Apropo upornih pretnji Milorada Dodika otcepljenjem RS, posebno u svetlu nedavnog referenduma u Škotskoj, Serwer kaže: “"Velika Britanija je, kao što znamo, odobrila održavanje referenduma

////////////////////////////////////////////
Fotogalerije: Trista čuda

Šminka za Džona Malkoviča: portreti u nepoznatom vremenu

Fotograf Sandro Miler i glumac Džon Malkovič sarađivali su mnogo puta, da bi se sada udružili kroz seriju fotografija koja slavi umetnike koji su inspirisali i vodili Milera svih ovih godina. Malkovič, kao ...

Don Kenn: Pipci mojih snova

Don Kenn je danski pisac i reditelj televizijskih emisija za decu. U slobodno vreme crta po kancelarijskom materijalu, a crteži su intrigantni ne samo zbog umetničke veštine kojom vlada, već i zbog jedinstvenog sveta koji otkriva. Kenov svet spaja jeziva čudovišta i dečije strahove, ...
/////////////////////////////////////
Svet plus

Dašak Gvantanama u nemačkoj varoši

Ljudi koji su pobegli od rata, nasilja i jada, usred Nemačke su ostavljeni na milost i nemilost sadistima i rasistima, ogorčeno piše štampa nakon saznanja da obezbeđenje izbegličkih domova maltretira ...

Nastavak građanskih protesta u Hong Kongu

Demonstracije u Hong Kongu se nastavljaju pošto desetine hiljada učesnika odbijaju da se povinuju pozivima vlasti da uklone ulične kampove i vrate se kućama, piše britanski BBC
/////////////////////////////////

Prožvakani i ispljunuti
//////////////////////////////////////////////

težak poraz

Dverjani u protestu

////////////////////////////////////

Od nagrade se ne vidi djelo
///////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////
//////////////////////////////

Čepurin: Putin dolazi u Srbiju

Ruski ambasador u Srbiji Aleksandar Čepurin potvrdio je na zajedničkoj konferenciji sa premijerom Aleksandrom Vučićem, da će predsednik Rusije Vladimir Putin 16. oktobra posetiti Beograd. Tom ...
//////////////////////////////////////////////

čedomir petrović

Tri slike poraza


Stariji postovi

Jedinstvena Bosna i Hercegovina
<< 10/2014 >>
nedponutosricetpetsub
01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
262728293031

MOJI LINKOVI

MOJI FAVORITI
-

Brojač posjeta
18552416

Powered by Blogger.ba